Gewoon, gedichten - 2

Goede morgen, beste sunset

Zelfs met wind en regen kan het een mooie dag worden
want schrijvers en dichters zien toch alles met andere ogen
en wat ik hier lees is een bewijs ervan.

"Buiten-romantiek" vond ik bijzonder mooi en wou er een
ppt van maken maar soms kan geen beeld de schoonheid
van woorden en gedachten evenaren....

Nog een prettige (zon)(regen)dag en lieve groetjes
in vrede, vreugde en vriendschap van Alter en Rankje

Bosrankje,

Genoten heb ik van het bont fleurige dat je hier achterliet; dank je wel. En nog een heel fijne maandag.
Liefs, groetjes,
sunset

gisteren was


wanneer weiden bezwijken onder bloemen
gaat de zon op – aan de andere kant van het heelal
gooi ik mijn schaduw en 'k hou me stil, heel stil
om mijn adem te kunnen horen


wij gaan, zij aan zij
aan elkaar voorbij
hangen het voelen
aan rijmen op

het gisteren geslikt
als verdroogde rozen
onkruid waarvan doornen afgevijld
die over 't voeteneinde treuren

slechts velden wenen
verwaaide bloesems
om niet verscheurd te worden
door het geweld van dromen

waar het verleden
niet aanvaard is
staan enkel kruizen
die ooit wensen waren.
**********
sunset 11-08-2008
**********

SUNSET,
laat iedere dag opnieuw
de zon opgaan,
soms gesluierd
meestal in luister,
glorie van een nieuwe dag,
een woordenspel,
een sprankelend alfabet
in kleuren
en in rijm gezet!

ria

om te bedanken:

ria,

Jouw bedankje maakt me verlegen, stil en toch ook warm, blij. Dank je wel mooi mensje en nog een fijne dinsdag wens ik je.
Liefs, sunset

Voor C.; zij weet het wel.



mijn blind getast

jij bent die 'k vaag als in een nevel zie
zoals een water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan d' oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet

ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch
nooit werkelijk grijpbaar want jij bent
altijd zo ver weg zelfs van jezelf

wat blijft is enkel hunkering
naar ongeleefde schemeringen
op oevers onbekende zeeën.
**********
sunset 12-08-2008
**********

Geïnspireerd door en op appelbooms gedicht 'Zachtzomaar' van 12-08-2008 op een andere gedichtensite.



de warmte van poëzie

ik zie geen regen, buiten
sterrenstof en 't is alsof
de warme druppels mij nu baden
in een leven, liefde die ik zomaar kreeg
waar lees ik in de nachten sterren
die jouw letters waren
en waarom voelt het pijnvol warm
en gloeit mijn lijf terwijl mijn bonzend hart
nog steeds blijft luisteren
naar woorden die je schreef.
**********
sunset 12-08-2008
**********

in pijnen dicht ik nog

een zwaan hebben ze mij gebracht
om hier bij mij te sterven
hem mij heel zacht als deken
- witgevederd zwart omsluierd -
verloren op mijn schoot gelegd
ik zag zijn kralenoogjes wenend breken


en in mijn mond heb ik een kind gedragen
mijn speekselvloed leste haar dorst
gedurende zo vele jaren
voedde ik het aan gehemelteborst

ik baarde ’t onder smartenklagen
in lichte herfstelijke nacht
en uitgespuwd bij ’t tandenknarsen
heeft het mij ‘t geluid gebracht

en ’t groeide op met te veel woorden
die soepel, diep soms echt te veel onwaar
verslond de rijmen aller oorden
en ook de verzen, ritmen - wonderbaar

dat later in een vroege levensavond dan
zij zacht verbleekte in een dovend licht
en ‘k wist heel wel hoe men door lippen sterven kan
mijn laatste adem blies ’t gedicht.
**********
sunset 13-08-2008
**********

Ik sta elke avond stil
voor de spiegel van mijn hart,
en als ik daarin kijk
voel ik me soms verward.
Want het treft mij telkens weer
ja, steeds sta ik verbaasd,
dat, ook al maak ik fout op fout,
U toch nog zoveel van mij houdt.

Uw liefde is zacht en teder,
Uw goedheid warm en trouw,
de blik die uit Uw ogen spreekt
zegt: kind, Ik hou van jou.

Ja, het treft mij telkens weer
en steeds sta ik verbaasd,
dat, ook al maak ik fout op fout
U toch nog zoveel van mij houdt.

Op een dag stond ik daar weer
en het beeld was helder en licht,
maar toen ik beter keek,
zag ik, Vader, Uw gezicht.
Ja, toen ik in die spiegel keek
die spiegel die U mij liet zien,
toen zag ik niet mezelf meer staan
maar alles wat U heeft gedaan.

Uw liefde is zacht en teder,
Uw goedheid warm en trouw,
de blik die uit Uw ogen spreekt
zegt: kind, Ik hou van jou.

Als ik in Uw spiegel kijk
is er niets wat ik zeggen wil,
de blik die uit Uw ogen spreekt
die blik, die maakt mij enkel..........stil....

grtjes

zee

zee,

Mooi warn geloofsgedicht dat je hier met ons deelt.
Ik zocht je eigen stekje maar vond je nergens. Misschien een goede tip om je eigen plekje te creëren hier.
Groetjes en een prettige nacht verder, sunset

Voor wie het nodig heeft en steunend kan gebruiken.


vlinderoogst

en in je hart, eens op een dag, wellen
tranen en gezangen
die je troosten

dan zal er in je hoofd, eens op een dag
zich wie weet wat verdringen
- al is het maar een kleine ruimte
overvol met plannen en noodlottigheden

op alle golven hoor je nog
droeve liedjes en klaaglitanieën
als kronkelende maden
vreten zij het lover uit je ziel

maar altijd weven zij de mogelijkheden:
eens op een dag, in hoofd en hart
in heel je lijf zul je dode rupsen planten

en op die dag
zul jij de vlinders oogsten.
**********
sunset 14-08-2008
**********

Liefs, groetjes
sunset

beste sunset,

met plezier heb ik jouw
energiek schrijven
met voldoening gelezen

een blije groet
bo