Een goede vriendin van mij zegt dikwijls : "Rapke, gij zijt een kampioen in 't uitleggen!", waarmee ze bedoelt dat ik steeds een uitleg of een uitvlucht klaar heb.
Ook mijn vroegere huisbaas was die mening toegedaan
Ik antwoord daar dan op dat dat genetisch bepaald is, 't zit in de genen, en ik kan daar niks aan doen. Als bewijs daarvan haal ik dan het kaartje boven dat mijn vader zaliger ooit aan mijn moeder heeft geschreven, waarbij hij zijn afwezigheid op een gepland afspraakje wijtte aan het ingestelde winteruur. (foto hierboven)
Ik heb er iets over geschreven.
Het uur
De appel en de boom,
ken je dat verhaal ?
Voor ouders is't een droom
voor mezelf een hinderpaal.
Ik hoor jullie verwondering :
"Rapke is weer aan 't zwanzen,
hij zuigt weer uit zijn duimeling,
een verhaal voor domme ganzen!".
Maar niets is minder waar,
want wat ik daar mocht lezen
op een kaartje van m'n pa zowaar,
doet mij het ergste vrezen.
Maart negentienhonderdeenendertig,
toen vader nog ma's vrijer was,
schreef hij, toch wel heel deftig :
"Het winteruur kwam niet van pas".
De hele tekst wil ik niet zetten,
het is tenslotte toch privé,
maar waar je op moet letten :
m'n ma was met z'n uitleg tevree.
De appel valt dicht bij de boom,
een uitleg heb ik ook steeds klaar
mijn pa en ik met dezelfde droom :
'ze geloven ons, was dat maar waar'
Rapke
ps : Of zou er in 1931 toch een zomer/winteruur regeling bestaan hebben ? Wie kan mij daar uitsluitsel over geven ?
