Gisteravond nog, een zwerm koolzwarte kauwen overvloog onze achtertuin, dacht ik "wat zal het morgen weer vroeg dag zijn". Mee dat de zon aan de horizon verschijnt, klapwieken die kauwtjes alweer richting noord, naar het aan ons dorp grenzende natuurgebied. Dat is een dagelijks ritueel. Hun nachtkwartier blijft dan kaal achter, nu er nog geen bladeren aan die Canada's staan. Maar euh... al dat kabaal 's morgens wekt mij uit mijn veren, terwijl die andere naast mij er geen benul van heeft; die slaapt 's zondag een gat in de dag. Maar niet alleen 's zondags, als ik de kauwtjes niet naboots in de week én zelf geen geurige koffie zet, moet ik niet verschieten als wij ons ontbijt op het middaguur kunnen aanvangen. Onderwijl kan ik me op de pc bezigen.
Het is me trouwens al opgevallen hoeweinig 50-plussers er 's morgens op Seniorennet paraat zijn. Niet dat ik daarover klaag, nee, ik heb het er vroeger ook al eens over gehad. De weinigen die daarop reageerden waren toch ook weer die "vroege vogels". Maar het merendeel der nachtraven onthoudt zich hier gewoonlijk van kommentaar. Ik kan me eigenlijk nauwelijks voorstellen dat de huidige op-rust-gestelden die zo graag kribbelen op de pc vroeger, in hun arbeidsrithme, er 's morgens niet uit moesten. Iets wat je 40 jaar aan een stuk, bijna als een automatisme, hebt uitgevoerd kun je toch niet zomaar in een-twee-drie verleren ? Is dit dan een gevolg van de noeste arbeid van destijds ? Ik weet maar een ding zéker, in het rustoord (waar mijn vrouw haar nikkel 40 jaar heeft afgedraaid) staan de oudjes bijna allemaal héél vroeg op. Meestal staan die, nog voor de haan kraait, al aan de deur van de refter te trappelen om het keukenpersoneel nog wat meer op te jutten. Zou de routine van héél vroeger dan zoveel verschil gemaakt hebben met wat wij, jeugdige ouderlingen, nu ervaren ? Vroeger was hun arbeid misschien wel zwaar, de onze was alleszins meer jachtig en gehaast.
Voor mij lijkt een dag wel 48 uren te hebben, want als je vroeg uit de veren kan, telt elk uur dubbel...
TLL
Het is me trouwens al opgevallen hoeweinig 50-plussers er 's morgens op Seniorennet paraat zijn. Niet dat ik daarover klaag, nee, ik heb het er vroeger ook al eens over gehad. De weinigen die daarop reageerden waren toch ook weer die "vroege vogels". Maar het merendeel der nachtraven onthoudt zich hier gewoonlijk van kommentaar. Ik kan me eigenlijk nauwelijks voorstellen dat de huidige op-rust-gestelden die zo graag kribbelen op de pc vroeger, in hun arbeidsrithme, er 's morgens niet uit moesten. Iets wat je 40 jaar aan een stuk, bijna als een automatisme, hebt uitgevoerd kun je toch niet zomaar in een-twee-drie verleren ? Is dit dan een gevolg van de noeste arbeid van destijds ? Ik weet maar een ding zéker, in het rustoord (waar mijn vrouw haar nikkel 40 jaar heeft afgedraaid) staan de oudjes bijna allemaal héél vroeg op. Meestal staan die, nog voor de haan kraait, al aan de deur van de refter te trappelen om het keukenpersoneel nog wat meer op te jutten. Zou de routine van héél vroeger dan zoveel verschil gemaakt hebben met wat wij, jeugdige ouderlingen, nu ervaren ? Vroeger was hun arbeid misschien wel zwaar, de onze was alleszins meer jachtig en gehaast.
Voor mij lijkt een dag wel 48 uren te hebben, want als je vroeg uit de veren kan, telt elk uur dubbel...
TLL
Maar het bijzonderste is, dat men begrijpt wat ik wil zeggen (schrijf)- al dan niet met een vrouwe(n)lijke toezichtster op mijn schoot!- Ik kan U verzekeren, dat het niet gemakkelijk is om zo te typen! Mijn armen zijn nogal kort, zie je! 