Om te beginnen nog een hartelijk nieuwjaar gewenst aan iedereen die ik zou vergeten hebben. Veel mensen waren zo lief om hier en zelfs in dat ander topicske een wens te plaatsen, en ik heb me de laatste tijd zo weinig op het gladde ijs van sennet begeven dat ik het overzicht wat ben kwijt geraakt.
Maar het is gans de maand nieuwjaar he, dus heb ik er mijn tijd voor genomen om een nieuwjaarsbrief te schrijven. Het is eigenlijk een soort biecht geworden, zonder al te veel goede voornemens, want ik kan die toch nooit volhouden.
Als ik verder kijk dan mijn dubbel glas dik is, dan zie ik overal oorlog, en dan denk ik bij mezelf : "Als wij hier op dit forum soms gestoord zijn door één of ander klein misverstand, waarom zou ik dan verwonderd moeten zijn over wereldconflicten ?"
Ja ja, ge moet het me niet zeggen, ik weet dat ik ook niet van de braafste ben
Altijd heb ik dat nodig
als Januari begint
het lijkt u mss overbodig
dat Rapke even bezint ?
Wel, ik zit na te denken
of het zo wel verder gaat
volg ik wel de juiste wenken
luister ik naar goede raad ?
Gedachten kijken om me heen
op zoek naar andermans fouten
want ik ben zeker niet alleen
die al eens stout durft kouten
Kwetsbaar zijn we allemaal
daar moet ik wat op letten
als ik begin aan een nieuw verhaal
zal ik de woorden voorzichtig zetten
Maar ik ben nu eenmaal niet zo lief
als sommigen wel zouden wensen
daarom deze nieuwjaarsbrief
aan brave en stoute mensen
Rapke

De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang