nieuw rapke

[rapke]

Bomi, mijn allerliefste goed geestelijk ontwikkelde vrouw uit de Limburg (met hoofdletter, want ik ben bevriend met enkele Limburgers, dus ik weet waar ik over praat) 'Bachten de kuppe' is het stukske land achter 'den ijzer' en wat er gebeurt als ze de sluizen sluiten, vraag dat maar aan Karel Cogghe.

Uw geliefde niets ontziende playboy
Rapke

[neske]

Ben ik blij dat ik van Brabant ben

Rappeke, we zullen je terug vlug doen (glim)lachen

Watte, vanuit de kabelbaan?? zeg dat zijn wel serieze zedenfeiten zenne
Maar gij moogt dat doen, zolang ge niet op ons pistttttt....

[Bomi]

-
-
Onderontwikkeld ventje,


Nog nooit van ' brushen ' gehoord? en verstevigend schuim

wat haarlak bijna onnodig maakt!

Nu weet ik tenminste waarom ze ' bachten de kupe ' zeggen,

ha ha ha ha ha ha en kom nu maar van je paard af!

die van Liiiiiiiiiiimmmburch.

[rapke]

Laat ik het even hebben over mijn revolutionair gedicht
Nog nooit gezien op internet, laat staan op seniorennet.
Het is een gedicht over liefde, verloren liefde
Het is een gedicht over de dood
het is een gedicht over geliefden die een liefdesbreuk ervaren als sterven
denk je dat ik daar niet mag over schrijven ?
het is een speciaal gedicht
een gedicht van Rapke (en ook wel van iemand die mij hierbij
geholpen heeft)

DR (dichtend Rapke)

[Assa]

Rapke schreef

Assa, zwarteberg, rodeberg, kemmelberg, geen berg waar ik nog niet met mijne vélo gevallen zijn. Ik heb er zelfs nog gepist vanuit de kabelbaan,
Rapke ge zijt van de Westvlaanderen,

Dat ziet er spannend uit dat gedichtje van u en .....

Vgrt assa

[rapke]

Allez, ge kent Rapke ondertussen al wel een beetje he
Maar soms doe ik iets, waarvan ik zelf zeg, verdomme Rapke, doe dat niet.
Gedichtjes, bijvoorbeeld, ge kunt daar mensen mee kwetsen he
Maar da's niet de bedoeling, de bedoeling is enkel dat ik mezelf daar goed bij voel, 't is tenslotte mijn topic he, en ik wil hier bij wijze van spreken in m'n bloten kunnen rondlopen zonder dat een ander daar zakens mee heeft.
Maar er is nog een ander aspect. De inhoud van hetgeen ge hier neerpent.
Dat is de reden waarom ik al een paar dagen zit te zeveren over 'mijn' speciaal gedicht. Dat gedicht is tweeledig, allez, hoe moet ik dat nu uitleggen.
In de twee eerste strofen gaat het over iemand die verlaten is door haar/zijn geliefde.
'Verlaten zijn door' kan meerdere betekenissen hebben, men kan verlaten worden door een geliefde, een minnaar, maar men kan ook verlaten worden door iemand die sterft.
Dat wou ik beschrijven, verlaten worden door een minnaar kan even erg zijn als alleen komen te staan door overlijden van een partner, of omgekeerd.
Ge zegt : "Rapke stop met zagen, en plaats uw gedicht" en dat zal ik doen ook.
ik wil enkel aangeven, als je de laatste strofe leest, en je minnaar heeft je verlaten, bekijk dan enkel wat voor de komma staat ; ben je weduw(e)naar, bekijk dan enkel wat na de komma staat. Ben je beide, lees dan de hele derde strofe

Een leven zonder lief gebaar
zonder kus of woordgefluister
geen hand die streelt door je zachte haar
of zoekt naar je lichaam in 't duister

Je voelt je zwak, je bent jezelf niet meer
geen begrip voor vrolijke gezichten
en ook de vrienden die je had weleer
lijken hun blikken op jou niet meer te richten

Hij heeft je verlaten , hij is dood
je bent gekrenkt , je berust in die last te dragen
't is een leven vol hiaten , maar soms heb je nood
van minnepijn doordrenkt , smart te verjagen

Die laatste vier zinnen waren zo moeilijk, alles wat voor de komma staat is bedoeld voor verliefden die hun liefde zien vertrekken, wat na de komma staat is bedoeld voor diegenen die het geluk van samenzijn in de dood hebben zien eindigen, en het geheel is voor beiden. Dus zowel voor als na de komma moest rijmen.
Ik geef het deemoedig toe, ik kon het niet, en daarom heb ik de hulp ingeroepen van een goede vriendin, Bo'ke, en zij heeft me terug op het goede spoor gezet. Bedankt BO.

[rapke]

Ik heb nog een enquête voor jullie

gewoon aankruisen

o ik kom altijd op sennet
ô ik kom nooit op sennet
o ik kom enkel op sennet als rapke er is
ô ik ga weg van sennet als rapke er is
ô ik heb nog nooit van sennet gehoord
ô ik heb nog nooit van rapke gehoord
o ik kan zonder sennet niet meer leven
o ik kan zonder rapke niet meer leven

Een mens moet rap zijn in 't leven, maar alle ô 's zijn niet meer beschikbaar om op te stemmen

[Assa]

Rapke en boke bedankt,

Het is een mooi gedichtje,met de inleiding heb je nog eens bewezen dat je zeer gevoelig bent,

Avondgroetjes aan iedereen assa,

[rapke]

Assa, mss ben ik een gevoelig persoon, maar bovenal wil ik vermijden van iemand, wie dan ook, te kwetsen. Maar ik doe wat ik voel
Rapke

[schrijfster]

Rapke een mooi gedicht hoor schrijfster.

[neske]

PRACHTIG !!

Niet alleen dit gedicht komt zeker in mijn map,
maar het hele blad met uitleg erbij.

[/url=http://www.youtube.com/watch?v=wRMVaAz_SYg]KLIKJE[/url]


Wat is de bedoeling van die enquête?
Weet je nu nog niet dat ze je hier niet willen missen??????


Slaapwel hoor
neske

[gustilpe]

rapke,

jouw gedichtje en heel je inleiding, gevoelig mooi, het heeft mij geraakt!

groetjes,
gustilpe

[ria]

Bachten de Kupe is het stukje Westvlaanderen,
dat ACHTER de IJzer ligt, zo simpel is dat.

Ik heb er wel maar een half jaar gewoond,
tijdens de "vliegende bommen" (of V1 en V2) boven Antwerpen,
en ik was toen maar vijf jaar jong, maar ik weet het nog!

Wat leert Wikipedia er over:

Bachten de Kupe is een gebied in de Belgische provincie West-Vlaanderen dat geklemd ligt tussen de rivier de IJzer, de Belgische kust en de Franse grens (de Schreve), vandaar de West-Vlaamse benaming Bachten de kupe (achter de kuip, de IJzer). Het omvat onder meer de gemeentes Veurne, De Panne en Koksijde en delen van Nieuwpoort, Diksmuide, Alveringem en Poperinge (waar het in Roesbrugge West-Vlaanderen binnendringt). Het gebied maakt deel uit van Veurne-Ambacht en ligt dus in de Westhoek.


Zicht over de velden van Bachten de Kupe, bij DiksmuideDaar deze gemeenten voornamelijk landelijke gemeentes zijn en worden gekenmerkt door veel wei- en akkerland, vindt men er nog veel kleine dorpjes en open polderlandschappen. Het is een van de dunstbevolkte streken van Vlaanderen. Verder wordt een groot deel van deze streek (nog steeds) gekenmerkt door zijn oorlogsverleden: hier bevond zich een van de bloedigste frontstreken van 1914-1918; iets wat nog altijd te zien is aan de vele oorlogskerkhoven van beide kampen.

[rapke]

HET ONTSPOORDE TREIN - STEL (deel 2 )

De ontbijtzaal annex bar van het hotel was tamelijk volzet toen mijn eega en ikzelf ons aanmeldden voor een gezonde maaltijd.
Obers en serveuses waren druk in de weer, koffie en broodjes met bijhorend beleg werden kwistig rondgedeeld, kortom een morgenstond met veel goud in de mond.
Een boerke van bachten de kuppe, zoals men mij soms placht te omschrijven in bepaalde middens, verwacht zeker niet dat hij in een stad als Mechelen oude bekenden tegen het lijf zal lopen. En dat gebeurde ook niet, het was eerder andersom.
Op zeker moment gleed het broodje met hesp dat ik juist met veel smaak wou verorberen uit mijn hand en kwam ondersteboven terecht onder de tafel. Met enige haast schoof ik mijn stoel achteruit, waardoor de kelner die toevallig met een groot dienblad balancerend achter mij langs kwam begon te struikelen. Ik raapte mijn broodje op, wreef het stof er af en keek toen omhoog met als doel de onvoorzichtige man een standje te geven.
Bestaat toeval in het leven ? Ik denk het niet. Onmogelijk is het met woorden te omschrijven welke gevoelens er door mij heen stroomden. Jaren werden opeens minuten. De teletijdmachine in mijn hoofd werd plotsklaps teruggeprogrammeerd naar 1958. Ik zag Stavele, het Eversambos (zonder nonkel Leo weliswaar). Ik zag de beenhouwerij, ik zag : Robertje!!!!!!
Robertje, mijn boezemvriend uit Stavele. Na 50 jaar afwezigheid in mijn leven, Robertje, opeens in levende lijve voor mij opdoemend in een mist van onweerstaanbare tranen. Ongeloof langs weerskanten, blijde kreet, wilde gebaren, omhelzing, schoudergeklop, hooliganachtige uitroepen, net geen danspasjes.
Robertje, ik zag ons samen in de grote huiskamer van zijn ouderlijk huis met de electrische treintjes spelen. Ik zag zijn vader levendig voor mij, nonkels' fiets herstellend. Ik zag in één flits mijn hele jeugd terug.
U begrijpt dat dit moment van hereniging niet zomaar kon voorbij gaan. Daags na het accident met Leo zijn fiets waren zij verhuisd, en sindsdien hadden we elkaar nooit meer teruggezien. Vanzelfsprekend was hij heel benieuwd naar het vervolg van mijn belevenissen met tante Ria en haar vrijer. Maar ook ik was onwetend over het verdere leven van mijn goede vriend. We spraken af om elkaar na zijn ochtenddienst te ontmoeten in een café op de grote markt. Mijn echtgenote die Robertje ook goed kende, aangezien ze in Stavele buren waren geweest, was niet echt opgezet met deze hereniging. Maar ik kon haar overtuigen om de rest van de voormiddag bij de dochter door te brengen terwijl ik zelf genezende krachten zou opdoen tijdens de geplande reünie met mijn goede vriend uit vervlogen tijden.

Wordt vervolgd

[rapke]

Silver Wolf, aangezien je mij hier en via pb hebt laten weten dat je dit topic voorgoed verlaat, heeft het mss weinig zin dat ik je van antwoord dien, maar allez.
Je hebt wel gelijk, het moest zijn openen ipv sluiten wat die sluizen betreft.
Aan de andere kant gebeurt er ook iets als ze de sluizen sluiten, namelijk het water stopt met binnenstromen, of is't niet waar mss ?
Voor de rest kan ik zeggen dat ik niet antwoord op pb's en dat ik dus ook geen verdere reacties verwacht. Waarvoor mijn dank
Spijtig, ik had liever de kleindochter in wiens opdracht je volgens eigen zeggen handelt, hier ontmoet.
Gegroet, vaarwel
Rapke