Mijn gedachten en gevoelens.

Bomi-ke,


Zelfs 's nachts wordt er even aan jou gedacht. Soms zou een mens meer willen kunnen doen.


Dat het vlug beter mag gaan.
een knuffel
bo

_
_

Dag Lieverds allemaal,


De voorbije nacht voor de eerste keer weer eens fatsoenlijk
geslapen. De pijn is draagbaar, de cortisone doet zijn werk.
Er is één nadeel ik lijk wel een roodhuid, enfin dan gaan we
maar al blozend door 't leven!

Bo,ke zou het aan jou liggen? telepathie? Ik heb anders geen
stralingen gestuurd, toch niet bewust.

Groetjes voor iedereen.

Bomi

Lieve Bomi,

Heel blij te lezen dat het je beter gaat !

Een rustige nacht kan zo deugd doen.

We wensen jou het allerbeste

Lieve groetjes in vrede, vreugde, hoop

en vriendschap van Alter en Rankje

Lieve Bomi,

breng je crocusjes,
hoop dat de lente alles geneest!

Bomike,

ik kom je even dag zeggen.
Hoe gaat het met de pijn?

Morgen de NMR, hopelijk kunnen ze daarna iets voor jou doen!




lieve groetjes,
gustilpe

Bomi,ik wens je een fijne dag,


Groetjes assa
ps: ik wens u nog veel moed,

Bomi, wat krijg jij hier allemaal zeg!!
appeltjes, bloemen oa. krokusjes, en mooie plaatjes

Ik heb voor jou een lieve uil bij.



Een goed herstel
neske

-
-
-
Lieve vriendjes, allemaal.


Wat een weelde aan teksten en plaatjes hebben
jullie hier gebracht, het bewijs dat ik wel speciale
en begaafde vrienden heb.

Resultaat van het onderzoek is er nog niet, kan nog
wat duren.
Het ziekenhuis is hetzelfde waar Jos en ik zolang vaste
klant waren. Je komt niet in de onderzoeksafdeling als
je een zieke gaat bezoeken. Moest wel aan oncologie voorbij.
Het was weer even op de tanden bijten.

Wat me wel is opgevallen bij het naar buiten rijden
dat vuilbakje was weg. Degenen die het stukje gelezen
hebben over automaten en mijn 2 betaalkaarten weten wat
ik bedoel.

Straks begin ik aan mijn ronde, eerst shoppen.

Groetjes,

dag Bomike,

blij dat we jou hier terug zien.
'k moest lachen met het vuilbakje
ja, ik herinner mij de betaalautomaten
en de kaartjes!

Hopelijk heb je snel de resultaten
en kunnen ze iets voor jou doen!

De zon schijnt, ook voor jou Bomike!

lieve groetjes,
gustilpe

Bomi-ke


Je hebt nog pijn en toch bespeur ik reeds die humor.


het aller- allerbeste !!!
een blije groet
bo

-
-
-
Neske,


Lieve, jij krijgt een plaatsje dicht bij mij, kan ik je
beter in 't oog houden.
Zal maar niet de boze stiefmoeder spelen he!

Het was deugddoend al je reacties te lezen en te bekijken,
waarvoor een dikke merci en een knuffel.
Nu nog een plaatje zoeken . . .

- - - - - - - - -

- - - - Appelbloesem, ben nu ineens voor appelen!

Bomike toch,

Ge weet toch dat ik een serieus vrouwke ben, alleen kan ik het niet laten om af en toe eens te plagen.

Jij, een boze stiefmoeder??? Zoals Bo 'ke zegt: je humor is er al terug dat is een goed teken.

Gustilpe: dat sappig verhaal over die betaalkaarten weet ik ook nog.



Verzorg je goed en op tijd naar de dokter hoor!
Groetjes
Nes de bemoeial

-
-

Beste vrienden(innen),



Een woordje over dat gevoel voor humor lijkt me
wel op z'n plaats.

Het is wel zo dat ik dat heb, gelukkig, het heeft me door veel
ellende heen geholpen . . . maar en dat mag ik niet vergeten
de pijn is er en wordt al jaren onder controle gehouden
met ontstekingwerende en pijnstillende medicijn. Het laatste
half jaar heb ik al drie cortisonespuiten gekregen, heb het zo lang mogelijk tegen gehouden maar eens komt de dag dat het moet.

Dat is de andere kant van bomi, die in het dagelijkse leven ook heel ernstig kan zijn en doordenken over zoveel dingen.
Je kan niet alles in het leven veranderen met een kwinkslag.

Ook is medelijden nergens voor nodig, er zijn ergere dingen
in de wereld, zet de teevee maar aan.


Liefs,

Bomi

- -
- -

Verwonderd.



Ietwat weifelend loopt ze
de lange veldweg af.
Nieuwsgierig neemt ze
de omgeving in zich op.
Alles wil ze zien, de greppel
de bomen die botten, een lange rij
de grasvlakte vrij ongelijk.
Elk sprietje groot of klein,
de eerste bloempjes in ’t wild,
in de verte een donkere vlek,
de toren van het kleine dorpskerkje.
Toch is alles er nog, heel bekend,
helemaal niet zo vreemd.


Hoeveel keren liepen ze hier,
samen hand in hand, woordeloos.
Rustig de natuur in zich opnemend
houden van elkaar en de buiten.
Elk plaatsje in haar geheugen
gegrift, elkaar wijzend op
de kleinste verandering, door
de natuur of de mens gebeurd.
Ze voelde het, zonder twijfel,
ook hij was hier, in alles wat ze zag.
Overal kon ze zijn beeld herkennen,
zonder woorden met hem praten,
haar denken, haar gevoelens vertellen.
Eigenlijk was alles nog net als ervoor.
Alleen, er was maar één voetspoor.


Bomi.

( 2009 )





- - - - - - - - - - - -