-------
De vier jaargetijden in een mensenleven.
Lente . . .
Een mens wordt klein, zo hulpeloos geboren,
vanaf zijn eerste levensdag start het grote leerproces.
Kind zijn, ‘n blije zorgeloze tijd, vol van spelend leren.
In zijn jeugd wordt de basis gelegd, wordt hij gevormd
naar de persoon die hij later zal zijn.
Zomer . . .
Volwassen nu, kan hij op eigen benen staan,
zoekt een partner om samen door het leven te gaan.
Uit hun liefde worden kinderen geboren, als ouders
hun beurt nu om liefde, raad en steun te geven.
Een zware opdracht, een opgave voor het leven.
Herfst . . .
De vijftig voorbij, de kinderen vliegen uit,
verlaten nu het nest, de loop van het leven herbegint.
Kleinkinderen komen eraan, een wonder, een dierbaar geschenk.
Onthaald met vreugde, met liefde worden ze verwend.
Grootouder zijn, een heel speciale titel,
zonder verplichting, enkel genieten.
Winter . . .
Zijn taak volbracht, stilletjes zet hij een stap opzij,
op een afstand volgt hij ieders wel en wee.
Soms verbaasd fronst hij eens het voorhoofd,
is heel eventjes niet meer mee.
Tevreden weet hij, ze komen er wel, dat is héél zeker.
Dit nog beleven, met twee, dat is een zegen.
Bomi.
( 2006 )
------
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!