Gewoon, gedichten - 2

[sunset]

liefde dansen

wij vinden ons
in ‘t innige van deze dans
die ons omarmt
doet zweven

in mij wervelen winden
in ‘t ritme van een harmonie
en op de brug tussen onze blikken
heft zich elke vervreemding op
verbranden gevoelens elkaar
als vuurtongen verse spaanders

het strelen van vel tegen vel
laat mij geloven dat wij niets dragen
anders dan zingende huid
die openbarst bij het elkaar ademen
al doen handen niets
dan simpel zich omvatten.
**********
sunset 08-07-2008
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

Je "luchtige verzen" en ook nog drie mooie
liefdesgedichten..... om te dromen...

Je "Muze" moet zeker heel gelukkig zijn om
je zoveel inspiratie te geven

Lieve groetjes en prettige dag voor jullie beiden van

Alter en Rankje

[sunset]

Bosrankje,

Wat een heerlijk plaatje plaatste je hier bij mij; dank je wel hoor. En ook voor je lieve woorden weer.
Liefs, groetjes en nog een prettige nacht
sunset

[sunset]

zomeronweer

aan horizon
schreeuwt bliksem
wit verblindend blauw
stikt in een schuld
vol licht wijl wilde
winden donder danken
en bonte schichten
duivelsduiven
rode regen weekt
de berm van de weg
voor blinde vogels
gloeit reeds gauw
de kus van groene engel
echoot door rozenschaduw
zwanen in oranje

edel door flits
de steen gedeeld
groen eindelijk
blauw vereend
narcis, te vinden
in het woeste woud
in lila licht, weldra bloed-
rood en wit
de laatste wand
daarachter lege massa
herkent als eens
slechts dampende nevel.
**********
sunset 09-07-2008
**********

[sunset]

Verdrietig-ziek maakt mij het zien van de gevolgen van de zelfmoordaanslagen.


't wordt bijna alledaags

mensenvlees
in onsmakelijke
hapjes uiteengerukt
de hoofden
laten zich niet vinden
alleen wat kleine stukjes
huid met haar

en vele duizend
druppels bloed
wegsijpelend verdampend

daar! een hand
- ach kijk toch eens hoe klein
’t zal vast en zeker
van een dood
kind zijn.
**********
sunset 09-07-2008
**********

[Gast]

om ziek van te worden. Zoals U het pent is het alsof ge er midden instaat.
maar ik denk dat machteloos toezien voorlopig het enige is wat kan. tenij.... maar dat moet eerst op een of andere agenda geplaatst. Gruwelijk, dat is nu de modernetijd en wat is het doel, al die onschuldigen????

[_Nele_]

Lieve Sunset,

nog komen bijlezen en genieten

[sunset]

nergens anders

gevangen ben ik
in de vuist van je hart
bouw je een brug
naar mijn ogen
beantwoord ons
het hoofd in de wolken
en linkervoet in de hemel

ik ruik je bloed
ben hongerig naar je zijn
vol littekens je huid
die ‘k lik en ‘k laat niets toe
anders dan liefde

jij weent en lacht
alles wordt lichter
enkel wat zomervogels
zijn nog gekwetst
nergens anders
is liefde mogelijker
dan in ons.
**********
sunset 10-07-2008
**********

[sunset]

iben,

Het leven is niet alleen rozengeur en manneschijn. En ik kan niet anders dan simpelweg vanuit mijn gevoel schrijven (en dat is soms mijn 'voel', soms wat ik bij anderen of om mij heen 'voel').
Is het niet juist door erover te schrijven, te praten en onze stemmen samen te voegen zó dat zij uiteindelijk luid en duidelijk klinken dat wij van machteloosheid macht maken? Ik geloof dat; en zal dat dus altijd doen.
Als je meer wilt lezen over wat ik allemaal schreef, je bent altijd welkom op mijn eigen website waar ik een achtduizend (min of meer) eigen gedichten heb staan.
Warme vredevolle groet, sunset


Lieve Nele,

En ik geniet altijd weer van je bezoekjes en je gedichten die je dan meebrengt.
Ik wens je een heel fijne vrijdag.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

een hart in rouw

slaaploos de nacht
en warm, te
de gloed van dag
brand in ‘t beton
en ik vervloek de zomer
wens me winter
slaap, zelfs regen
- wat er het eerste komt

nacht zonder slaap
te heet in kamers
ik mis de geur
van zacht fluwele huid
denk me terug
naar gisterentijd
toen wij nog wij
- en ons nog heel vertrouwd

slaaploze nacht
en warm, te
‘k sta op en ga op het balkon
biljoenen sterren tellen
hun schemeren en fonkelen
als was het ochtenddauw
in zenit een komeet
- mijn hart nog steeds in rouw.
**********
sunset 11-07-2008
**********

[sunset]

in bomen bijten

'k wil bijten in een boom
zijn hart eruit zien spuiten
en aan de stam verdrogen
‘k wil pijnigen en kwetsen
bijlen drijven in zijn huid
schors proeven en zijn tranen
hem kreunen horen

‘k wil in een boom bijten
de grootste in het park
hem wonden scheuren
die ik mezelf niet permitteren kan
en bijna was het mij gelukt
was ‘t niet dat ‘k stil en zacht
de wind tussen zijn blaadjes
zingen hoorde in mijn nacht
ik veiligheid van lover dronk
wijl hij geworteld in ‘t bestaan
zijn hars als levenbrengend water schonk

soms wil ik echt in bomen bijten
of in mijn eigen hart
en ‘k blijf mijn tanden slijpen
als ‘k overvallen word door smart.
**********
sunset 11-07-2008
**********

[sunset]

tegen elke discriminatie

zo veel kan het betekenen: dat wij vergaan
- wij komen ongevraagd en moeten eens weer wijken -
maar dat wij spreken en ons niet verstaan
geen enkel ogenblik de andere open handen reiken

bedroeft me zwaar; wij kunnen nooit bestaan
wanneer ’t oprecht proberen al laat al blijken
’t eenvoudig vreedzaam met elkaar hier om te gaan
moet voor intolerantie, onbegrip nog altijd wijken.
**********
sunset 12-07-2008
**********

[gustilpe]

Sunset,

na een heel drukke week kom ik even bij jou lezen, ik vond hier prachtige liefdesgedichten maar ook zwaar droevige gedichten om bij stil te staan.

zoveel inspiratie sunset!

groetjes en een fijn weekend wens ik jou toe,
gustilpe

[sunset]

gustilpe,

Fijn dat je de tijd vond om even te komen lezen en dat je kon genieten; dank je wel ook voor je mooie reactie.
Groetjes en nog een heel prettige zon-dag verder, sunset

[sunset]

gek zijn helpt wel (of slapeloze nachten)

daar, dat gele tafelkleed is als hoop
voor mij: zonnen en bloemen op een weide

ben ik een gek voor anderen en
beschilder straten naar de Melkweg

op ziekbedden wil ik enkel nog
olijfolie en schelpen van venusmosselen

die ik altijd in mijn linkerbroekzak draag
zoute ogentranen breng ik naar het venster

als ik ‘s nachts niet slaap, woorden hoor
als poëzie, gedichten en oneindig

mijn neergeslagen blik wanneer ik kijk
naar het gelijmde houtparket onder de voeten;

voor alles vind ik wel een ander woord
zelfs een patatje oorlog of falafel zie ik

als groots gedicht en als een ieder
zalig slaapt maakt wit papier mij ziek.
***********
sunset 13-07-2008
***********