Sprookje van de Spin
Daar spon
al in de zon
een spin
haar webbe van licht stramien.
En 't was
als draden van glas,zo fijn;
een roze van wiegelend vlas-satijn,
met de zon
en de spin
er in.
Daar kwam een hommel met groot gebrom,
zo dik en dom,
en ze vloog zo krom,
zat van de honig,een blom rondom.....
En ze werd door de webbe verblind.
Ja kind,
ze viel,ze verloor haar spoor.
Ja kind,
Ze viel.....
en,goddank!........ er door....
En er ging een bericht
per telefoon
door de dradenkroon
naar de spinnekop;
die zette haar stelten op...
En ze kwam op haar hoge poten gegaan,
en ze bond met haar been weer de draden aan,
en 't net was wederom dicht.
En de zonne blonk in 't vlas-satijn,
de roze van spiegelend glas,....zo fijn.....
met de spin
er midden in,
Pin!
Zuster Maria -Jozefa
Dit kende ik nog,moesten we in de lagere school
uit het hoofd kunnen opzeggen!
Waar is die tijd.....................?!
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht