mijn Column
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
gustilpe schreef:lieve Ria,
graag gelezen jouw verhaal.
Maar hoe schrijnend de toestanden soms zijn we kunnen ook niet altijd en overal helpen.
Ik herinner mij een voorval in Zuid-Afrika, we stopten onderweg aan een 'locatie' dit is een dorp van Afrikanen. Onmiddellijk kwamen een vijtal kinderen aangelopen, we gaven hen appels, koken en al wat we bijhadden aan voedsel. In de verte zagen we ineens tientallen kinderen komen afgelopen, we konden niet anders dan verder rijden.
Ook in Peru maakte ik schrijnende toestanden mee, evenals met Roma in Roemenië.
Hoe zeer ons moederhart ook pijn doet, we kunnen niet alles voor iedereen oplossen, en je deed al je best!
We zien uit naar het vervolg van het verhaal!
groetjes,
gustilpe
Lieve Gustilpe,
Ik weet wel wat je bedoelt en ook dat je gelijk hebt.
Maar deze jonge vrouw was zo "close" en het kindje
op haar arm, ongeveer even oud als ons jongste kleinkind.
Het was een braaf kind, zeurde niet, maar zat rustig
en lief op haar moeders arm.
Toen haar moeder de hand opende in een vragend (bedelend)
gebaar, deed het kindje haar mama na.
Het was zo zielig, zo triestig en tegelijker tijd zo ontroerend.
Zou dit kleine, mooie kind heel haar leven dit gebaar moeten
maken, om te kunnen overleven.
De moeder was allert en antwoordde op al mijn vragen en
opmerkingen. Neen, ze had geen man (meer) en ook geen ouders.
Neen, ze kon niet bij sociale hulp aankloppen. En toen ze zei:
"niemand wil ons," wist ik dat dit waar was.
Ze zijn de paria's, de uitgestotenen, ook al zijn zij, (niet meer of
niet minder dan wij,) kinderen van God. Broers en zussen dus.
Het is waar dat wij niet alle armoede uit de wereld kunnen helpen,
maar anderzijds kunnen wij wel bijdragen om onrechtvaardige
systemen uit de wereld te bannen.
Voor mij was dit jong meisje, deze jonge moeder " Een Mater Dolorosa "
en het kindje op haar arm had portret kunnen staan voor een beeldje
van het Kind Jezus.
Van Cardijn leerden wij, elke mens is een kind van God.
Als dusdaning probeer ik ook ieder mens te benaderen en zeker
onschuldige kinderen.
Ik ben blij dat ik dit nog kon toelichten, gustilpe
Mijn verhaal wordt eerstdaags vervolgd,
groetjes,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Sarajevo stond op ons programma om te bezoeken.
We zouden dit doen van uit Mostar, om niet telkens van logement te moeten veranderen. Deze twee steden zijn ongeveer 135 km van elkaar verwijderd. Een peulschil als er goede autostrades zijn.
Maar er loopt maar één weg van het zuiden naar Sarajevo en die heeft maar twee baanvakken, één dus in elke richting. Bovendien volgt deze weg vaak de kronkels van de rivier en de bergen en is men op vele plaatsen met herstellingswerken bezig.
foto van het net
Eens buiten Mostar ontvouwt zich een prachtig landschap de Neretva (herinner de rivier in Mostar) wordt breder en wordt langs verscheidene kanten gevoed met andere kleinere rivieren en kleine watervallen die uit de bergen komen. Het is werkelijk genieten.
foto van het net
In de valleien zien we hier en daar kleine dorpjes van enkele huizen of een kleine boerderij.
foto ria
foto van het net
Maar ook komen we nog heel wat kapot geschoten huizen tegen die niet terug werden opgebouwd.
foto van het net
Voor een deel is dit te wijten aan het feit dat er tijdens de Balkan oorlog ook etnische zuiveringen plaats vonden en dat sommige bewoners, die gevlucht waren niet meer durven terug-komen, soms uit angst voor represailles.
Halverwege belanden we in een file. De auto’s voor ons staan al langer stil, want de meeste chauffeurs zijn uitgestapt.
Dat doen we na een tijdje dan ook, even de benen strekken. Maar dan vernemen we dat er een zwaar ongeval gebeurd is, en de weg geblokkeerd is.
Sarajevo, temidden van bergen en rivieren
foto van het net
Vandaag geen Sarajevo meer voor ons. Spijtig, heel spijtig.
Ik had er mij echt op verheugd, want de geschiedenis van die stad heeft mij altijd geboeid, zeker ook tijdens en na de Balkan oorlog.
Zo herinner ik mij bv. dat er tijdens de oorlog alle dagen toneel werd gespeeld. De enige lichtbron en ontspanning voor de getraumatiseerde burgers.
Sarajevo is altijd een stad van kennis en van cultuur geweest.
Er waren (zijn) vele toneelgezelschappen. De verantwoordelijken van enkele van deze gezelschappen opteerden om te blijven spelen, zolang het mogelijk was.
Dikwijls moest hun spel onderbroken worden, omwille van bombardementen, maar ook invallen in de toneelzaal waren niet ondenkbaar en soms vielen er ook slachtoffers.
Ik hoorde van iemand vertellen die er kort geleden verbleef dat Sarajevo een erg vrije stad is, ondanks het feit dat er veel moslims wonen. Het is geen stad van sluiers en burka’s, maar een open stad, met een vrije geest.
Omdat ik helaas niet kan vertellen over wat we er gezien en meegemaakt hebben, heb ik informatie verzameld over de geschiedenis en voeg die aan dit schrijven toe, evenals een aantal foto’s
Sarajevo in Joegoslavië
Na de Eerste Wereldoorlog ging Sarajevo met Bosnië en Herzegovina deel uitmaken van het Koninkrijk Joegoslavië. De stad verloor een groot deel van haar glorie, en er werden geen belangrijke bouwwerken toegevoegd aan de stad.
In de Tweede Wereldoorlog ging Sarajevo deel uitmaken van de Onafhankelijke Staat Kroatië, de Duitse satellietstaat onder heerschappij van Tomislav II. De Joodse gemeenschap in Sarajevo werd in die periode welhaast uitgeroeid.
Het verzet in Sarajevo werd geleid door de partizaan "Walter" VladimirPerić. Een groot deel van de burgerbevolking had zich bij dit verzet aangesloten. De legendarische Perić werd gedood tijdens een gevecht op 6 april 1945: de dag dat Sarajevo werd bevrijd.
Na de bevrijding werd Sarajevo de hoofdstad van de Republiek Bosnië en Herzegovina, in de Socialistische Federale Republiek van Joegoslavië. De communisten investeerden enorm in de opbouw en uitbreiding van de stad. Er werden nieuwe wijken gebouwd, de industrie werd ontwikkeld en Sarajevo werd weer een van de belangrijkste steden op de Balkan. De bevolkingsomvang nam toe van 115.000 vlak voor de Tweede Wereldoorlog, tot 430.000 aan het einde van het Joegoslavische tijdperk.
Het toppunt van de bloei die de stad in socialistische Joegoslavië doormaakte waren de Olympische winterspelen die in 1984 in Sarajevo werden gehouden. Deze spelen worden beschouwd als de meest succesvolle spelen in de geschiedenis. Ze veroorzaakten voor Sarajevo een enorme opleving van het toerisme, waardoor de jaren tachtig de beste jaren van de 20e eeuw werden.
Sarajevo in Bosnië
Met het uitroepen van de onafhankelijkheid van Bosnië en Herzegovina op 5 april 1992 brak er voor Sarajevo een nieuw tijdperk aan. De stad werd de hoofdstad van de nieuwe staat. In de weken voorafgaand aan de onafhankelijkheidheidsverklaring was Sarajevo het toneel van demonstraties en betogingen, en intussen hadden troepen van het Joegoslavische Volksleger zich in de bergen rond de stad gevestigd.
Op de dag van de onafhankelijkheidsverklaring wordt in Sarajevo tijdens een demonstratie de studente Suada Dilberović door een onbekende schutter gedood. Dit incident luidt het begin van jaren van belegering in.
Wat volgt zijn drie jaren waarin de stad wordt beschoten en gebombardeerd vanuit de omliggende bergen. De bewoners leefden zonder elektriciteit, verwarming, water en medische zorg, en er was een voortdurend gebrek aan voedsel. Wel was er een tunnel die enkele inwoners van deze zaken kon voorzien.
Tijdens de belegering werden naar schatting 12.000 mensen gedood en 50.000 mensen gewond. Ook werden er veel gebouwen en voorwerpen van cultureel belang verwoest.
Zo werd op 25 augustus 1992 de bibliotheek van de universiteit verwoest, waardoor een groot deel van de Bosnische geschreven cultuur in vlammen opging.
Minstens 700 unieke manuscripten gingen verloren.
Gedurende drie jaren vonden er in Sarajevo gemiddeld 329 bominslagen per dag plaats. Het record werd bereikt op 22 juli 1993, toen er 3777 inslagen werden geteld. Na de ondertekening van de Daytonakkoorden in 1995 werd de belegering op 29 februari 1996 officieel ten einde verklaard.
De daarop volgende jaren stonden in het teken van wederopbouw.
Haast elk gebouw in de stad had meer of minder ernstige schade geleden. Overal in de stad stonden ruïnes, welhaast alle muren waren getekend door kogelinslagen en ook lagen er landmijnen in en om de stad.
In 2003 waren veel van de ruïnes verdwenen. Sarajevo werd weer het toneel van internationale festiviteiten, zoals het succesvolle Sarajevo Film Festival.
Wederom is Sarajevo de snelst ontwikkelende stad in de regio.
Naar verwachting zal de stad in het jaar 2020 haar vooroorlogse inwoneraantal weer bereiken.
Sarajevo hoopt in de nabije toekomst weer gaststad te worden van Olympische winterspelen. De stad heeft zich kandidaat gesteld voor
de spelen van 2014.
Bestuur
Sarajevo is in politiek opzicht de belangrijkste stad van Bosnië en Herzegovina.
Het is de hoofdstad van het land, en van de Moslim-Kroatische Federatie (een van de twee sub-entiteiten van het land).
Verder wordt ook het kanton Sarajevo bestuurd vanuit de stad Sarajevo. De stad Sarajevo is de enige stad in het land die uit verschillende deelgemeenten bestaat.
Economie
De regio Sarajevo is een van de sterkste in Bosnië en Herzegovina. De economie is gebaseerd op industrie en toerisme. Ook het bestuur van land, kanton en stad vormt een grote werkgever voor de inwoners van Sarajevo.
In de jaren tachtig van de 20e eeuw bereikte de economie van Sarajevo een hoogtepunt, als gevolg van de Olympische winterspelen die daar in 1984 werden gehouden.
Gedurende de belegering van de stad waren de bombardementen vaak gericht op doelen van economisch belang, en een groot deel van de economische structuur werd toen vernietigd.
De wederopbouw van de stad ging gepaard met verbeteringen.
Media
Sarajevo is als hoofdstad van Bosnië en Herzegovina tevens het centrum van de media in het land. De meeste televisiestations in het land zijn gevestigd in Sarajevo, evenals de belangrijkste kranten en weekbladen.
De grootste en meest betrouwbare kranten zijn Oslobođenje en de Dnevni Avaz. De redacties van deze kranten zijn naast elkaar gelegen in de deelgemeente Novi Grad. Dnevni Avaz is de meest succesvolle krant van de twee. De krant werd in 1995 opgericht in de Sandjak. De krant zou banden hebben met de SDA (Partij van Democratische Actie) en dat zou een deel van het succes verklaren. Oslobođenje werd in 1943 opgericht in Sarajevo, als krant van het communistische verzet. Tijdens de belegering van Sarajevo lukte het deze krant om dagelijks te verschijnen.
Sarajevo, de universiteits bibliotheek in 1996
foto van Louis Klipfel
...het leven gaat verder...
foto van Louis Klipfel
Sarajevo 1998 - foto Louis Klipfel
Met deze oude deur sluit ik het verleden van Sarajevo af,
om te kijken naar de toekomst!
foto 1998 - Louis Klipfel
nog wat mooie natuur
er wordt veel heropgebouwd, maar er is ook nieuwbouw
bij gebrek aan eigen foto's heb ik deze van het web geplukt, alleen ken
ik er de maker niet van.
aan de foto's te zien was het een jong koppel die met de fiets
het landschap en de streek doorkruiste. Bedankt lieve mensen.
Nadat we rechtsomkeer maakten, terug richting Mostar, was ik eigenlijk
wel opgelucht, want ik voelde mij reeds sinds 's morgens ziek.
Toch wou mijn man nog via een natuurpark terugkeren.
Zo gezegd zo gedaan, maar de natuur kon me niet erg meer bekoren.
Als we dan eindelijk met onze neus naar Mostar stonden, moest hij
stoppen langs de baan, want mijn middagmaal was me niet bekomen,
dus een plaatske gezocht, bye, bye, middagmaal.
En dat ging zo nog verder tot de zaterdag morgen.
Maar dat is een ander verhaal. Een verhaal van ziekenhuizen en dokters die alleen maar Kroatisch spreken.
Maak je geen zorgen, 3 dagen binnen blijven, kalm houden en veel drinken. Gelukkig regende het daarvan 2 dagen en 2 nachten zonder ophouden. het was dan ook drie maanden geleden dat er nog een druppel regen was gevallen.
We konden niet veel meer doen dan binnen blijven, thee slurpen en een beschuitje eten. En manlief verslond het ene boek na het andere, terwijl ik voyageerde tussen bed en zetel, met regelmatige een reisje naar het toilet, dat, alhoewel we in de Turkse wijk logeerden, geen Turks "gemak" was, gelukkig maar!!!
tot binnenkort
ria
We zouden dit doen van uit Mostar, om niet telkens van logement te moeten veranderen. Deze twee steden zijn ongeveer 135 km van elkaar verwijderd. Een peulschil als er goede autostrades zijn.
Maar er loopt maar één weg van het zuiden naar Sarajevo en die heeft maar twee baanvakken, één dus in elke richting. Bovendien volgt deze weg vaak de kronkels van de rivier en de bergen en is men op vele plaatsen met herstellingswerken bezig.
foto van het net
Eens buiten Mostar ontvouwt zich een prachtig landschap de Neretva (herinner de rivier in Mostar) wordt breder en wordt langs verscheidene kanten gevoed met andere kleinere rivieren en kleine watervallen die uit de bergen komen. Het is werkelijk genieten.
foto van het net
In de valleien zien we hier en daar kleine dorpjes van enkele huizen of een kleine boerderij.
foto ria
foto van het net
Maar ook komen we nog heel wat kapot geschoten huizen tegen die niet terug werden opgebouwd.
foto van het net
Voor een deel is dit te wijten aan het feit dat er tijdens de Balkan oorlog ook etnische zuiveringen plaats vonden en dat sommige bewoners, die gevlucht waren niet meer durven terug-komen, soms uit angst voor represailles.
Halverwege belanden we in een file. De auto’s voor ons staan al langer stil, want de meeste chauffeurs zijn uitgestapt.
Dat doen we na een tijdje dan ook, even de benen strekken. Maar dan vernemen we dat er een zwaar ongeval gebeurd is, en de weg geblokkeerd is.
Sarajevo, temidden van bergen en rivieren
foto van het net
Vandaag geen Sarajevo meer voor ons. Spijtig, heel spijtig.
Ik had er mij echt op verheugd, want de geschiedenis van die stad heeft mij altijd geboeid, zeker ook tijdens en na de Balkan oorlog.
Zo herinner ik mij bv. dat er tijdens de oorlog alle dagen toneel werd gespeeld. De enige lichtbron en ontspanning voor de getraumatiseerde burgers.
Sarajevo is altijd een stad van kennis en van cultuur geweest.
Er waren (zijn) vele toneelgezelschappen. De verantwoordelijken van enkele van deze gezelschappen opteerden om te blijven spelen, zolang het mogelijk was.
Dikwijls moest hun spel onderbroken worden, omwille van bombardementen, maar ook invallen in de toneelzaal waren niet ondenkbaar en soms vielen er ook slachtoffers.
Ik hoorde van iemand vertellen die er kort geleden verbleef dat Sarajevo een erg vrije stad is, ondanks het feit dat er veel moslims wonen. Het is geen stad van sluiers en burka’s, maar een open stad, met een vrije geest.
Omdat ik helaas niet kan vertellen over wat we er gezien en meegemaakt hebben, heb ik informatie verzameld over de geschiedenis en voeg die aan dit schrijven toe, evenals een aantal foto’s
Sarajevo in Joegoslavië
Na de Eerste Wereldoorlog ging Sarajevo met Bosnië en Herzegovina deel uitmaken van het Koninkrijk Joegoslavië. De stad verloor een groot deel van haar glorie, en er werden geen belangrijke bouwwerken toegevoegd aan de stad.
In de Tweede Wereldoorlog ging Sarajevo deel uitmaken van de Onafhankelijke Staat Kroatië, de Duitse satellietstaat onder heerschappij van Tomislav II. De Joodse gemeenschap in Sarajevo werd in die periode welhaast uitgeroeid.
Het verzet in Sarajevo werd geleid door de partizaan "Walter" VladimirPerić. Een groot deel van de burgerbevolking had zich bij dit verzet aangesloten. De legendarische Perić werd gedood tijdens een gevecht op 6 april 1945: de dag dat Sarajevo werd bevrijd.
Na de bevrijding werd Sarajevo de hoofdstad van de Republiek Bosnië en Herzegovina, in de Socialistische Federale Republiek van Joegoslavië. De communisten investeerden enorm in de opbouw en uitbreiding van de stad. Er werden nieuwe wijken gebouwd, de industrie werd ontwikkeld en Sarajevo werd weer een van de belangrijkste steden op de Balkan. De bevolkingsomvang nam toe van 115.000 vlak voor de Tweede Wereldoorlog, tot 430.000 aan het einde van het Joegoslavische tijdperk.
Het toppunt van de bloei die de stad in socialistische Joegoslavië doormaakte waren de Olympische winterspelen die in 1984 in Sarajevo werden gehouden. Deze spelen worden beschouwd als de meest succesvolle spelen in de geschiedenis. Ze veroorzaakten voor Sarajevo een enorme opleving van het toerisme, waardoor de jaren tachtig de beste jaren van de 20e eeuw werden.
Sarajevo in Bosnië
Met het uitroepen van de onafhankelijkheid van Bosnië en Herzegovina op 5 april 1992 brak er voor Sarajevo een nieuw tijdperk aan. De stad werd de hoofdstad van de nieuwe staat. In de weken voorafgaand aan de onafhankelijkheidheidsverklaring was Sarajevo het toneel van demonstraties en betogingen, en intussen hadden troepen van het Joegoslavische Volksleger zich in de bergen rond de stad gevestigd.
Op de dag van de onafhankelijkheidsverklaring wordt in Sarajevo tijdens een demonstratie de studente Suada Dilberović door een onbekende schutter gedood. Dit incident luidt het begin van jaren van belegering in.
Wat volgt zijn drie jaren waarin de stad wordt beschoten en gebombardeerd vanuit de omliggende bergen. De bewoners leefden zonder elektriciteit, verwarming, water en medische zorg, en er was een voortdurend gebrek aan voedsel. Wel was er een tunnel die enkele inwoners van deze zaken kon voorzien.
Tijdens de belegering werden naar schatting 12.000 mensen gedood en 50.000 mensen gewond. Ook werden er veel gebouwen en voorwerpen van cultureel belang verwoest.
Zo werd op 25 augustus 1992 de bibliotheek van de universiteit verwoest, waardoor een groot deel van de Bosnische geschreven cultuur in vlammen opging.
Minstens 700 unieke manuscripten gingen verloren.
Gedurende drie jaren vonden er in Sarajevo gemiddeld 329 bominslagen per dag plaats. Het record werd bereikt op 22 juli 1993, toen er 3777 inslagen werden geteld. Na de ondertekening van de Daytonakkoorden in 1995 werd de belegering op 29 februari 1996 officieel ten einde verklaard.
De daarop volgende jaren stonden in het teken van wederopbouw.
Haast elk gebouw in de stad had meer of minder ernstige schade geleden. Overal in de stad stonden ruïnes, welhaast alle muren waren getekend door kogelinslagen en ook lagen er landmijnen in en om de stad.
In 2003 waren veel van de ruïnes verdwenen. Sarajevo werd weer het toneel van internationale festiviteiten, zoals het succesvolle Sarajevo Film Festival.
Wederom is Sarajevo de snelst ontwikkelende stad in de regio.
Naar verwachting zal de stad in het jaar 2020 haar vooroorlogse inwoneraantal weer bereiken.
Sarajevo hoopt in de nabije toekomst weer gaststad te worden van Olympische winterspelen. De stad heeft zich kandidaat gesteld voor
de spelen van 2014.
Bestuur
Sarajevo is in politiek opzicht de belangrijkste stad van Bosnië en Herzegovina.
Het is de hoofdstad van het land, en van de Moslim-Kroatische Federatie (een van de twee sub-entiteiten van het land).
Verder wordt ook het kanton Sarajevo bestuurd vanuit de stad Sarajevo. De stad Sarajevo is de enige stad in het land die uit verschillende deelgemeenten bestaat.
Economie
De regio Sarajevo is een van de sterkste in Bosnië en Herzegovina. De economie is gebaseerd op industrie en toerisme. Ook het bestuur van land, kanton en stad vormt een grote werkgever voor de inwoners van Sarajevo.
In de jaren tachtig van de 20e eeuw bereikte de economie van Sarajevo een hoogtepunt, als gevolg van de Olympische winterspelen die daar in 1984 werden gehouden.
Gedurende de belegering van de stad waren de bombardementen vaak gericht op doelen van economisch belang, en een groot deel van de economische structuur werd toen vernietigd.
De wederopbouw van de stad ging gepaard met verbeteringen.
Media
Sarajevo is als hoofdstad van Bosnië en Herzegovina tevens het centrum van de media in het land. De meeste televisiestations in het land zijn gevestigd in Sarajevo, evenals de belangrijkste kranten en weekbladen.
De grootste en meest betrouwbare kranten zijn Oslobođenje en de Dnevni Avaz. De redacties van deze kranten zijn naast elkaar gelegen in de deelgemeente Novi Grad. Dnevni Avaz is de meest succesvolle krant van de twee. De krant werd in 1995 opgericht in de Sandjak. De krant zou banden hebben met de SDA (Partij van Democratische Actie) en dat zou een deel van het succes verklaren. Oslobođenje werd in 1943 opgericht in Sarajevo, als krant van het communistische verzet. Tijdens de belegering van Sarajevo lukte het deze krant om dagelijks te verschijnen.
Sarajevo, de universiteits bibliotheek in 1996
foto van Louis Klipfel
...het leven gaat verder...
foto van Louis Klipfel
Sarajevo 1998 - foto Louis Klipfel
Met deze oude deur sluit ik het verleden van Sarajevo af,
om te kijken naar de toekomst!
foto 1998 - Louis Klipfel
nog wat mooie natuur
er wordt veel heropgebouwd, maar er is ook nieuwbouw
bij gebrek aan eigen foto's heb ik deze van het web geplukt, alleen ken
ik er de maker niet van.
aan de foto's te zien was het een jong koppel die met de fiets
het landschap en de streek doorkruiste. Bedankt lieve mensen.
Nadat we rechtsomkeer maakten, terug richting Mostar, was ik eigenlijk
wel opgelucht, want ik voelde mij reeds sinds 's morgens ziek.
Toch wou mijn man nog via een natuurpark terugkeren.
Zo gezegd zo gedaan, maar de natuur kon me niet erg meer bekoren.
Als we dan eindelijk met onze neus naar Mostar stonden, moest hij
stoppen langs de baan, want mijn middagmaal was me niet bekomen,
dus een plaatske gezocht, bye, bye, middagmaal.
En dat ging zo nog verder tot de zaterdag morgen.
Maar dat is een ander verhaal. Een verhaal van ziekenhuizen en dokters die alleen maar Kroatisch spreken.
Maak je geen zorgen, 3 dagen binnen blijven, kalm houden en veel drinken. Gelukkig regende het daarvan 2 dagen en 2 nachten zonder ophouden. het was dan ook drie maanden geleden dat er nog een druppel regen was gevallen.
We konden niet veel meer doen dan binnen blijven, thee slurpen en een beschuitje eten. En manlief verslond het ene boek na het andere, terwijl ik voyageerde tussen bed en zetel, met regelmatige een reisje naar het toilet, dat, alhoewel we in de Turkse wijk logeerden, geen Turks "gemak" was, gelukkig maar!!!
tot binnenkort
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
lieve vrienden,
Je zal me hier eventjes niet meer zien.
Ik heb een ontsteking in mijn rechter schouder,
die moet eerst genezen voor ik weer actief ga computeren.
Eigenlijk zit ik er al langer mee.
Maar tijdens onze vakantie, door gebrek aan PC
was het heel wat verbeterd.
Nu is het weer veel erger toegenomen.
Dus ik leg mezelf deze maatregel op,
om een sneller genezingsproces te bekomen.
Ik kom wel lezen, af en toe.
Je hebt dus het verdere relaas van onze vakantie nog tegoed.
Tot later, en beste wensen en groeten aan iedereen,
ria
Je zal me hier eventjes niet meer zien.
Ik heb een ontsteking in mijn rechter schouder,
die moet eerst genezen voor ik weer actief ga computeren.
Eigenlijk zit ik er al langer mee.
Maar tijdens onze vakantie, door gebrek aan PC
was het heel wat verbeterd.
Nu is het weer veel erger toegenomen.
Dus ik leg mezelf deze maatregel op,
om een sneller genezingsproces te bekomen.
Ik kom wel lezen, af en toe.
Je hebt dus het verdere relaas van onze vakantie nog tegoed.
Tot later, en beste wensen en groeten aan iedereen,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve vriendin,
We missen je al maar als het nodig is om te genezen
dat je hier een tijdje afwezig moet zijn, dan...
Een dikke knuffel en lieve groetjes in vrede, vreugde
en vriendschap van Alter en Rankje xxx
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Morgenstern - Lid geworden op: 04 mei 2006, 13:15
- Locatie: Wachtebeke
Ria
We wensen je een vlugge beterschap toe
ik wacht wel op het vervolg .
Morgenstern en Herman
We wensen je een vlugge beterschap toe
ik wacht wel op het vervolg .
Morgenstern en Herman-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
-
Ria, ik weet wat je bedoelt, en je hebt gelijk, rust voor het gewricht is het enige wat helpt! We hebben er hier verschillende in de familie die er regelmatig last van hebben.
Je verhaal en beelden over Sarajevo zijn zo mooi, toen ik de weg tussen de bergen zag herinnerde ik me een rit met een gammele bus van ons hotel naar Dubrovnik. Er werd gevraagd aan de chauffeur hoe ze met zulke bussen die bochten konden nemen. Zijn antwoord was, wij zijn goede chauffeurs de slechte liggen allemaal beneden! Ondertussen wees hij ons de autowrakken die overal in de diepte lagen. Zéér geruststellend he!
Verzorg je goed! tot schrijfs!
Bomi.
-
Ria, ik weet wat je bedoelt, en je hebt gelijk, rust voor het gewricht is het enige wat helpt! We hebben er hier verschillende in de familie die er regelmatig last van hebben.
Je verhaal en beelden over Sarajevo zijn zo mooi, toen ik de weg tussen de bergen zag herinnerde ik me een rit met een gammele bus van ons hotel naar Dubrovnik. Er werd gevraagd aan de chauffeur hoe ze met zulke bussen die bochten konden nemen. Zijn antwoord was, wij zijn goede chauffeurs de slechte liggen allemaal beneden! Ondertussen wees hij ons de autowrakken die overal in de diepte lagen. Zéér geruststellend he!
Verzorg je goed! tot schrijfs!
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
ferry - Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
- Locatie: brasschaat
lieve Ria
Van harte beterschap gewenst , al zal dat rusten moeilijk zijn voor jou ,
zo een bezige bij , op alle fronten
( en je hebt voor alles je arm nodig hé)!!
Toch maar doen , want we kunnen je zonnige schrijfsels niet missen!!
Ik leef met je mee , misschien .....tijd om een boek te lezen of zo
al zie ik je toch nog op ziekenbezoek gaan hoor !!
Wauw ..., wat heeft bosrankje daar een pracht van een illustratie
met rozen bij jou gezet ! Helemaal mijn ding , ik wou ze bijna copiëren!!
lieve groeten en in't antwaarps sla u gaai hé maske en soigneer da Fernanda
Van harte beterschap gewenst , al zal dat rusten moeilijk zijn voor jou ,
zo een bezige bij , op alle fronten
( en je hebt voor alles je arm nodig hé)!!
Toch maar doen , want we kunnen je zonnige schrijfsels niet missen!!
Ik leef met je mee , misschien .....tijd om een boek te lezen of zo
al zie ik je toch nog op ziekenbezoek gaan hoor !!
Wauw ..., wat heeft bosrankje daar een pracht van een illustratie
met rozen bij jou gezet ! Helemaal mijn ding , ik wou ze bijna copiëren!!
lieve groeten en in't antwaarps sla u gaai hé maske en soigneer da Fernanda
Een glimlach keert steeds naar u terug
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
lieve Ria,
dit herfstboeket voor jou!
Laat je schouder maar goed rusten, de enige manier om van de pijn verlost te zijn!
We wachten wel op het vervolg van de reis die we zeer graag lezen!
groetjes,
gustilpe
dit herfstboeket voor jou!
Laat je schouder maar goed rusten, de enige manier om van de pijn verlost te zijn!
We wachten wel op het vervolg van de reis die we zeer graag lezen!
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve Ria,
We vergeten je niet, hoor
Laat je schouder rusten en kom zo snel mogelijk terug
op Forum ! Lezen kan, dus een versje met 'n prachtige
tekening van C.M.Barker voor jou.
Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap van
Alter en Rankje voor jullie beiden.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Hoe minder ik schrijf,
hoe meer bezoekers ik krijg
wat zou dat willen zeggen
dat ze stillekens in hun hart toch liever hebben dat ik zwijg
ik weet het niet (meer).
BLIJ was ik wel met al die belangstelling
en vooral met alle mooie dingen, die dit topic een MEERWAARDE geven.
Dank U wel, lieve vrienden(innen).
DAG ACHT!
Misschien weten jullie het nog?
Het regent in Mostar, nacht en dag...
en ik spurt van bed, naar toilet,
en van zetel, naar beschuitje
maar achter de wolken schijnt altijd de ZON,
nietwaar Rankje?
ik had nog niet verteld dat we in Mostar ook een moskee bezochten,
van op het dak van de minaret maakte mijn wederhelft deze foto,
waar je nog zeer goed de sporen kunt zien van het oorlogsgeweld,
15 jaar later, erg toch!
hier zie je dat er al heel wat terug werd opgebouwd
dit is het steegje waar we met onze wagen door moesten,
altijd stonder er andere auto's geparkeerd. Dikwijls hadden we een
kurkentrekker nodig...
maar
het
is
ons
toch
gelukt!
DAG NEGEN.
Op weg naar DUBROVNIK!
wordt vervolgd...
hoe meer bezoekers ik krijg
wat zou dat willen zeggen
dat ze stillekens in hun hart toch liever hebben dat ik zwijg
ik weet het niet (meer).
BLIJ was ik wel met al die belangstelling
en vooral met alle mooie dingen, die dit topic een MEERWAARDE geven.
Dank U wel, lieve vrienden(innen).
DAG ACHT!
Misschien weten jullie het nog?
Het regent in Mostar, nacht en dag...
en ik spurt van bed, naar toilet,
en van zetel, naar beschuitje
maar achter de wolken schijnt altijd de ZON,
nietwaar Rankje?
ik had nog niet verteld dat we in Mostar ook een moskee bezochten,
van op het dak van de minaret maakte mijn wederhelft deze foto,
waar je nog zeer goed de sporen kunt zien van het oorlogsgeweld,
15 jaar later, erg toch!
hier zie je dat er al heel wat terug werd opgebouwd
dit is het steegje waar we met onze wagen door moesten,
altijd stonder er andere auto's geparkeerd. Dikwijls hadden we een
kurkentrekker nodig...
maar
het
is
ons
toch
gelukt!
DAG NEGEN.
Op weg naar DUBROVNIK!
wordt vervolgd...
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve Ria,
Heel blij je terug te zien op Forum hoor !!! Een bewijs dat het je al
een beetje beter gaat
En zo kunnen we je weer volgen naar Mostar en Dubrovnik....
een geslaagde reis met wel even tegenslag maar ook zoveel
positieve momenten !
En.... achter de wolken schijnt altijd de zon
Tot schrijfs, lieve Ria, nog beterschap gewenst en lieve groetjes
in vrede en vriendschap voor jullie beiden van Alter en Rankje xxx
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....