Gewoon, gedichten - 2

[sunset]

Rutger,

Dank je wel voor je bezoek (je eerste meen ik - als mijn geheugen nog goed is tenminste) en je reactie. Jammer genoeg blijf ik mijn tijd achterna hollen zó dat ik blij ben dat ik zelf kan plaatsen en hier op elke bezoeker - al is het dikwijls niet onmiddellijk - kan reageren.
Groetjes en een heel fijne dag, sunset

[sunset]

vragen, zoveel vragen

het woord, of ’t kwaad of zacht
gegeven met een vluchtig ademhalen
blijft in de ruimte staan – zo tussen jou en mij -
door een geschrokken ogen – blik gedragen
wat zo een woord met ons kan doen
dat wil ik vragen

en brengt een heel snel stappen mij naar steden
in uren dat hun grauw verblindt
zoek ik met node zin de dorpels op
in die momenten dat haar muren schaduw dagen
en ik niet weet waarheen mijn pas mij voert
dat wil ik vragen

waar hier beneden ik mijn weg voorzichtig ga
- hoe lang, hoe licht? – tussen de herrie, last
en ik mijn voel voortijdig heb verband
hoor ik vanaf de kerk harttonen slagen
als het geweten dat mij antwoord geeft
op al mijn vragen.
**********
sunset 16-09-2008
**********

[sunset]

Prinsjesdag 2008

wij zijn schurken en bandieten
zuipen bier verleiden wijven
onze tijd vol dode lijven
en de rooftocht eindigt nooit
zelfs de dieven zijn jaloers
op ons eeuwig verder stelen
en voor hen die ’t willen weten:
neen dat gaat ons nooit vervelen

of je rood bent, zwart of blauw
of er ergens tussen in
zelfs nieuwkomers leren gauw
liegen is maar een begin
en je mag gerust gaan graaien
al wat blinkt – zoals de kraaien
want wie wil er stem verheffen?
’t plebs en niet het geld dat stinkt

wij zijn schurken en bandieten
lachen, gieren, ja zelfs brullen
in ’t plezier van onze tijd
waar wij gretig zakken vullen
en wij krijgen nooit eens spijt
niemand wordt er ooit gestraft
want de normen en de waarden
zijn slechts voor verkiezingsstrijd.
**********
sunset 16-09-2008
**********

[sunset]

aan oever van mijn zee

de herfst zie ik in ‘t lover van de bomen
met achter hen het blauw van zee
langs duinen waar het helmgras bloeide
en altijd weer de lange grijze lijnen
van muren, ruw uit blokken steen

scherven die glinsteren in wat zonlicht
en rode daken wachten daar
voorbij de velden aan de oever
volg ik de paden iedere dag
adem door mij beminde geuren
van struiken, bloemen, aarde, gras

op armen laat ik zon nog schijnen
zacht helder en afnemend warm
de zorgen laat ik mij ontnemen
een lachen brengen in de dag
mijn ziel vertederend door haar strelen.
**********
sunset 17-09-2008
**********

[_Nele_]

lieve Sunset,

het was geen mooie zomer!

[sunset]

Nele,

Goedemorgen en dank je voor je herfstgedcht; het was inderdaad een natte zomer alhoewel het met de temperatuur wel meeviel. En zo als ik het nu zie, zal er ook geen echte mooie nazomer komen.
Liefs en warme knuf, sunset

[sunset]

wat ik je ooit zal dichten

heel lichtjes zal jouw hand zich op de mijne leggen
- daarna wanneer ons beider adem zweeft
als stonden wij nu samen op de hemelwolken
die wij toch steeds slechts uit een verte zien

zij zijn niet waar en eigenlijk slechts prenten
enkel wat torens die de wolkengod
geplant heeft hoog, nog hoger en veel wilder
zo dat wij heel bescheiden zullen blijven

ik niets verliezen hoef van vele duizend woorden
die veel te snel door heel mijn denken dwarrelen
ik zoek daar buiten niet naar onbekende oorden
als ik hier binnen naar je warmte mag dingen

want liefde geef ik je heel graag en meer
ik heb zoveel, genoeg om die met je te delen
en ‘k lees je voor wat ik je ooit zal dichten
jij bent mij bloem mijn knop, ik vrucht en boom
een liefdesbloei die nimmer gaat vervelen.
**********
sunset 18-09-2008
**********

[sunset]

vrouwenpsalm

in ’t ogenlicht werp jij mij schaduw
van zachte zijde op mijn huid
naar deemstering gedragen
als op handen – jij bruid
als larve eens bewegingsloos
tot ’t avondrood je vrijde
in d’ eerste nacht als glans
het zacht gekreun mij was
en ook een stille gast
die mij dit maal bereidde
- geen enkele stonde blijft
dat ‘k niet mijn tong bevleugel
mijn liefdesbed uit verzen
heel warm zacht jou schrijf.
**********
sunset 19-09-2008
**********

[gustilpe]

lieve sunset,

bedankt voor je 'septemberochtend' die je kwam plaatsen op mijn topic.

Ook hier is het weer volop genieten. Ik neem graag tijd om jouw gedichten tot mij te laten doordringen.

Altijd heel aangenaam!

fijn weekend gewenst,
gustilpe

[Bomi]

-
-

Beste Sunset,


Ook hier wil ik een bedankje schrijven, je laatste blz. heb
ik met interesse doorgenomen en genoten.

Alleen bij ' Prinsjesdag ' dacht ik een oranje hulde te vinden
maar dat was het niet. Plezier en bier daar kennen ze hier ook
wel wat van, alhoewel ik twijfel of onze prins daar de
aanleiding zou voor zijn.


Vriendelijke groetjes,

Bomi.

- - - - - - -
- - - - - - - Plezier!

[sunset]

gustilpe,

Dank je voor je bezoekje hier en je achtergelaten woorden. Het is fijn te horen dat je (mijn) gedichten tot je wilt laten doordringen. Misschien raken ze je soms - op de één of andere manier; misschien heb je er iets aan. En dat zou voor de schrijver de grootste beloning zijn dan.
Groetjes en nog een heel fijne zaterdag gewenst, sunset



Bomi,

Mijn dank voor je bezoek en het door jou achtergelatene.
Voor alle zekerheid wil ik je toch vertellen dat mijn gedicht 'Prinsjesdag' heel ironisch bedoeld is en een aanklacht tegen die politici en deze regering die een enorme minachting heeft voor 'het volk', en dit reeds de laatste jaren, door aan een dergelijke afbraakpolitiek te doen (van het sociaal en zorgstelsel) waardoor er momenteel één miljoen vierhonderdduizend huishoudens onder de vastgestelde minima leven (en volgens de door mij gekende cijfers is dat in België procentueel niet anders). Het bretreft hier de zwakkeren uit onze maatschappij namelijk de veelal één-ouder gezinnen met kleinere kinderen, gehandicapten en chronische zieken en ouderen. Ik wou deze verduidelijking toch even kwijt.
Vriendelijke groeten en nog een heel fijne rustige herfstzaterdag, sunset

[sunset]

avondgefluister

in de verte klappert een poort
hondengeblaf, motoren sterven
wind wrijft zich tegen steen
en ’t duister tast zich naderbij
gedierte verlucht aarde. heimelijk

een snerpend geluid
alsof vingernagels
over tanden krassen
een windvlaag lucht
spelend rond kruipt
zwijgt, snuift of jammert

op de boeken zon
en ook daarachter
op bomen in het park
hoe mooi het is
‘s avonds.
**********
sunset 20-09-2008
**********

[Bomi]

-
-

Beste Sunset,


Heel erg bedankt voor de uitleg, ik ben met de Nederlandse politieke situatie helemaal niet bekend. Het is momenteel zelfs onmogelijk de Belgische te volgen, hoorde vanmorgen op de radio ' crisis in de Wetstraat ' wat afgezaagd begint te klinken, duurt al maanden.


Het ging me alleen erom als ik ' prinsjesdag ' lees denk ik automatisch aan oranje en alles wat daarrond hangt. Beelden die ons door de TV ingelepeld worden.


Een heel gezellig weekend gewenst!


Groeten,

Bomi

[zee]

De knuffel



zo teder, zo lief en welgemeend hij ook kan zijn
zo zacht, zo zoet kan hij smaken als witte wijn
zo heerlijk versmachtend, zo vol van geluk
zo warm en zo koud, hij brengt je van stuk

rechtopstaand of liggend, in de tuin of in de gang
je kan het ook zittend, het heeft geen belang
vier armen verstrengeld, je raakt buiten adem
je hart gaat tekeer, dat kan je wel raden

je straalt van genot, het heeft je gesmaakt
je bent tot in 't diepst van je zieltje geraakt
de traantjes die vloeien, maar dat stoort je niet
het piekeren is verdwenen, weg het verdriet

je moet je niet schamen, want wat is er fout
aan elkaar graag te zien, dat je jong bent of oud
dus kom je van Londen, Parijs of van Duffel
geef elkaar op tijd en stond, een lieve dikke knuffel

grtjes

zee

[sunset]

Bomi,

Graag gedaan. Enne, ik wou, wil helemaal niet belerend overkomen hoor; vond het echter wel nodig dat het gedicht juist begrepen werd *glimlacht*.
Ik ben al altijd een heel politiek bewust iemand geweest en volg dan ook de eigen Nederlandse politiek evenals de wereld- en, waar mogelijk, de Belgische; omdat ik jaren in België gewoond heb en in en voor een bepaalde partij niet onverdienstelijk gedurende een zestal jaren heel actief ben geweest.
De huidige crisis van België, omdat het meer is dan simpel een politieke crisis, hebben vroegere politici over zichzelf afgeroepen door een federaal wangedrocht te creëren dat nergens ooit zijn voorgaande gekend heeft en ook nergens ooit zal nagevolgd worden. En wanneer de huidige premier, die ik overigens en voornamelijk door zijn niet acceptabele flaters in het begin (waaronder dat omineus zingen van het Frans volkslied inplaats van het Belgische) niet heel hoog aansla, zich in duizend bochten moet wringen om deze regering én de Belgische staat te behouden, hij daarvoor zijn voorgangers van de vroegere CVP, zonder wie het eerder genoemd wangedrocht nooit mogelijk zou zijn geweest, heel hartelijk mag bedanken.
Ik hoop dat je me deze politieke filosofering op toch wel een gedichtensite niet kwalijk neemt.
Groetjes en een fijne zondag gewenst
sunset


zee,

Een heel goede zondagmorgen. Dank je voor je bezoekje hier en je graag gelezen mooi gedicht.
Warme groet en nog een prettige zon-dag verder, sunset