Soep.
Voilà, hier nog een ingrediënt, Brombeer komt stilaan terug boven water. Twee vliegen in één klap, ik lever dan maar het basisingrediënt voor de soep. Water. Al zou ik wel eens willen proberen, soep maken met als basisingrediënt Palm, nog meer vliegen in één klap, de brouwerij uit de nood, vliegen in de soep i.p.v. ballekes want ook mijn ballekes niet in de soep hoor. Ik had eerst al gedacht aan soep van Duvel, Duvelsoep dus (kan men zich een stuk in zijn. . . . . vreten), maar met die godsdienstoorlog hier verderop en mijn ambities indachtig om toch ooit nog eens paus te worden waag ik me hier voorlopig maar niet aan. Trouwens, ik heb al een naam moest ik ooit paus worden;
Giuseppe Bromo il Primo.
Verdorie, dat is het. Ik schakel de Kolderbrigade in om campagne te voeren. En bij gebrek aan die wielrenster die waarschijnlijk nog op de latten staat (nee niet Achter De Latten, dat is een straat in Leuven) ga ik eens
proberen de lakens uit te delen. Effe rap zijn.
Telloorlekker laat ik infiltreren in de onderwereld, met zijn neoprenen pyama kan dat niet zo moeilijk zijn. We moeten toch weten wat er daar zo allemaal reilt en zeilt.
Zandmannetje, de naam zegt het zelf, die moet maar zand in de ogen strooien, ik kan toch niet alles zelf doen.
Ed mag pauselijk nuntius worden ergens in één of ander exotisch land om daar de missies en de abdijen te beheren.
Hermano zet ik hier wel ergens op een secretariaat, zo kan hij tegelijk zijn harem in de gaten houden en kan hij ons op de hoogte houden van het reilen en zeilen hier één rubriek verder.
Tillie, interesseert het je om één of ander nonnenklooster onder je hoede te nemen? Maar opgepast met korstjes in de soep hé want van korstjes krijg je borstjes. Tenzij Kwezel zich alsnog meldt voor deze post maar dan zal ze toch moeten rap zijn en haar fiets aan de kant zetten. Zie je Moeder Overste al met een koersfiets rondrijden? Rokken opgestroopt. Haar hoogblonde haren wapperend in de wind. Nee die moeten er ook af.
Mira, oei wat doe ik daar mee? Oppassen voor de blauwe ogen nu. Die maak ik hoofd van de afdeling Miswijn. Nee er is niets mis met de wijn, maar de keuze van de wijn laat ik aan haar over, hier heeft ze alle verstand van en ik kan het weten.
Maar nu se. Die nieuwe schrijvelaar, hoe heet die weer? Molco. Lullen kan hij al heb ik gezien. Wel mijn beste Gereformeerde Lullende Alzheimer, een varkenspoot heb je al zie ik maar heb je ook een varkensk. . . . want anders kom je er hier niet in hoor. En dat tutoyeren, goed, maar niet overdrijven hoor. Het mag hier niet uit de hand lopen. Voilà, nu ken je al een beetje mijn stijl, dit was dan mijn welkomstwoord aan jou. Als jij mag tutoyeren, ik dan ook wel zeker.
Maar laat ik nu tot de grond van de zaak komen, je postje. Ik hoop dat je onze vorige verhalen gelezen hebt want anders moet ik je eerst uitleggen hoe onze hiërerarchie er uit ziet. Ik ben onderaan de ladder begonnen. Eerst als slingerende Tarzan met Jane van de ene boom naar de andere, daarna mocht ik zelfs een onderwaterscene spelen met Jane, helemaal ontdaan van haar bovenkleren. Uiteindelijk ben ik opgeklommen tot minister van veel Kul en weinig Tuur om uiteindelijk met de Ministeres van Voeding aan de haal te gaan. Zo zie je maar, gene gewone.
Dus ik ga het kort maken, je begint onderaan de ladder. En om je toch een beetje terwille te zijn maak ik van jou de Oppermisdienaar. Maar verdorie, van de wijn blijven hoor of je krijgt met Mira te doen. Water bij de wijn daar hou ik niet van.
Ed, opgepast met die natte dromen hé, en zeker weer niet alles duizend maal willen doen want dan zit je aan 69.000, tenzij je het Guiness Record ambiëert.
En nu met zijn allen naar een godsdienstoorlog waar men nog eeuwen gaat over tokkelen.
Giuseppe Bromo il Primo.
