Het jaareind hangt vergankelijk
aan donk're dagen
wat zijn ze kort!
Wij kunnen nu in hand en hart
het licht uitdragen
nu het nieuwjaar wordt.
Wij lossen voor een nieuwe start
de oude banden
we zijn weer vrij!
De warme draagkracht van
zijn goddelijke handen
is ons nabij.
In vrede mogen wij ons aan
de toelomst geven,
in vreugd en pijn.
Hij wil dat wij,
spijts d'onvoorspel-
baarheid van 't leven,
gelukkig zijn.
In mijn brievenbus vond ik deze mooie tekst,
hiermede dank ik iedereen
die mij in het voorbije jaar en vooral de laatste
weken in mijn plekje heeft verwend.
Maria-Christina
Buiten vallen witte, lichte vlokken
Ze vallen zachtjes op ons neer
En als je voorzichtig kijkt, naar boven
Zie je er nog veel, en veel meer.
Buiten vallen witte, lichte vlokken
Ik kijk gefascineerd door het raam
Tevreden dat ik binnen zit
Heerlijk, met de kachel aan.
Buiten vallen witte, lichte vlokken
Sneeuw, zo wit 't is net als slagroom
Ik sta er met m'n voeten middenin
En mijn adem is als stoom.
Buiten vallen witte, lichte vlokken
Sneeuwballen vliegen door de lucht
Kinderen rennen spelend door de straten
De winter duurt nog lang -zucht- .
Buiten vallen witte, lichte vlokken
Het is donker en al bijna nacht
Voor de laatste keer kijk ik door 't raam
De vlokken blijven vallen, langzaam en zacht.
De wolken worden
traag en sierlijk
weggeblazen door de wind.
De pijn en duisternis
verdwijnt uit ieder kind.
het beste in het leven,
dat je ooit kan beleven,
is de vriendschap.
De weg vindt je niet,
niet via een wegenmap.
Het is vertrouwen en geloven,
dan kom je alles wel te boven.
Ik voel me zo vrij,
Want mijn beste vriendin
ben jij!