Lieve Rankje,
Ik kan begrijpen dat je verdriet hebt, omwille van leven dat langzaam ontglipt.
Soms heel pijnlijk voor wie het meemaakt en er zich nog bewust van is.
Zeker pijnlijk voor hen, die deze mensen liefhebben en niets aan
die aftakeling kunnen doen, tenzij er zijn, en hen beminnen zoals ze zijn.
Anderzijds is het zo dat deze mensen omringd worden,
door liefdevolle zorgen, van personeel en familie.
En hoever ze ook reeds in een andere werkelijkheid vertoeven,
zij ervaren toch die liefde en vriendschap.
Wat is de zin van dit alles, want dat is ook een beetje jouw vraag?
Helaas, daarop kennen wij het antwoord niet.
Lieve Rankje, weet dat er mensen naast jou staan,
die met je meeleven en hopen dat dit alles niet nutteloos is geweest.
Ik wens je veel sterkte en stuur je de kracht van onze vriendschap.
Moge ze gebundeld met alle liefde en vriendschap die jij ontvangt,
je ondersteunen en helpen bij deze zware opdracht.
Alle liefde, ooit aan iemand gegeven, gaat nooit verloren.
Dikke kus,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
groet