Robbe, even bijgelezen zalig je beschrijving over die beek,
voor ons aan deze kant van Limburg was dat de ' tomatenbeek '
Te situeren in het ' vakantiepratonaat ' zoals dat toen werd genoemd.
Later herdoopt tot het St Michiels Speelplein.
Met de tram, groepen kinderen voorzien van knapzak tot 'savonds in de bossen. mooie tijd en herrinnering.
Herfst, pure nostalgie, we zijn al zover dat je hem proeven kan.
Mvg.
Bomi
- - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
zo teder, zo lief en welgemeend hij ook kan zijn
zo zacht, zo zoet kan hij smaken als witte wijn
zo heerlijk versmachtend, zo vol van geluk
zo warm en zo koud, hij brengt je van stuk
rechtopstaand of liggend, in de tuin of in de gang
je kan het ook zittend, het heeft geen belang
vier armen verstrengeld, je raakt buiten adem
je hart gaat tekeer, dat kan je wel raden
je straalt van genot, het heeft je gesmaakt
je bent tot in 't diepst van je zieltje geraakt
de traantjes die vloeien, maar dat stoort je niet
het piekeren is verdwenen, weg het verdriet
je moet je niet schamen, want wat is er fout
aan elkaar graag te zien, dat je jong bent of oud
dus kom je van Londen, Parijs of van Duffel
geef elkaar op tijd en stond, een lieve dikke knuffel
Als je weggaat, wil je de deur dan sluiten?
Neem voor de zekerheid alvast de sleutel mee
Ik overleef hier wel op dromen en beschuiten
en elke avond drink ik rozenbottelthee
Groet alle verre vrienden, breng hen mijn wensen over
Groet ook de sterren en de bloemen in het gras
Groet de vlinders en de vogels in het lover
Vertel de wintereik, hoe mooi de zomer was
Ik begrijp wel dat je and're oorden wil ontdekken
Je kocht een nieuwe jurk en twee paar stoute schoenen
Als je ooit wederkeert, wil je me dan wekken?
Het liefst, als 't kan, met zestien lentezoenen
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Robbe, wat een heerlijk gedicht! Het gaat over afscheid en loslaten en toch word ik er vrolijk van, door de hoop die het uitstraalt. De deur blijft open.
Michelly
De sterren zijn niet bang vuurvliegjes te lijken
(Rabindranath Tagore.)
________________________________________
)
