Mooie kunstwerken in de tuin, inderdaad...maar ik ben toch blij dat ik geen spin ben!
Vaak zie je in deze tijd nog een klein ingeweven pakketje hangen, reservevoedsel voor de spin.
Het is haar mannetje, dat na de paring (soms tijdens) vlug werd ingewikkeld...
De wespspin, die ik fotografeerde in een weide, kwam hier in onze jeugd nog niet voor...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
BosrankjeStartte dit onderwerp07 sep 2008, 20:10Antwerpen9.308 berichten
Lieve Neske, hartelijk dank voor je wensen en...
je verjaardagstaart was heel lekker
Vriendelijke groetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp07 sep 2008, 23:37Antwerpen9.308 berichten
Beste Robbe,
We kunnen heel goed begrijpen dat je als man geen spin wil zijn
Maar je weet toch zeker dat alle vrouwelijke spinnen
niet zo wreed zijn... gelukkig he !
Ik heb hierboven een foto geplaatst van een wolfspin omdat ze
haar web alleen gebruikt voor het maken van een cocon en voor
de bekleding van haar schuilplaats.
Om meer te weten over de spinnen is het misschien interessant
om naar Google te gaan kijken (ik heb nog veel ontdekkingen
gemaakt en o.a. dat het hart van een spin zich op haar rug bevindt
en ook dat een spindraad met de straal van 3 cm zou een
op volle snelheid vliegende Boeing-747 kunnen stoppen !!!)
Bedankt voor je bezoek, lieve Robbe en ook voor je verjaardagswensen.
Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp08 sep 2008, 00:59Antwerpen9.308 berichten
De Zee
Wonderlijk en zo mysterieus,
waren zee en maan
immer mijn vertrouwelingen...
Met de maan mis ik geen afspraak,
want overal waar ik mij bevind,
wacht ze geduldig op mij.....
De zee, was ik lang ontrouw...
Al bleef ze altijd in mijn gedachten.
Toen ik vorige week,
eindelijk er naartoe reed,
voelde ik mij zo ongeduldig
als een klein kind ....
Het obsederende geruis
was ik bijna vergeten maar
op de dijk aangekomen
herkende ik het onmiddelijk.
Lang kon ik niet wachten,
en vloog bijna naar 't strand,
de zee tegemoet....
Sandaaltjes en tasje liet ik achter
in 't zand, en begon te lopen...
Er bestond geen tijd,
geen leeftijd meer......
Ik voelde mij ineens
zo vrij als een vogel
zo licht als een vlinder....
Die bijzondere zeelucht,mengeling van iodium,
visgeur en zout, maakte zoveel gevoelens los
diep in mij, dat ik me even op 't zand liet vallen,
ten prooi aan gemengde, onbeschrijfbare emoties....
Door een tranengordijn, keek ik naar de zee
en zag hoe ze zich soepel strekte om 't strand
schuimbekkend te strelen terwijl de rode zon
schelpjes en kleine doorschijnende kwallen
liet glinsteren onder de late stralen.......
Ik wou ze nu voelen, en als een speels kind,
liep ik door de kleine stervende golven, op een
tapijt van zeewier, die gelijk de lange lokken
van een zeemeermin vloeiden met eb en vloed.....
De zoute smaak van mijn gelukstranen mengde
zich met die van de zee op mijn droge lippen
en werd bijna zo zoet als mijn jeugdherinneringen.....
Haar geruis werd nog sterker,bijna kwellend
en prikkelde mijn zenuwen zoals de bolero van Ravel......
en toch hou ik van beide, eeuwige tegenstrijdigheden.
Vol diepe gevoelens, wou ik dan zo vlug mogelijk
terug naar de dijk, naar mijn lief die op me wachtte...
En als hij mij ,vol liefde en begrip omarmde,wist ik
dat de cirkel gesloten was. Ik ben op het einde van
mijn zoektocht en dankbaar voor mijn groot geluk.
Bosrankje - september 2007
Juist één jaar geleden geschreven toen wij terugkwamen
van een heel gelukkig weekend in Wenduine (verrassing
van Alter voor mijn verjaardag)
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....