Gewoon, gedichten - 2

[sunset]

Om misverstanden te voorkomen; het onderstaande is autobiografisch.



poëtisch onvermogen

drie stappen ver van een werkelijkheid verwijderd
word ik door stroomversnelling teruggezogen
groen gras zwerft door mijn geest

ogen laten niet los
wanneer ik reis in puzzels van woorden, tijd
al deze plaatsen niet ken

toekomst is een spiegel
voor hen die sterfelijk zijn
en veel wat komt, was er al

er bestaan slechts één, hooguit twee
werkelijk goede verhalen; zij die schrijven
stelen ze en kleuren ze nieuw.
**********
sunset 26-07-2008
**********

[sunset]

ik adem je altijd

onder de steile hitte
een breed uitgemeten middagdutje
achter gesloten oogleden
onscherpe herinneringen

uitnodigende gestes vertellen

een paar stille vroege ochtenduren
heb ik mijn liefde bekend
- mijn liefde voor hen -
en ook mijn liefde voor jou
hebben zij uiteindelijk
toegestemd

zo leven zij, de uren
in harmonie met jouw zijn
dat in hen is

mij geef ik over
aan ’t stille lezen
van dat wat zij mij zijn
wat jij mij bent.
**********
sunset 27-07-2008
**********

[gustilpe]

lieve Sunset,

het was hier weer heerlijk vertoeven.
Bedankt voor je mooie gedicht, boven, beneden dat je ook op mijn topic plaatste.

Ik wens je nog heel veel schrijfgenot!
en een fijne zondag,

gustilpe

[bo'ke]

Sunset,


Zoals verwacht, had ik hier heel wat bij te lezen,
na mijn geslaagd verblijf in Normandië.

Fijn om hier te komen lezen!!
een blije groet
bo

[sunset]

gustilpe,

Fijn dat je weer even langs bent gekomen. Ik plaatste met graagte een kleinigheid bij jou.
Groetjes en een prettige maandag, sunset


bo,
Welkom thuis en het pleziert te horen dat de vakantie bevallen is. Het voelt heel vererend dat je al zo snel bent komen bijlezen; dank je wel.
Liefs, knuf en een fijne maandag
sunset

[sunset]

een warme julizondag

loofbomen
houden de ruimte klein

wij gaan er in
in ‘t groene
door snijdende lichtstralen
en ’t tweegesprek van klokken
luiden de uren dichter

bij ons breidt stilte
zich uit

wij nemen de dag mee
die verdwijnt in een waterval
heuvelende velden
en dragen hem verder
naar Schelde
in wiens stroming hij verzinkt

op een warme julizondag.
**********
sunset 28-07-2008
**********

[sunset]

herinnering, gekleurd

altijd al daar waar wij ooit waren
een blad, een melodie, een lachen
‘t brengt ons terug, soms melancholisch
maar dikwijls warm ingebed
in tover van herinnering
zijn wij

wij weten
dat het anders was
en ’t stoort ons niet
want altijd zijn wij daar
waar wij al waren.
**********
sunset 28-07-2008
**********

[sunset]

‘k trek het mij niet aan

met tranennat en bleek gezicht
donder rollend onder huid
razend, schurend:
zand in buik
voeten vast
in het moeras verstouwd

- waterogen
morgen toch weer groenig bruin

handen dromen: rood en paars
en hemels blauw
na fall-out op daken
dodelijke zegen
dicht ik mij in geel en groen
hongerig wit reeds op jouw wand

schrijf ik nimmer grauw.
**********
sunset 29-07-2009
**********

[Bomi]

------

Sunset,

ben even komen lezen en moet eerlijk toegeven dat
ik van de ene verbazing in de andere viel. Je schudt een rits
gedichten uit je pen, die allemaal even goed en leesbaar zijn.
Ieder die lezen komt heeft een eigen gedachtenwereld en zal
hetzelfde schrijven op een andere manier in zich opnemen
en onthouden.

Van je autobiografische stukje onthou ik bvb. de waarheid die
voor elke schrijver geldt, ' alles is al eens ooit geschreven '
door anderen in een andere vorm, met andere woorden,
in een andere tijd. De wereld gaat al zo lang mee!

Nog heel veel schrijfplezier gewenst.




- - - - - - - -

[Maria-Christina]

Zolang je er de kracht toe hebt,
moet je één keer per jaar in een appelboom klimmen.
Om te voelen hoe de boom gewillig loslaat
wat hij maanden lang heeft gedragen.
Om dankbaar te zijn en te zeggen dat het goed is.
Het bestaan is gezegend.
En als de oogst schraal is
méér genieten van minder.

Frans Cromphout


Dank U wel voor Uw bezoeken in mijn plekje
Maria-Christina

[sunset]

Bomi,

Mijn dank voor je bezoekje hier en de woorden die je achterliet.
Het zal altijd wel zo zijn dat het ene verwoorde een grotere indruk achterlaat dan het andere. Omdat het ervaren van het geschrevene voor elke lezer toch persoonlijk en, gelukkig maar, verschillend is. En het hoeft dan zelfs niet overeen te komen met het gevoel van waaruit de schrijver het schreef.
Ik wens je een heel prettige zomerse woensdag.

Groetjes, sunset



Maria-Christina,

Ik kwam graag even langs (al heb ik jammer genoeg en door allerlei omstandigheden veel te weinig tijd om te lezen en te reageren).
Dank je voor je bezoekje en het moois dat je achterliet.
Liefs en geniet van je dag, sunset

[sunset]

miljoenen, nu al jaren

vermoeide voeten schuifelen
leggen stof in lagen
slepen zich met laatste kracht

handen beven, niet van jaren
houden have
kleine buidels zuchtend weemoed

bange harten
gewurgd door gruwelijk krijgsgehuil
smeken om uitgestoken handen

vragen simpel leven
niets meer.
**********
sunset 30-07-2008
**********

[sunset]

Europa vandaag

's nachts met een auto over autostrades
van Europa snorren: een warme notitie
in een dagboek geluk; de verveelde grenzen
met brandende schijnwerpers overbruggen
het dak open en zich in de kussens leggen
weten dat de vroegere uitgewezene andere wij
eindelijk past in een eenvoudige bus en dat
iedereen rustig slapen kan, kilometers tellen
die achter hen liggen; ik weer mijn stuur
vasthoud als een handgemaakte aarden schaal
en eindelijk zie dat het grenzenloze bestaat.
**********
sunset 30-07-2008
**********

[Bomi]

-------

Sunset, volledig akkoord!

Mvg.

Bomi

[sunset]

Bomi,

Blij dat wij het eens zijn *glimlacht*; dank je en geniet van een (te) warme dag.
Groetjes, sunset