Gewoon, gedichten - 2

[Morgenstern]

Sunset
Morgenstern en Herman1944

[sunset]

gustilpe,

Dank je voor je mooi-blije woorden. En nog een heel fijne zondag.
Groetjes, sunset



ria,

Ook jou wil ik heel graag danken voor al het moois dat je hier regelmatig achterlaat. Ik wens je een heel prettige zondag.
Liefs, sunset



Morgenstern

Dank je wel. En hetzelfde wens ik jou, jullie ook.
Liefs, groetjes
sunset

[sunset]

te trachten zo te zijn

misschien dat we
- binnenkort -
van de ene morgen
tot de andere
afzien van de taal
van onze woorden

dat onze ogen
handen harten
beginnen te praten
over al datgene
wat stom blijft in de dag

en heel misschien
kunnen wij zelfs
indien wij zwijgen
luisteren naar ‘t geschreeuw
dat wij in onze zielen
gevangen houden

om eindelijk in die stilte
de adem van de andere
te horen als ‘t kostbaarste
dat zij werkelijk is.
**********
sunset 30-08-2008
**********

[sunset]

zon in mijn hart

vang me de zon
in alle geuren
wijn en druiven
de kracht van steen
en heel oud hout

vul ‘t zuiden
in mijn glas
stuur me met elke slok
die kleine baai
van ’t meer.
**********
sunset – Garda, augustus 2008
**********

[sunset]

het Zwarte Woud

maanlicht dwarrelt
door nevelige nachtlucht
weeft op de bodem
bladerenschaduwnetten
vloeit als vergoten melk
over nachtdonkere
droomzware wouden

over dit alles zweeft
een zwerm sterrenlichtjes
stralend in stille rust
van warme vriendelijkheid.
**********
sunset –
Herrischried-Wehrhalden, augustus 2008
**********

[sunset]

na ’t onweer (het Zwarte Woud)

bomen ontworteld
op groene bergen
als rustende handen
wegen omarmend

broos nu elk pad
tot over de kam
naar lessende bron
die de angst stilt

en ietwat later
in ’t dampend veld
wilde bloemen
de spiegels van zon

- als stof in wind
verstrooien zich
snel oplossend
drommen wolken -

en ’t dal lacht blij
terwijl het zomerwind
verwonderd groet
die zwaaiend langskomt.
**********
sunset - Waldshut, augustus 2008
**********

Het gedicht 'onweer in Waldshut (het Zwarte Woud)' kun je nalezen op mijn eigen website.

Liefs, groetjes
sunset

[sunset]

het wordt weer herfst

herfst

stille bode
van naderende
gouden bladerentijd
waar kinderen
vliegers laten stijgen
trekvogels groeten
voor hun reizen
laatste zonnezoenen
melancholie gedenken

leer mij jou kennen
vriend van treurigheid
die menigeen
zijn eenzaamheid bereidt
in ’t eeuwig lange zwijgen
door grijze nevelsluiers
die ook mij
getijdend drijven.

sunset 02-09-2008

[sunset]

De laatste over mijn voorbije vakantie.



middaguur in Bardolino

de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen

aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd. zolang zon, regen en wind het toelaten
wijzen daken alles terug; enkel de woorden
van doden spreken nog over huizen. de morgen
is de avond en de middag vibreert heet in de dag

de echo van stappen over houten bruggen
zijn het gefluister van bomen en zichtbare zeilen
houden stemmen gevangen van de andere
oever van ’t meer. ’s avonds verwisselen kleuren
hun namen; alleen de lippen blijven rood
verbergen zich enkel in winter (zegt men).

sunset – Bardolino, augustus 2008

[_Nele_]

Lieve Sunset,

héél blij dat je terug bent!
We missen hier iets als jij er niet bent!!
Ook blij dat je genoten hebt van je verlof!
Je reis doet me denken aan vroeger,toen we naar
Kroatië reden met de auto.Was toen nog Yoegoslavië.
Autopanne in Duitsland,Stau voor Salzburg,een lichte aanrijding
als we stonden te wachten op de overzet naar het eiland Cres!
Maar het was een mooi verlof,hoor!!

veel lieve groeten en nu kunnen
we weer genieten van je prachtige gedichten!!

[bo'ke]

Lieve Sunset,


Nu je terug veilig en wel thuis bent
kunnen we genieten van jouw nieuwe
gedichten.


een blije groet
bo

[sunset]

Nele,

Dank je voor je bezoekje hier en je warme woorden die mij steeds weer verblijden. Ondanks het mindere weer hier en het goed is om thuis te zijn (al zit ik de volgende weken behoorlijk volgeboekt met korte reisjes naar Duitsland en België - meestal om uitgebreid verjaardagen en huwelijken te vieren - en begint eind november het dansseizoen weer en ben ik tot de eerste week van april elk weekend 'onder de pannen' *glimlacht*) ben ik toch voor mei al aan het plannen.
Ik wens je een heel fijne dag.
Liefs en mijn genegenheid, sunset



bo,

Natuurlijk verwachtte ik jou hier *glimlacht*; jij bent mij een dierbare trouwe 'fan' (en dat bedoel ik als compliment). Dank je voor je voelbare en warme aanwezigheid en je steeds blije woorden die je hier achterlaat.
Ik wens je een prettige en hopelijk droge woensdag.
Liefs en knuf, sunset



Silver Wolf

Dank je voor je bezoekje hier, je treffend mooie woorden en je gedicht dat ik met graagte ontving en las. Elke verwoorde uitdrukking van gevoel is bijzonder en meer waard dan om enkel simpel gelezen te worden.
Vriendschappelijke groeten en een heel fijne dag verder, sunset

[sunset]

ik zal weten

hoe ik je dichten kan
kleuren, dragen in een tijd
zo dat zij niet meer bestaan
die lange lege minuten
het heftig verlangen
naar twijgen gele bloesems
als ik, alleen met mijn gedachten
langs wegen loop

hoe ik je vinden kan, je ontdekken
je zoeken met traanverblinde ogen
in verborgen dingen
in alles wat enigszins op jou gelijkt -
mijn dromen bevloeien
zeeën die bruisend slaan
altijd meer en altijd hoger
om jou, onverteerd, mij te brengen
tot oververzadiging
ik van vreugde ween
door alle liefde en lust
die als een storm
mij in slaap wiegt in mijn nachten

en ‘k weet, hoe ik licht en lichter worden kan
zo dat jij mij voor altijd ziet
‘k mij kleurend meng
in dagen vol herinnerend verlangen
en hoopvol ontwaken
stil en immer–geel
in wirwar van takken -
bloemen hoog zweven laat
omhoog naar een volle maan tijdens dag
mij verliezen, in liefde zwemmen
om altijd weer
tussen dansende vlinders te duiken.
**********
sunset 03-09-2008
**********

[sunset]

ik blaas mijn adem jou

zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je

waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht komt

in ahorn, rood aan d’ horizon
ligt naakt reeds lijn van zwarte aarde
en vluchtig als een laagje heel dun ijs
de blik gericht op verre einders
verzwijgt de dag de adem achter ruggen.
**********
sunset 04-09-2008
**********

[gustilpe]

lieve Sunset,

Is jouw wagen al gemaakt?
Nu dat je terug bent kunnen we weer genieten van jouw mooie gedichten, echt fijn is dat!

een fijne avond,
gustilpe

[Morgenstern]

Sunset
door gebrek aan tijd komen we je toch nog een
Morgenstern en Herman