Gewoon, gedichten - 2
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
herfstzondag
voetgangers met een melancholie zo diep
in hun verstouwd als oud tafelzilver
en boven stromen nog steeds
witte draaiorgels van meeuwenzwermen
eiken strooien gele berichten
waaronder doodskisten groeien.
**********
sunset 09-11-2008
**********
voetgangers met een melancholie zo diep
in hun verstouwd als oud tafelzilver
en boven stromen nog steeds
witte draaiorgels van meeuwenzwermen
eiken strooien gele berichten
waaronder doodskisten groeien.
**********
sunset 09-11-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Beste sunset,
Nogal lang geleden dat ik iets bij jou heb geschreven
maar dit wil helemaal niet zeggen dat we niet komen lezen !
Ik heb echt tijd genomen om alles rustig te laten bezinken want
er was stof genoeg om na te denken hoor !
Voor jou dan, een elfje-gedicht (een dichtvorm die ik apprecieer
en heb ontdekt dank zij Bomi)
We wensen jou een prettige week en lieve groetjes in hoop,
vrede, vreugde en vriendschap
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Nele,
Heerlijk gedicht, jouw interpretatie van 'Yes we can'. En dank je wel.
Ikzelf heb de laatste tijd door allerlei omstandigheden veel te weinig tijd om elders te lezen en te reageren; ik kan alleen maar hopen dat het betert (wie zei weer dat je, wanneer je niet meer werkt, eindelijk tijd zou hebben *glimlacht*?).
'k Wens je een heel fijne en rustige maandag en tot lezens, schrijvens.
Liefs en knuf, sunset
Rankje (en natuurlijk ook Alter),
Dank je wel voor jouw bezoekje hier, je mooie woorden en treffende 'overdenking' (Ik ben een gelover; voor mij is een werkelijke vrede echt geen utopie maar zal het ooit eens werkelijkheid zijn).
De dichtvorm 'elfje' kende ik al (heb er op mijn site ook ergens enkele staan); ik lees ze graag maar mij persoonlijk liggen ze minder (omdat ik dan 'gemaakt' ga schrijven en dat vloekt met mijn zijn).
Ik wens jou, jullie een heel prettige maandag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
Morgenstern (en Herman),
Dank je wel voor je bezoekje en je mooi 'uitleg-plaatje' dat je hier achterliet.
Zoals je hoger kunt lezen is tijd ook momenteel mijn grootste gebrek (en jammer genoeg is tijd nergens te koop). Zou het dan toch zo zijn dat, naarmate de jaren verstrijken en je dus al meer tijd opgebruikt hebt, er inderdaad minder en minder overblijft *knipoogt*?
Een heel rustige (al waarschuwt men hier voor heftige windstoten) herfstmaandag gewenst voor jou en de jouwen en tot snel.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
Heerlijk gedicht, jouw interpretatie van 'Yes we can'. En dank je wel.
Ikzelf heb de laatste tijd door allerlei omstandigheden veel te weinig tijd om elders te lezen en te reageren; ik kan alleen maar hopen dat het betert (wie zei weer dat je, wanneer je niet meer werkt, eindelijk tijd zou hebben *glimlacht*?).
'k Wens je een heel fijne en rustige maandag en tot lezens, schrijvens.
Liefs en knuf, sunset
Rankje (en natuurlijk ook Alter),
Dank je wel voor jouw bezoekje hier, je mooie woorden en treffende 'overdenking' (Ik ben een gelover; voor mij is een werkelijke vrede echt geen utopie maar zal het ooit eens werkelijkheid zijn).
De dichtvorm 'elfje' kende ik al (heb er op mijn site ook ergens enkele staan); ik lees ze graag maar mij persoonlijk liggen ze minder (omdat ik dan 'gemaakt' ga schrijven en dat vloekt met mijn zijn).
Ik wens jou, jullie een heel prettige maandag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
Morgenstern (en Herman),
Dank je wel voor je bezoekje en je mooi 'uitleg-plaatje' dat je hier achterliet.
Zoals je hoger kunt lezen is tijd ook momenteel mijn grootste gebrek (en jammer genoeg is tijd nergens te koop). Zou het dan toch zo zijn dat, naarmate de jaren verstrijken en je dus al meer tijd opgebruikt hebt, er inderdaad minder en minder overblijft *knipoogt*?
Een heel rustige (al waarschuwt men hier voor heftige windstoten) herfstmaandag gewenst voor jou en de jouwen en tot snel.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
jij zou daar staan in ‘t tegenlicht
van een ondergaande zon
ik zou je ogen zien schitteren
die allereerste keer
verlegen
tasten wij ons voorwaarts
verkennen
vreemde lijven
ontdekkers van
een ongekend land
vinden heuvels
en dalen
verborgen bronnen
woest-wilde stromen
openbaren ons
geheimen
van passie en lust
tot de wereld
één bevend moment
stil staat
ik in jouw armen
in duizend splinters
uiteen val
de zon komt morgen
in ’t oosten
weer op.
**********
sunset 10-11-2008
**********
van een ondergaande zon
ik zou je ogen zien schitteren
die allereerste keer
verlegen
tasten wij ons voorwaarts
verkennen
vreemde lijven
ontdekkers van
een ongekend land
vinden heuvels
en dalen
verborgen bronnen
woest-wilde stromen
openbaren ons
geheimen
van passie en lust
tot de wereld
één bevend moment
stil staat
ik in jouw armen
in duizend splinters
uiteen val
de zon komt morgen
in ’t oosten
weer op.
**********
sunset 10-11-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
en toch …
dit is geen gedicht
nieuwe morgens halen in adem
van mensen, de grijze
dan weet je
dichten
gaan uit als een kaars
- in winter -
op recycle papier
het is geen bezweren en toch
lees de lijnen
in hand
dit is geen gedicht
en al helemaal geen poëzie
wanneer ik je laat ontwaken in blauw
van de hemel, geen stenen
ken je
noch kruizen
mensen die sterven
- meestal de besten -
worden verbrand.
**********
sunset 11-11-2008
**********
In respectvolle herinnering aan alle gesneuvelden van de eerste wereldoorlog.
dit is geen gedicht
nieuwe morgens halen in adem
van mensen, de grijze
dan weet je
dichten
gaan uit als een kaars
- in winter -
op recycle papier
het is geen bezweren en toch
lees de lijnen
in hand
dit is geen gedicht
en al helemaal geen poëzie
wanneer ik je laat ontwaken in blauw
van de hemel, geen stenen
ken je
noch kruizen
mensen die sterven
- meestal de besten -
worden verbrand.
**********
sunset 11-11-2008
**********
In respectvolle herinnering aan alle gesneuvelden van de eerste wereldoorlog.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
herfstlied
droefheid is groter
dan het geluk
vertrouwt de wind
aan oever het verlangen
in pose: wij gaan
in partnerlook
mijn hoofd
verloor ik dikwijls
al moet ik echte zeges
nog behalen, later
(op de grond ligt stof en vruchten
hangen zwaar en diep
als iemand anders
op den duur
ben ik
aan ’t einde
varen
reddingsboten voorbij)
droefheid is luider
dan lachen
ik baad erin
drink ervan
tot ik zee ben
niet één
(wel één met mezelf)
als ben ik meer
dan enkel nacht.
**********
sunset 12-11-2008
**********
droefheid is groter
dan het geluk
vertrouwt de wind
aan oever het verlangen
in pose: wij gaan
in partnerlook
mijn hoofd
verloor ik dikwijls
al moet ik echte zeges
nog behalen, later
(op de grond ligt stof en vruchten
hangen zwaar en diep
als iemand anders
op den duur
ben ik
aan ’t einde
varen
reddingsboten voorbij)
droefheid is luider
dan lachen
ik baad erin
drink ervan
tot ik zee ben
niet één
(wel één met mezelf)
als ben ik meer
dan enkel nacht.
**********
sunset 12-11-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
Sunset,
Met graagte hier terug bijgelezen.
een blije groet
- als ik toveren kon -
Het wezen van Italië, zou ik willen vangen in een fles
om bij 't opendoen de warmte van het zonlicht te voelen
de betovering van taal en muziek te ondergaan als prinses
en 't goede van wijn in verscheidenheid te kunnen smaken.
Kijkend, zou ik de schoonheid zien van middeleeuwse steden
gecontrasteerd met de eigentijdse stijl van de mensen
't karakter van de keuken leren, intenser dan in 't verleden
proevend van 'agnello a scottadito', mag ik de papillen wensen.
bo
Met graagte hier terug bijgelezen.
een blije groet
- als ik toveren kon -
Het wezen van Italië, zou ik willen vangen in een fles
om bij 't opendoen de warmte van het zonlicht te voelen
de betovering van taal en muziek te ondergaan als prinses
en 't goede van wijn in verscheidenheid te kunnen smaken.
Kijkend, zou ik de schoonheid zien van middeleeuwse steden
gecontrasteerd met de eigentijdse stijl van de mensen
't karakter van de keuken leren, intenser dan in 't verleden
proevend van 'agnello a scottadito', mag ik de papillen wensen.
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
zonder jou
doorheen de nacht vecht ik met herinneren
dat opstandig aan de poort van het denken klopt
om boosaardig voorbije tijden weer te ontplooien
ontnuchterd ween ik:
om vrede, kracht, leugens te vergeten
al te lang reeds fluistert mij de hoop
dus zoek ik de slaap die niet komt
in deze nacht vol huilende emoties
ik hoor je stem en weet:
wat zij belooft is geen loos gepraat
en jouw handen, strelend mijn lijf
zijn beschermende liefdesvleugels
in donkerheid van een zijn
vanuit het park klinkt plots
een vogelkreet die mijn hart doorboort
in mijn armen enkel schemering.
**********
sunset 13-11-2008
**********
doorheen de nacht vecht ik met herinneren
dat opstandig aan de poort van het denken klopt
om boosaardig voorbije tijden weer te ontplooien
ontnuchterd ween ik:
om vrede, kracht, leugens te vergeten
al te lang reeds fluistert mij de hoop
dus zoek ik de slaap die niet komt
in deze nacht vol huilende emoties
ik hoor je stem en weet:
wat zij belooft is geen loos gepraat
en jouw handen, strelend mijn lijf
zijn beschermende liefdesvleugels
in donkerheid van een zijn
vanuit het park klinkt plots
een vogelkreet die mijn hart doorboort
in mijn armen enkel schemering.
**********
sunset 13-11-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
Zo staat het nog steeds in mijn herinnering gebrand.
brand!
daar waren houten reuzen
hun knoppen de lente wachtend
schommelend als gevangen
in een kielzog van vloed van vlammen
wie – als niet zij – zagen de aanstichters
in herfstschuren strovuren leggen
en ‘t brandde in herkauwers een naakte angst
in wijd opengesperde ogen
jonge paarden schreeuwden in nacht
om Gods wraak en genade
brandweersirenes brulden hun macht
en om hun leven renden katten en muizen
daar waren nabijgelegen vensterramen
vol bleke gezichten
brandende nieuwsgierigheid
en fascinerende angst.
**********
sunset 14-11-2008
**********
brand!
daar waren houten reuzen
hun knoppen de lente wachtend
schommelend als gevangen
in een kielzog van vloed van vlammen
wie – als niet zij – zagen de aanstichters
in herfstschuren strovuren leggen
en ‘t brandde in herkauwers een naakte angst
in wijd opengesperde ogen
jonge paarden schreeuwden in nacht
om Gods wraak en genade
brandweersirenes brulden hun macht
en om hun leven renden katten en muizen
daar waren nabijgelegen vensterramen
vol bleke gezichten
brandende nieuwsgierigheid
en fascinerende angst.
**********
sunset 14-11-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
sunset - Lid geworden op: 26 mar 2007, 11:42
- Locatie: Eindhoven, Nederland
ongegeneerd
een paar nachtseconden lang strelen wij het malse
van uitgesneden mouwen en meer daar onder
slagen een vacuüm met vleugels van onze
tongen (spraak hebben wij al eerder begraven)
verwisselen stenen appels en geslachten
(wijnen liggen in de tankstations te koop)
neuriën liederen van barden in talen
uit vroege middeleeuwen (in ’t idioom van meeuwen)
‘t matrassenstro van gisteren geurt zwart aan
zwart (alsof verrot, de aren) - de muze niet geweerd
schommelen wij door ’t droge van getijden
de zon naast maan en lieven, ongegeneerd.
**********
sunset 15-11-2008
**********
een paar nachtseconden lang strelen wij het malse
van uitgesneden mouwen en meer daar onder
slagen een vacuüm met vleugels van onze
tongen (spraak hebben wij al eerder begraven)
verwisselen stenen appels en geslachten
(wijnen liggen in de tankstations te koop)
neuriën liederen van barden in talen
uit vroege middeleeuwen (in ’t idioom van meeuwen)
‘t matrassenstro van gisteren geurt zwart aan
zwart (alsof verrot, de aren) - de muze niet geweerd
schommelen wij door ’t droge van getijden
de zon naast maan en lieven, ongegeneerd.
**********
sunset 15-11-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Sunset,
'k ben hier komen bijlezen en zoals altijd loont het de moeite.
Eigenlijk vind ik niet de juiste woorden om weer te geven wat ik voel tijdens het lezen van jouw gedichten.
Over allerlei onderwerpen altijd heel poëtisch!
Geniet van het weekend!
gustilpe
'k ben hier komen bijlezen en zoals altijd loont het de moeite.
Eigenlijk vind ik niet de juiste woorden om weer te geven wat ik voel tijdens het lezen van jouw gedichten.
Over allerlei onderwerpen altijd heel poëtisch!
Geniet van het weekend!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!