Ik vond nog een gedichtje
en ik dacht meteen aan Rapke
Het is zowat hetzelfde typetje.
Het spiegelglas
Er leefde eens heel lang geleden
een boertje werkzaam en tevreden.
Van weelde was hij niet gewend
een spiegel had hij nooit gekend.
Eens toen hij aan ‘t spitten was
vond hij een stukje spiegelglas.
Hij nam 't in zijn vereelde hand
't zat onder 't vuil en onder 't zand
Hij veegde 't aan zijn broekspijp af
en keek er in en stond toen paf.
Mijn vader zei hij,sapperloot
die is al vele jaren dood
Mijn vader, och die goeie man
hij is het en hij kijkt me an.
Hoofdschuddend stak hij 't in z'n zak
bekeek het thuis op zijn gemak.
Hij begon te overleggen
wat zijn vrouw er van zou zeggen.
Ze was wat bazig zijn Katrien
zou er om lachen misschien.
En omdat hij daar zo bang van was
verborg hij 't onder zijn matras.
Maar telkens ging hij er weer heen
Mijn vader, zij hij dan tevreén.
Dat wekte argwaan bij z'n vrouw
die het hare er van weten wou.
En zodra hij weer de deur uit was
toen zocht en vond zij 't spiegelglas.
Wat moet hij daarmee, peinsde zij
er moet iets niet in orde zijn.
Zo wantrouwde zij haar goede Hein.
Ze keerde 't om en keek
en raakte toen geheel van streek.
Daar heb je 't nou, ik dacht het wel
er is een ander vrouw in 't spel.
Mijn man, hij heeft geen hart in 't lijf
hoe houdt hij van zo'n lelijk wijf !!!
)
