HET ONTSPOORDE TREIN -STEL ( deel 3 )
Stipt om elf uur betrad ik de rokerige ruimte van dat bruine cafeetje waarvan ik helaas de naam vergeten ben.
Robertje zat al op mij te wachten en wenkte me toe van zodra ik binnen kwam. Mannen die elkaar al meer dan 50 jaar niet gezien hebben, waar spreken die over ? Juist, over hun vrouwen. Niet dat ik veel kans kreeg om het over mijn exemplaar te hebben, neen, Robertje was nog van geen haar veranderd. Altijd de man van het hoge woord en de monoloog geweest, stak hij van wal.
Ik luisterde, zoals jullie nu lezen :
Ja man Rapke, het is niet allemaal rozengeur en manenschijn in 't leven hé. Ha ha, Robertje van de beenhouwer, weet ge 't nog ? Dat waren tijden he man! Zeg, ik heb wel nog al mijn locomotieftjes van vroeger zunne, als ge wilt moet ge maar eens langs komen he. (Hij schreef zijn adres op een bierkaartje) Ik heb er al veel bijgekocht op rommelmarkten en zo he. (Hij bestelde nog een rondje).
Zeg Rap, wat zijde gij eigenlijk geworden van beroep ? (Hij liet me geen tijd om te antwoorden). Ge moogt drie keer raden wat dadde 'k ik doe voor m'n stutte. Ha ha ha (Zijn typisch bulderende lach). Treinconducteur natuurlijk ! Ja, ik heb het altijd gehad voor treinen he, ik zeg altijd, het bier kruipt waar het geslikt wordt. Ha ha ha. Patron, geeft 's ons er nog ene!!
Zeg Rap, hoe is't eigenlijk met ons Ria ? Daar zen ik nu es altijd op verliefd geweest se. Een ferme brokke he, en schoon kastjes dat die kost maken. Maar ja, met diene verhuis en zo, en daarbij, ze was toch te oud voor mij he.(Neemt een grote slok). En een slecht karakter ook he, allez, ge moet dat nu niet afstrijden he, ha ha ha!!
Maar ik zijn op mijn pootjes terecht gekomen. Mijn pa wilde dat ik de beenhouwerij in Zemst overpaktege, maar ik zag dat niet zitten zunne. Daarbij, aan mijn vrouwke is 't er vlees genoeg aan zunne, ik heb geen heel beenhouwerije nodig!! Ha ha ha ha ha, patron !!!
Robertje tegenhouden eens hij vertrokken is, dat is een onmogelijke opdracht. Ik nam een diepe slok en liet hem verder vertellen.
Jaaa Rapke jong, gij zijt ook getrouwd geraakt zien ik, der zijn der weinig die ontsnappen he. Ik heb een vrouwke uit de duizend, meer keuze was 't er niet ha ha ha ha. Maar allez, 'k zal niet klagen, daarbij, ne mens wordt dat gewoon he. Peske noemt ze, ik heb haar leren kennen hier op de kermisse in Mechelen. Hoe gaat dat in 't leven he, 't was just gelijk da'k overreden werd door een trein. Liefde op de eerste stoomstoot, ha ha ha ha ! Spijtig dat ze niet zo verzot is op treintjes gelijk ik. Maar ik heb chance, te naaste maand gaat ze nieuwjaar vieren met kennissen van de computer, entwaar in de Limburg. Rapke joeng, dan gaan ik es mijn treintjes laten rijden zunne, zeker weten. Zeg, hebde geen goesting om dan e keer af te komen ?
Let op he Rapke, 't is e goe wijveke zunne, maar zagen he, zagen ... man man man. Daar hebde geen idee van! Als ne vent nu graag met zijn treintjes speelt, is 't er daar dan iets tegen ? Ewel, Peske heeft dat niet graag. Let op, ik versta dat wel he, zo heel de living vol met treinspoortjes. Maar aan de andere kant, ik ga nooit op café he. Garçon geeft er nog eens eentje!!!
Terwijl Robertje aan het slurpen was kon ik er nog een vraagske tussen krijgen. Ik dus : " En Robertje, hebben jullie kinders ?".
Robertje verslikte zich en vloog op. Kinders ? Begot ja, zelfs een kleindochter van twee jaar en half verdorie, en dat wil niet naar school he. Ah neen, altijd maar in pépé zijn dozen met locomotieftjes zitten rommelen ja !!! Maar Peske laat dat maar doen he, ik mag niks, maar dat kleintje, ho ho, speel maar met pépé zijn wagonnetjes zunne, hij heeft er toch genoeg.
Met twee handen pakte hij mijn schouders vast en schudde me heftig heen en weer : Rap verdomme, wagonnetjes hebde nooit genoeg!!!!!
Hij valt terug neer in zijn stoel en roept de garçon. Nog twee voor af te leren !!!!!
Wordt vervolgd