Beste Robbe,
Sedert het begin,heb ik alles wat je schreef over August Cuppens,
met heel veel aandacht en interesse gelezen.
Ik zie ook graag hoe Alter er mee bezig is,hoe hij met plezier de
connectie zoekt,en vindt,tussen Cuppens en Belpaire.
Graag hebben we samen de drie strofen vertaald uit het gedicht
"Een tuin zonder zon" van Louis Boumal.Het heeft er ons toe
aangezet om wat meer van zijn leven en oeuvre te weten.
Louis Boumal werd geboren te Luik op 11 Mei 1890 en overleed
tengevolge de Spaanse Griep op 29 Oktober 1918 te St.Michiels-Brugge
Hij studeerde filosofie en literatuur aan de universiteit van Luik.
Na zijn studies wordt hij Rethorica Professor aan het Atheneum
van Bouillon.
Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog maakt hij deel uit
van het Belgische leger,hij wordt in 1916 onderscheiden met het
Oorlogs-Kruis,en posthuum in 1919 met de medaille van de over-
winning en in 1921 benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde met
Palm.
Jammer genoeg haalt hij het einde van de oorlog niet.
Veel van zijn gedichten schreef hij aan het front,te Calais,
te Alverdinghe of te De Panne,en hebben dan ook een
karakter van een zekere neerslachtigheid.
Zoals dit;
Lorsque tu recevras des lettres de l'absente
Et que tu souriras d'un air simplement triste,
On dira que ton cœur s'accoutume à l'attente
Et que ton désespoir est un regret d'artiste.
Et lorsqu'on te verra, selon ton habitude,
Assis dans l'herbe à lire au cœur d'un ancien livre,
On croira que tu tiens à la douceur de vivre
Et qu'un puissant orgueil peuple ta solitude.
Mais toi, ne réponds rien. Garde au fond de toi-même,
En ta fierté voulue et ta rancœur contrainte,
Avec l'arrachement de la dernière étreinte,
La cendre d'un amour que chante ton poème.
Dat hij schreef te Isenberghe op 24 Augustus 1917
En dat in vrije vertaling alzo klinkt;
Als je brieven van de afwezige zult ontvangen,
en je zal glimlachen op eenvoudig droeve manier,
men zal zeggen dat je hart went aan 't wachten,
en dat je wanhoop een artiestenberouw is
En wanneer men je ziet als gewoonlijk,
zittend in 't gras,lezend,in 't hart van 'n oud boek,
men zal zeggen dat je rustig geniet van 't leven,
en dat sterke trots je eenzaamheid vervult
Maar jij,antwoord niet,diep in jezelf gekeerd,
in je bewuste trots,en je gedwongen wrok,
met 't loslaten uit die laatste omarming,
is de as der liefde in jouw gedicht bewaard
Maar wat mij bij naslaan der gegevens,het meest verbaasde en boeide,
is de connectie tussen die Waalse dichter en een oom van mijn moeder
tijdens de oorlog van 14-18.
In 1917 heeft Louis Boumal achter het front,samen met de dichter Lucien
Christophe,de componist Georges Antoine en de Prof.Marcel Paquot,een
poëzietijdschrift opgericht,dat gesteund werd door Kolonel-Dokter Depage.
Daar komt dan nu de connectie met Florent Martin,arts en orthopedisch
chirurg,en oom van mijn moeder,die samen met Depage opereerde in
"l'Hopital des Dunes,l'Océan" in De Panne.
"l'Océan" werd gebouwd op verzoek van Koningin Elisabeth,onder toezicht
van dokter Depage.
Juffrouw Belpaire verbleef toen in haar villa "Swiss Cottage" te De Panne,
nauwelijks een honderdtal meter van de villa der Koninklijke familie(maar
daarover zal Alter nog wel schrijven).
Onze oom,"Doc" zoals we hem noemden,was ook heel artistiek aangelegd,
zowel in de literatuur als op muzikaal vlak.Hij was een uitstekend pianist.
Ik ben met mijn ouders veel op bezoek geweest bij hem te Lavacherie in
de Ardennen.
Daar in hun fermette kon hij urenlang vertellen over die heel bijzondere
periode in zijn leven,waar gruwel,angst en pijn zo dicht bij vriendschap en
menslievendheid aanleunt.
Hij had in De Panne ook Louis Boumal leren kennen,
in die literaire kring achter het front,waar o.a. ook Marie Belpaire aan
meewerkte.
En "Doc" was vol bewondering voor Koningin Elisabeth,die zoveel van haar
tijd in "l'Océan" besteedde,en vol medeleven en zachtheid gewonden en
stervenden mee kwam verzorgen en troosten.
Bedankt,beste Robbe,want door wat je schreef kon ik even in de tijd-
machine stappen.
Het was een Waals intermezzo.
De rest laat ik aan Alter over,want mijn kennis van de Vlaamse literatuur
is nogal beperkt,maar door hem,en ook door jou nu,heb ik al heel veel
bijgeleerd en ik vind het boeiend.
Lieve lentegroetjes van ons beiden,
Bosrankje en Alterego
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
