Beste denook,
Ik heb lang getwijfeld om te reageren maar ik wil toch enkele
gedachten kwijt...
Weet je, het heeft me nooit geïnteresseerd te weten hoeveel
mensen langs kwamen om te lezen...
Wat mij raakte, waren de reacties van diegenen die iets kwamen
schrijven, of een gedichtje plaatsten, of gewoon even dag zeiden !
Zelfs waren hun reacties gewoon een teken van beleefdheid of
vriendschap of bewondering, begrip enz...voor mij betekent gewoon
een zekere band dat soms helpt, in moeilijke momenten !!!
Er zijn zoveel verschillende topics op Poëzie- en Proza maar elk van
hen mag er zijn ! Ieder van ons is enig en zoveel waard....We kunnen
van elkaar leren, evolueren, openbloeien en eindelijk onszelf zijn !
Alter en ik maken graag ppt's maar we hebben die nooit geplaatst bij
mensen die het niet apprecieren !
Ik wil nog even plaatsen wat ik geschreven heb in augustus 2006
over Poëzie- en Proza Forum :
Beste Poëzievrienden,
'k Was aan het wandelen in Poëzieland en stopte af en toe naar
gelang mijne fantasie, bij de ene of andere plaatsje om te
genieten van proza en gedichten en, zag hoe sommige schrijvers
heel productief waren
Toen dacht ik.... en wat heb ik tot nu toe al geschreven en geplaatst
in mijn Laar ?
Weinig heel weinig !
Ik heb nu het geluk bij een groep mensen te horen met dezelfde
interessen als de mijne en het leven laat het mij niet toe om gedichten
te schrijven door gebrek aan tijd !
Een beetje teleurgesteld door deze constatatie, ben ik dan even bij
mijn Laar gestopt en begon te lezen vanaf de eerste dag.
Dat betekende ook dat ik vannacht weer heel weinig ging slapen !
Maar hoe meer ik aan 't lezen was, hoe meer besefte ik dat ik niet
veel gedichten had geschreven maar wel meer proza....
vooral momenten uit mijn leven die even belangrijk waren...
Ik heb ook heel veel bedankt! Iedereen die bij mij kwam, 'k was zo
gelukkig!
Want ik heb iets wonderlijks ontdekt ! Vriendschap,
medeleven, aardigheid, aandacht en nog zo veel
goede gevoelens van onbekenden die toch iets met
mij wilden delen, die mij moed probeerden te geven,
die gewoon reageerden op wat ik had te vertellen......
Dat was voor mij het belangrijkste ! Ik moest niets
bewijzen, moest ook niet de beste zijn, mocht gewoon
mezelf zijn met mijn verdriet, mijn angsten, mijn twijfels
maar ook met vreugde, liefde, humor...:
Een ding is zeker : ik heb veel "vrienden" op poëzie !
Veel liefs van Bosrankje
Beste denook, ik respecteer iedereen en zal het altijd doen...
dat wilt ook zeggen dat ik vind dat je recht hebt op jouw topic
waarvan je de regels bepaalt ! Je verplicht niemand om bij jou
te komen schrijven.. dus degenen die komen, moeten gewoon
akkoord gaan met wat je verlangt.....
Wees zeker dat ik op bezoek zal komen !
Bosrankje
Ps. Als het maar zou zijn om over "onze" Wenduine" te spreken....
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....