Samen dichten, samen schrijven, 1e. vervolg

-
-
Ria lieve,


Een heel mooi gedicht dat je bij me achterliet,
mijn hartelijke dank.

De winter, zeker met sneeuw, en al zijn glans
is voor iedereen bijna gelijk een sprookje.
Het hele jaar is het buiten anders, niet zoals nu
met lichtjes, ontspannen mensen die tijd hebben.
Dat mooie uitzicht, uit het centrum van de stad
is ondanks de koude zeker een wandeling waard!

De andere kant van de medaille is, dat ook
al is de sneeuw zo mooi, hij voor bejaarden
een gevaar vormt. Elke burger is verplicht het
voetpad te ruimen op straf van boete.
Of de mensen er nog toe in staat zijn is iets anders.
Dat zijn natuurlijk ander problemen.

Heel hartelijke groetjes,

Bomi.

- - - - - - - -

lieve Ria,

heb je nieuwe topic ontdekt.

Dank je voor je bezoek,
en lieve woorden

Kussen

Kussen is een troon van morgenlicht
waar men heersen leert en nederknielen.
Kussen is een kostbaar evenwicht
tussen mensenhart en mensenziele.

Kussen is een wonderlijk akkoord,
waar de zielen in elkaar verglijden.
Kussen is wel 't goddelijkste woord
dat uit mensenmonden kan gedijen.

Kussen is een zomer-avondgaard
waar de vruchten tot verlangens rijpen.
Kussen is een stonde dezer aard
waar de mens de hemel leert begrijpen.

Kussen is het eerste tere spel
waar we 't grove leven mee begroeten.
Kussen is het allerlaatst vaarwel
van de mensen als ze sterven moeten.

Alice Nahon

Nogmaals voor alle duidelijk...

Even een kopie gemaakt (op de vorige pagina):


Beste vrienden van poëzie & proza.
In "De wandelgangen" deed Bosrankje een voorstel.
Thematisch dichten en/of schrijven.

Iemand stelt een titel voor, diegenen die zich geroepen voelen, schrijven onder die titel een gedichtje, een verhaaltje, een impressie...ieder naar zijn gevoel..

Vele bloemen maken een mooi boeket.

De eerste titel werd door Rankje voorgesteld: Allerheiligen.
Een dag waarop we onze dierbare afgestorvenen herdenken.

Dank bij voorbaat
in vrede en vriendschap
(woorden die ik geleend heb van onze vriend denook, maar wel passend vind ik)


Robbe

25 oktober 2007

de tijd gaat vlug...

Op mijn blog "Satijnen Vleugels" plaatste ik een haiku over "ijsbloemen"
Bomi reageerde met een mooi gedicht. Ik dacht bij mezelf, dit zou een mooi onderwerp kunnen zijn...

Wat denken jullie?

mvg

Robbe

Vroeger,

IJsbloemen op de ramen,
op het dunne, enkele glas.
Ik denk weer aan
mijn kinderjaren
en hoe het "thuis"
en vroeger was.

We ademden
een gaatje klein
en met
voorzichtige vingertjes
aaiden wij
het broze glas
en keken toen
naar buiten,
of versgevallen sneeuw
er was.

ria - 16.02.09

-
-
Heel knap Ria, waar is de tijd


Broer en ik elk op een stoel voor het raam
maakten er een wedstrijd van, om ter mooist,
het raam had twee luiken, ieder zijn helft
giechelend had ik één hand in het ijs geprent
fier als een pauw maar, auw auw auw
wat was dat koud, handen blauw van de kou.
broer stoer, trok met zijn vingers twee lijnen,
rails naar een station, een ijsbloem, heel hoog
moest dienen voor het gebouw, op de tippen
van zijn tenen reikte hij zo ver hij kon. . . wippend
van pret allebei, klappend in de handen,
wat een lol toen broer de grond opdonderde.


Uit was de pret toen moeder boven kwam
ze had voor ons twee, een oorvijg mee
Voilá mijn bengels zei ze, daar krijg je warm van.

Bomi

- - - - -

Koning Winter schildert
bloemen op het glas
Zo kunstig, niet verwilderd
alsof hij Vincent was

Doch als de zon
zal schijnen
zal 't meesterwerk
verdwijnen

’t Is niet echt nijd
of afgunst
Het zonnetje verkiest
andere kunst

Vlinders en
lentebloemen
om maar wat
te noemen

Ik zelf ben
nogal tolerant
toch kies ik voor
de zonnekant

Robbe

-
-
Robbe,

Fijn overgeschakeld van koud
naar laat ons het mild noemen,
lente is nog niet echt warm.

In elk geval ik hou het ook liever. . een beetje warm.

Mvg, Bomi

Een strofe uit mijn gedicht "Jouw naam" ,

een tijdje geleden voor Alter geschreven....

Lieve groetjes in vrede, vreugde, hoop en vriendschap

van Alter en Rankje

In de reeks "Vlaamse klassiekers"

Met 'n knipoog...



Sandra

Zeg, die rosse is dat Sandra?
het oud lief van Jimmy Frey
Ze had ook iets met Bobbejaan Schoepen
in zijn hutje op de hei

Zeg, die rosse, is dat Sandra?
ze heeft precies haar haar gekleurd
Ooit verkocht ze rode rozen
maar heeft daaraan haar broek gescheurd

Nu danst ze samen met Marina
je weet wel, Rocco’s eerste lief
in het bejaardenhuis de samba
Ze is wat doof, zegt steeds “wablief?”

Ja, die rosse, dat is Sandra
nog mooi, ooit blond en soms alleen
Ze houdt nu regelmatig siësta
want z’is niet meer zo goed te been


Robbe