Gewoon, gedichten - 2

[sunset]

Oostende

maangefluister, vaal spiegelend water
in zilverbleek licht
adem ik diep in: het ruikt
naar zout, wier en teer

Delfts blauw wit schuimenkroon
zacht kabbelend op nat zand
aan de einder, ver van ’t land
vliegt schemerend een droom

vermolmende planken, visserszorgen
onophoudelijk brengt duinenzand
verwoesting aan, aan pieren op het strand
ademt door netten reeds de morgen.
**********
sunset 10-03-2009
**********

[sunset]

lente!

vogelvluchten delen mijn hemel
achter dit venster ’s morgens
bleekgrijs en mat de slaap
die hangt; nog wachten woorden
op een stem die spreken zal
oogleden op het zich openen

in schaduw van bomen
verlangt de wereld naar
’t ontwaken van de dag
weet slechts een vogel-
lied van ‘t nieuw begin

alsof ik droom pel ik
de winter van mijn huid
voel lente in de wind
in d’ horizon daar sliep
het leven dat ontwaakt
mengt alle kaarten nieuw
terwijl het zachtjes lacht.
**********
sunset 11-03-2009
**********

[sunset]

wij

lentewind vreet zich
– wild en hongerig -
door je haar
jij bent de zon in mijn duister

het gekijf van een wereld
laten wij niet toe
en van intens verlangen
nemen wij geen afscheid
tijd is voor ons enkel vergissing

op ’t slachtveld van deze samenleving
hebben wij in ons de gedrilde leugen
overwonnen, zijn tranen ons
een bron van liefde geworden
ook al moeten wij, ieder in
zijn eigen eenzaamheid
afzonderlijke wegen gaan.
**********
sunset 12-03-2009
**********

[sunset]

ik vind je

‘k sta op en zoek je
in het ochtendrood
verzamel brokstukken
van de nacht
adem je in
beetje bij beetje

jij bent mij golf
een traan die gedwongen
mij ruggelings van voren
aankijkt

zelf ben ik boom
mijn takken vinden
want ik strek ze
alle richtingen uit

en raak je
voel je.
**********
sunset 12-03-2009
**********

[sunset]

een slechte nacht

‘k ontwaakte uit mijn slaap
nog vol van angst en beven
het was een slechte nacht
gedroomd dat ik moet leven

‘k had geen gezicht
slechts doffe vleugelslagen
liep schaduwend de verzen na
die ik niet vond in mijn gedicht

ik voelde koude middernacht
en niemand die het weerde.
**********
sunset 14-03-2009
**********

[sunset]

stenen en beton

tussen naamloze huizenblokken
steek ik de vinger in de lucht
om
(misschien toch?)
lentewind te voelen

te luid voor vogelstemmen
als er al bomen waren
dwaal ik doelloos
door trekkend zog
van razende claxons
in ‘t grijze haasten
over vuile straten

zoek een deur achter die het
naar duizendenéénnacht geurt
van feeën en trollen|

iemand speelt fluit
noemt mij bij naam.
**********
sunset 15-03-2009
**********

[_Nele_]

Lieve Sunset,

kom jullie een fijne zondag wensen!
Veel zoenen van Yoran!
't Was heerlijk om hier te vertoeven

Nele

[Bosrankje]

Beste sunset,

'k Was heel blij je te zien in ons Laar,
met een lieve ochtendgroet !

Als dank, een ppt voor één van je
jongste gedichten...

Lieve groetjes in vrede, vreugde,
hoop en vriendschap van Alter en Rankje

[gustilpe]

Sunset,

zeer wel bedankt voor jou bezoek!

Ik heb mij gelaafd aan jouw gedichten.
Zeer genoten van 'wij' en 'ik vind je'!

groetjes,
gustilpe

[sunset]

Nele,

Dank je wel voor jullie zondagswens; nu nog de lentezon en het leven is bijna weer perfect.
Liefs en knuf en nog een heel fijne maandag,
sunset



Bosrankje,

Weer een heel mooie ppt die je maakte; dank je wel (en ik neem hem mee naar mijn eigen website pagina Zomaar gekregen gedichten 14.
Nog een hele prettige maandag in liefde en licht.
Liefs, groetjes
sunset



gustilpe,

Dank je voor je mooie woorden weer en nog een prettige dag verder.
Vriendschappelijke groet, sunset

[sunset]

een avond in maart

een fijne nevelregen heeft de dag in grijs gedacht
uit verte klinkt de schrille kreet van raven
aan veldrand ligt de sloot waar zij zich laven
een eik strekt zijn nog kale vingers in de nacht

als geesten zweven witte sluiers over ’t land
en kruipen stil door mensenlege straten
de spinnenwebben hangen heel verlaten
een montere wind speelt met een natte krant

huilt aan een hoekhuis, bonkt boos tegen ‘t raam
als hij de kille nevels komen ziet
wild stormt hij er doorheen, het ijle deert hem niet

de maan schrijft onbegrensd zijn baan
en mist trekt zich terug tot aan het open land
aan ’t hoekhuis kleeft tegen de muur de krant.
**********
sunset 16-03-2009
**********

[sunset]

strelende lippen

lippen bruggen over poriën-
bloed van hartstocht adert zich
tussen de dekens in ’t schemeren
het afleggen van ’t alledaagse:
kerend en smijtend
de rug tot schild gebogen
uitdagend tot liefdesdans

spelende spierbundels onder huid
alles zit in de weg: de knie, een voet
die stoot en trapt, het ongeduld
bevrijdt zich van de kleren
streelt speels

lust brengt lijven aan het zweten

wij liggen daar, glanzend bij elkaar
bedruppelen ons wederzijds
water vloeit tussen buiken
en vuurvonkjes dansen
in hunkerende ogen.
**********
sunset 17-03-2009
**********

[elisa20]

Dag Sunset,

Ik heb je laatste gedichten gelezen. Ik moet wat inhalen en ga ze nog met graagte herlezen.
Echter, ik kon niet wachten nu reeds nu een reactie te mailen. Het ene is al mooier dan het andere


Dank u voor al dat moois,
lieve groetjes,
elisa20

[bo'ke]

hé Sunset,

Bij ons in Gent zegt men : 'Jawadde', als (o.a.) uitdrukking
van verwondering of van het niet begrijpen wat een mens
kan verwezelijken.
Man, man, man, je moet het maar kunnen... zo schrijven.


nog een fijne dag wens ik jou
met een blije groet
bo

[sunset]

elisa20,

Warm mooi lief jouw woordjes hier; dank je wel. En, voel je vrij om zo dikwijls als je wilt te komen lezen hoor.
Liefs en knuf, sunset



bo'ke,

Jouw lieve woorden verwarmen mij altijd; mijn dank daarvoor.
Geniet van een lenterige woensdag.
Liefs en omarmende genegenheid, sunset