Ferry's gedichtenkorfje.......

Lieve Ferry,

Ik kan niet slapen... dicht bij ons zijn er dierbaren die lijden....

Dus, ben ik overal gaan lezen... een heel goede therapie, en zo,

ben ik bij Hilde geraakt en begon een gedicht van jou te lezen...

" Verdriet". Had je ooit eens geplaatst... ik vond het mooi maar nu,

heb ik het nog anders gelezen.....

Meisje..... je weet dat ik soms een echte "woordwaterval" ben maar

nu.... ik zwijg liever en plaats het weer bij jou, dat het iedereen het

kan lezen .... Gewoon prachtig maar o zo pakkend dat het bijna

pijnlijk is !!!

VERDRIET

Diep in mij, woont een groot verdriet
het groeide stilaan en men zag het niet
gebeurtenissen uit mijn kinderjaren
woorden van mensen daden ,gebaren

Het leven dat heel anders verliep
een gelijke ziel …ik vond ze niet
Al die draden werden een hele bal
soms lijkt het of ik erin stikken zal

Dan komt die bal tot in mijn keel
ik huil , ik roep maar dat helpt niet veel
Waar het om gaat , begrijpt men niet
kon ik het maar verwoorden… in een lied

De ontgoochelingen eruit braken
er een prachtige melodie mee maken
Mijn tranen rijgen op een notenbalk
tot wondere muziek die troost en zalft

Die in ieders hart weerklinkt
daar al het kwaad verdringt
maakt dat iedereen weer lacht
het eelt op de ziel verzacht

Maar, die muziek , kan ik niet maken
wij zullen elkaar , steeds blijven raken
De wereld die verandert niet
diep in mij , woont een groot verdriet

Fernanda

Als je nog een beetje tijd hebt, kom even naar 't Forum
en laat ons genieten van je prachtige gedichten !

Lieve groetjes in vrede en vriendschap van Alter en Rankje

Lieve Ferry,

"verdriet" en "leven",

ze beschrijven perfect hoe een "mens" zich soms kan voelen.

hoe omstandigheden een "mens" ertoe kan brengen alles in "vraag" te stellen.
Je woorden, zo intens, maken deel uit van het leven zoals het is,
ons leven,
"een gegeven paard"...

Liefs hilde m.

Eentje die héél blij is als we gewoon thuis zijn , ons MINOU

Vertrouwen

zoveel van me houden

de lieve kat
ligt op de mat
pootjes naar omhoog
haar zachte buikje bloot
haar zwakste plek
onbeschermd
geeft ze me

haar volle vertrouwen

Fernanda

Lieve Fernanda,

Ik heb je al in mijn Laar geantwoord maar ik wou hier ook nog even
langskomen....

Mijn lieve Fernanda,

Je schrijft o.a. "ik zoek troostende woorden maar die voldoen niet"
En ik vind dat vanaf je eerste tot je laatste woord, je niets anders doet
dan troosten, verzachten, begrijpen, meeleven, meevoelen en ook
aanmoedigen !

Wees gerust, lieve Ferry, ik heb de positieve vibraties van je echte
en hechte vriendschap goed ontvangen en gevoeld hoor !!!
Het lijkt misschien overdreven wat ik nu ga schrijven, maar ik heb je
spontane en heel lieve reactie ervaren als een "balsem voor mijn
ziel" , en geloof me, die had het nodig

Zoals je schrijft, zelfs met Alter aan mijn zijde, is het soms heel
moeilijk want als ik ineens wakker word in de nacht, probeer ik
hem te laten rusten ; hij zit ook nog met de zorgen van de triestige
toestand waarin Liske zich bevindt (sinds meer dan een week, ligt ze
weer in de Intensieve Verzorging....het begint langzaam te verbeteren
en we hopen dat ze binnenkort in een gewone kamer zal mogen
gaan en dan terug naar de Home waar ze nu ong. twee jaar verblijft )

Bij mijn moeder is het de normale gang van zaken bij iemand van
haar leeftijd maar voor Liske is het nog moeilijker te begrijpen en
te aanvaarden omdat ze maar 69 jaar oud is en, als men weet dat
ze de rest van haar leven totaal verlamd zal moeten doorbrengen,
zonder enige hoop van verbetering en toch bewust van haar toestand...
bestaat er een ergere foltering ???

Daarom heb ik ook gisteren, tijdens een telefonisch gesprek, tegen onze
vriendin Ria gezegd wat je nu schrijft : "Misschien hadden we nog je diep
geloof, dan zouden we dat alles kunnen aanvaarden en zelfs
die lijdensweg een betekenis geven ?"

Ik wil je zeggen, lieve Fernanda, dat je virtuele omarming van vannacht
mij echt geholpen heeft en ik hoop dat we elkaar binnenkort "in het echt
gaan zien" en elkaar een dikke knuffel kunnen geven ! (De woorden
van onze Toon Hermans heb ik ook heel graag teruggelezen, bedankt !)

We zijn heel blij te lezen dat jullie uitstapjes naar Giethoorn, Parijs en
Londen meegevallen zijn en dat er zelfs de zon aanwezig was
En dat jij je nu goed voelt en mooie gedichtjes over je Minou schrijft,
doet ons ook veel plezier !
Doe zo verder, lieve Fernanda en vergeet niet he : Carpe Diem

Lieve groetjes in vrede, hoop en vriendschap van Alter en Rankje

Na de mooie tekst van Rankje kan ik alleen maar schrijven
dat ik blij ben dat jullie zo genoten hebben en heelhuids terug
thuis zijt gekomen.
Minou ziet er goed uit, haar vermageringskuur helpt?

lieve groeten en tot later, ook groetjes aan je wederhelft
ria

Ferry,
een scala van gevoelens
overspoelden mij toen ik hier kwam lezen,

je medeleven met je "vrienden"
het na genieten van je zonnige uitstapjes
de warmte die je voelde bij je thuiskomst
de genegenheid voor "minou".
het onbegrip en het waarom
voor de scherpe kantjes van het leven.

Ja, Ferry,
kon je hier van buiten en van binnen lezen...
ik kwam hier een heel lieve, warme vrouw tegen.

Liefs Hilde m.

lieve Ferry,

"k kwam hier even piepen,
leuke uitstapjes zie ik hier,
het hoeft niet ver te zijn
als er maar iets te zien is
en dan nog onder de zon!
Wat moet een mens nog meer!

'vertrouwen'
al is het van de poes
een fijn gevoel!

nog een rustige avond,
gustilpe

-
-
-

Goede avond iedereen,



Als vreemde eend in de bijt heb ik, haast met open mond,
zitten lezen. Alle scala's van verdriet en pijn door zovelen
hier verwoord, vol gevoel geschreven, herken ik
kan ik begrijpen.


Een ziel die lijdt, een hart dat pijnlijk klopt, stil verdriet is
zelfs zonder woorden voelbaar voor iemand die ooit dezelfde
situaties heeft meegemaakt.


Allerheiligen, allerzielen, zwarte dagen voor zij die een liefde
verloren om welke reden dan ook.
Aan iedereen heel veel moed gewenst, elke dag verder geleefd
is een dag minder pijn en méér hoop.

Laatavondgroetjes,

Bomi