mijmeringen
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
Een fijne dag. schrijfsterTonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Lieve Gustilpe,
Graag komen we nog eens op bezoek, vooral om jou te bedanken
voor wat je in mijn Laar gisteren schreef
Maar we hebben ook aandachtig gelezen wat bij jou staat en o.a.
je pakkend gedicht "Kinderogen".
Waarom inderdaad, moeten zoveel kinderen in de hele wereld,
honger lijden of oorlog en brutaliteit kennen ?
Wat je vertelt over je uitstap naar Kevelaer, was heel interessant
voor ons om daarvan kennis te nemen.
Zo hebben wij een mooie plaats van bezinning ontdekt !
Nog een prettige herfstdag en lieve groetjes in hoop, vrede, vreugde
en vriendschap van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
lieve gustilpe,BO59VR schreef:lieve Gustilpe,
Deze topic, gedragen door
een warm en eerlijk hart zorgt
ervoor dat ik hier graag kom.
een blije groet
bo
ik zou het niet beter kunnen zeggen.
Kinderogen - zo mooi en vooral zo waar
In Kevelaer ben ik nog nooit geweest,
maar ik heb er al wel veel over horen vertellen.
Overal nodigt Maria naar kinderen uit.
Zij wijst ons de weg naar haar Zoon.
vriendelijke groet en dank je wel
om zoveel met ons te delen
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
lieve Gustilpe,
Elke dag bezinnen we even,
deze dagen eens extra,
Stilstaan bij 't leven en bij
de dood. En eigenlijk doet
ons dat deugd om er daarna
terug sterk tegenaan te gaan.
bo
Elke dag bezinnen we even,
deze dagen eens extra,
Stilstaan bij 't leven en bij
de dood. En eigenlijk doet
ons dat deugd om er daarna
terug sterk tegenaan te gaan.
bo'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
" Kom wakker in ons aan de kleine vlam van hoop "
Lieve Gustilpe,
Je vroeg : Mag ik een gebedje plaatsen? Eigenlijk een vierstemmig
lied dat het koor zingt op Allerheiligen.
Dat mag je zeker, lieve vriendin, graag zelfs want het is een
prachtige tekst !
Bedankt voor je bezoek in mijn Laar en je lovende woorden !
We hebben met heel veel emotie en medeleven je gedichten
dood, hoe dood ?" en "geluk...verlies" gelezen en we kunnen je
maar bewonderen voor de veelzijdige facetten van je schrijfstalent !
Lieve groetjes in hoop, vrede, vreugde en vriendschap van
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
lieve bo en rankje,
bedankt voor wat jullie hier schreven. Ieder draagt groot en/of klein verdriet met zich mee, gelukkig kunnen mensen steun zijn voor elkaar!
Kerkhofblommen
Traagzaam trekt de witte wagen
door de stille strate toen,
en ’t is weenen, en ’t is klagen
dat ze bin’ de wijte doen!
Stap voor stap, zoo gaan de peerden,
traagzaam, treurig, stille en stom,
en zij kijken, of ’t hun deerde,
dikwijls naar hun’ Meester om;
naar hun’ Meester, die te morgen
zijn beminde peerdenpaar,
onder ’t kammen en ’t bezorgen
zei de droeve nieuwemaar,
“Baai” zoo sprak hij, “Baai en Blesse,
heden moeten… stille! fraai!
moeten wij naar de uitvaartmesse,
met de wagen, Blesse en Blaai!”
en toen, na zijn hand te doppen
in ’t gewijde water klaar,
zegent hij de hooge koppen
van ’t onachtzaam peerdenpaar.
En hij kust en kruist ze beiden,
en “gij,” zegt hij, “Blesse en Blaai,
moet een lijk naar ’t kerkhof leiden,
Baai en Blesse, stille! fraai!
Schuimen zoudt ge en lastig zweeten,
zoo ‘k u zonder wete liet
van de mare, en zoudt verheeten,
gave ik u den zegen niet!”
En hij zelve kruist en wijdt hem,
eer hij ze in den breidel vangt,
met het water, dat bezijd hem,
aan de ruwe bedspond hangt.
Want hij slaapt bij zijn beminde
peerden en bezorgt ze trouw,
trouwer als voor eigen kinde
eigen Moeder zorgen zou.
Hij besproeit, en met gewijden
pallem speerst hij peerd en stal,
om de lijkvaart te bevrijden
van gevaar en ongeval.
Ha! wie weet hoe veel gevaren
die niet hebben uit te staan,
die met peerden,-God bewaar’hen!-
die met hunne meesters gaan?
Traagzaam rijdt en rolt de wagen,
treurig door de strate voort,
en ‘is krijschen en ’t is klagen,
dat mmen onder ’t dekzeil hoort.
Satp voor stap zoo gaan de peerden,
ziende naar hun’ meester om;
stap voor stap, als of’t hun deerde,
traagzaam, treurig, stille… en stom!
Guide Gezelle
Guido Gezelle schreef het gedicht ‘Kerkhofblommen’ na het overlijden van Eduard van den Bussche op 18-jarige leeftijd. Hij zat in de poësisklas waaraan Guido Gezelle sinds kort les gaf. Op het kerkhof gaf Gezelle een ontroerende redevoering. Nauwelijks terug in Roeselare begon Gezelle koortsachtig te schrijven. Na twee dagen en nachten.was het manuscript klaar. Kerkhofblommen was het resultaat, het was het eerste gedicht van Gezelle.
bedankt voor wat jullie hier schreven. Ieder draagt groot en/of klein verdriet met zich mee, gelukkig kunnen mensen steun zijn voor elkaar!
Kerkhofblommen
Traagzaam trekt de witte wagen
door de stille strate toen,
en ’t is weenen, en ’t is klagen
dat ze bin’ de wijte doen!
Stap voor stap, zoo gaan de peerden,
traagzaam, treurig, stille en stom,
en zij kijken, of ’t hun deerde,
dikwijls naar hun’ Meester om;
naar hun’ Meester, die te morgen
zijn beminde peerdenpaar,
onder ’t kammen en ’t bezorgen
zei de droeve nieuwemaar,
“Baai” zoo sprak hij, “Baai en Blesse,
heden moeten… stille! fraai!
moeten wij naar de uitvaartmesse,
met de wagen, Blesse en Blaai!”
en toen, na zijn hand te doppen
in ’t gewijde water klaar,
zegent hij de hooge koppen
van ’t onachtzaam peerdenpaar.
En hij kust en kruist ze beiden,
en “gij,” zegt hij, “Blesse en Blaai,
moet een lijk naar ’t kerkhof leiden,
Baai en Blesse, stille! fraai!
Schuimen zoudt ge en lastig zweeten,
zoo ‘k u zonder wete liet
van de mare, en zoudt verheeten,
gave ik u den zegen niet!”
En hij zelve kruist en wijdt hem,
eer hij ze in den breidel vangt,
met het water, dat bezijd hem,
aan de ruwe bedspond hangt.
Want hij slaapt bij zijn beminde
peerden en bezorgt ze trouw,
trouwer als voor eigen kinde
eigen Moeder zorgen zou.
Hij besproeit, en met gewijden
pallem speerst hij peerd en stal,
om de lijkvaart te bevrijden
van gevaar en ongeval.
Ha! wie weet hoe veel gevaren
die niet hebben uit te staan,
die met peerden,-God bewaar’hen!-
die met hunne meesters gaan?
Traagzaam rijdt en rolt de wagen,
treurig door de strate voort,
en ‘is krijschen en ’t is klagen,
dat mmen onder ’t dekzeil hoort.
Satp voor stap zoo gaan de peerden,
ziende naar hun’ meester om;
stap voor stap, als of’t hun deerde,
traagzaam, treurig, stille… en stom!
Guide Gezelle
Guido Gezelle schreef het gedicht ‘Kerkhofblommen’ na het overlijden van Eduard van den Bussche op 18-jarige leeftijd. Hij zat in de poësisklas waaraan Guido Gezelle sinds kort les gaf. Op het kerkhof gaf Gezelle een ontroerende redevoering. Nauwelijks terug in Roeselare begon Gezelle koortsachtig te schrijven. Na twee dagen en nachten.was het manuscript klaar. Kerkhofblommen was het resultaat, het was het eerste gedicht van Gezelle.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
