Rijmen

bompa wist niet wat hen overkwam

toen hij keek naar zijn madam
want die zwom in haar caleçon
naar die onfortuinlijke garçon
zwoegend sleurde ze hem omhoog
terwijl een kippebout hen om de oren vloog
en met de hoofdschotel drijvend om zich heen
zat den bompa op zijn vlot alleen
een voorbijganger kwam toegesneld
en heeft voor 't onderkoelde duo een ambulance gebeld
en een visserboot heeft toen zonder brokken
den bompa en zijn vlot aan wal getrokken
de restaurantuitbater bood hem zijn excuses aan

en bompa is zonder betalen naar huis gegaan

Baziel.

Baziel zag een pastoor met een 'col romain'.
"Wa wil da zeggen, zo'n averechtse col?" vroeg hij.
"Dit wil zeggen dat ik Vader ben" antwoordde de priester.
" 'k Zien ik ook voder", zei Baziel, "mo'k dragen ik mien kol nie averechts."
"Ja maar", lachte de pastoor, "ik ben Vader van duizenden".
Zei Baziel: "Zoe je ton nie beter je broek averechts andoen?"

Hoe gaat dit nu verder? Jij wint nog de 'gouden uil' van het seniorennet, Cherie.
We zullen doorgaan.....

dank u!

En bompa is zonder betalen naar huisgegaan
en dacht: dat is hier toch weer goed gegaan!
't is nu toch voor hunner assurance
dat die natte bomma mee is met den ambulance
en nu heb ik 't rijk voor mij alleen
zonder haar gezever aan mijn been....
en den bompa trok naar zijn stamcafé
en pikte onderweg nog gauw een grietje mee
en met een pretje in 't verschiet
dacht hij in lange aan de bomma niet
want die lag toch in de kliniek
zich op te winden om haar reumathiek
maar dat was een groot abuis
want zij mocht direct naar huis
en daar stond zij al aan zijn café
en troonde hem zonder meededogen mee
zo mijn vent zei ze, dit zal je leren
jij gaat MIJ thuis eens goed soigneren!

zo gezegd, zo gedaan -
maar, kwam het nu nog echt op aan?


zo veel pallaver en gezeik
ons koppel heeft altijd gelijk

zij weten wat zij willen
en jullie staan in je blote billen!

ook mooi om te fotograferen
maar bomma zou 't nie riskeren

zoveel ' lillelende' lenden
je zou dood gaan van ellende-

zou Claus hier nu nog wezen
hij had zeker meegelezen

ook Koningsblauw
stal zeker de show

lang leve de poezie
komaan, nog doorbijten, Cherie

Chérie dans met mij de tangod'amore zou eddy wally zeggen
en ook bompa moest je het niet uit gaan leggen
hij wist bomma was weer overstuur
om zijn geplande maar misgelopen avontuur
dus trok hij zijn vrouwtje overeind
en heeft met haar de living op en neer gedeind
de bomma straalde, ze was weer content
want den bompa was toch een romantische vent!

en alzo, gaat ons historie voort
ja, onze bompa had 'gescoord'!

bomma besefte het al onmiddellijk
de familie werd weerom kinderrijk!!

maar, onder ons gezegd en gezwegen,
wie, wie heeft daar nu iets op tegen?

ons bomma, opnieuw, in gezegende staat!
dat kan toch echt gene kwaad!

ze luistert nu naar de elisabeth-wedstrijd
voor andere perikelen heeft ze alle tijd!

voor andere perikelen heeft ze nu alle tijd
daarom dat ze nu gauw babyspullen breit
en haar wieg, geleend door haar eigen zoon
maakte ze in allerijl weer schoon
"die bompa heeft me weer wat aangedaan,
zie je me nu nog met een bleiterke staan?
wat op haar leeftijd voor onmogelijk wordt gehouwen
overkwam in de bijbel wel menige vrouwen!
en verleden jaar stond er in de gazet
dat een 67 jarige haar eerste op de wereld had gezet!
haar zoon die zei: moe jullie zijn zot!
nu zit je weer met flesjes en pampers in je kot!
maar bomma zat dromerig in haar stoel
en koesterde dat zalige gevoel...
jongen zei ze, men is nooit te oud om te geven
dat wat het belangrijkste is in het leven
en... zo verstreek dan nog een maand of zes...
hun dochter werd geboren en bompa zat aan de jeneverfles!

want over een ding maakten ze constant ruzie
hoe zou het kind nu heten? julie of suzie
of misschien rosa of sabrina
greta, joke of marina...?

uiteindelijk werd er iemand bijgehaald
want elke verzoening had gefaald
in de persoon van nonkel pater Frans
zag de familie nog een laatste kans
om het kind een fatsoenlijke naam te geven

om het kind een fatsoenlijke naam te geven
zei pater Frans, heeft God er "in de palm van Zijn Hand geschreven"
het kleintje lag te trappelen met haar benen
en was hartstochtelijk aan 't wenen
toen sprak pater Frans: nu je hier bij de doopvont zijt
vraag ik u, noem haar Bea, het betekent "gelukzaligheid"
en als bij wonder was het huilen plots voorbij
en twee babyoogjes lachten blij
bomma en bompa bekeken elkaar
en zeiden: ok noem haar dan zomaar
en zo heeft 't kleintje reeds haar willetje doorgedreven
en bomma dacht: hier gaan we nog wat mee beleven!

in stilte m'alkander bemind?
dat is de vraag nu, met zo'n kind!
wakker worden van het huilen elke nacht
omdat Beaatje op haar papje wacht
en ja, bompa, dat is weer voor mij
want borstvoeding is er voor jou niet bij!
en ja, ik weet het, je vreet bonen
want jij mag de luiertjes verschonen
met de stilte is het eventjes gedaan
schuif "de liefde" maar op de lange baan!