De hemel huilde met jullie en alle rouwenden
en, zelfs leek het kerkhof op een bloementuin,
bleef jullie hart in de kou, verscheurd door het
groot gemis...
Lieve troostende groetjes in hoop, vrede en
vriendschap van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Je gaf ons een blik in je hart
deelde je gevoel van verdriet en gemis met ons
de hemel huilde met jullie mee
en zelfs met heel ons hart
hebben wij slechts magere woorden van troost !! Liefs Fernanda
Lieve vrienden,
op deze blz...hangt de sfeer van november,
van regen en verdriet,
maar ook van troost en medeleven
een gevoel dat vrienden elkaar kunnen geven.
Dankje wel allemaal,
zo warm,
deze woorden voor elkaar.
liefs, Hilde m.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Donkere wolken met
glinsterende randen
vormen kontrast
met het hemelsblauw.
De verre zon
maakt parels van de dauw.
We wandelen
door de laatste herfstglorie,
telbare blaadjes van goud.
Massa's verdorde,
roestbruine bladeren,
knisperen en ritselen
onder onze schoenen.
Stap voor stap,
af en toe een zucht,
een hap naar lucht
beginnen we aan een klim.
Hoog aan de overzijde van het dal
wenkt uitnodigend
een "gemutliche hutte"
met "herliche küchen".
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
En de aarde
die draait
maar door.
En de mens
die klungelt voort.
Wat is het leven?
Vandaag een straf,
morgen een zegen?
Komen we allen
vroeg of laat
ons noodlot tegen?
Zelfs als alles goed gaat
en je denkt,
ik heb mijn schaapjes
op het droge...
dan nog, is er
dat "einde"
van de straat.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.