De zon schijnt, verwarmt het hart,
een mooie herinnering moet kunnen.
Twijfel
Twijfel, onzekerheid
angst en verwarring
overheersen
wilde gedachten van
hoop en wanhoop
teisteren je geest
je keel dichtgesnoerd
je mond kurkdroog
één vraag primeert,
keer op keer, altijd weer.
Houdt hij van mij?
Zijn hand zo teer, licht
strijkt over je haren
alle twijfels uitgewist
gelukzaligheid
twee paar ogen
overvloeiend in elkaar
twee lichamen voelen
de lont ontstoken
harten die doorbloeden
lichamen in vuur en vlam
bloed hamert in je slapen
van waar je onrust dan
je begrijpt het, opgelaten.
Ja, hij houdt van mij!
Bomi
( 2004 )
- - - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
-
Zodra er wat tijd overblijft kom ik iedereen een bezoekje brengen, tegen Neske die geen topic heeft zeg ik nog eens extra, slaap wel
Aan al mijn bezoekers een heel hartelijk dank je wel.
- - - - - -
Neen.
Neen ,‘t is niet haar dag
donkerte, wind en regen
is alles wat ze voelt en hoort
dagen en nachten.
Eén straaltje zon,
heel even maar,
zou die kilte binnen in
haar traag verzachten.
Neen, een uitleg heeft ze niet
buiten, trekt haar niet aan
ellende is alles wat ze ziet,
ze kan het niet verstaan,
haar hart vol treurnis, afkeer
onmogelijk gewaande beelden,
malen door haar hoofd
telkens weer, heen en weer
nog een keer.
Neen, ze vindt geen rust
niet buiten, niet binnen
niemand die haar stilletjes sust
ze weet niet wat beginnen,
zoekend naar troost
voor haar, voor hen,
kan ze alleen maar
in ijzige stilte
prevelend bidden.
Bomi
( 2009 )
-
-
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
'neen' bij de grootste treurnis, bij de diepste ellende kunnen we enkel 'bidden'. Dat is een troost voor hen die geloven!
Mogen we zelf ook troost kunnen bieden aan de mensen om ons heen die het nodig hebben, niet gemakkelijk!
De week is weer voorbij gevlogen
januari is ook alweer gepasseerd.
en ik kom hier opgetogen
binnen zonder kloppen
om je een gezellig weekend te wensen.
bo
