Vroeger hadden wij ook een blije hond.
Op een keer was hij weg, ik ben een paar dagen rondgereden om hem te zoeken, nooit meer teruggevonden.
En hoe wij ook van de hond hielden, toch was het voor ons een oplossing, hij was zeer jaloers op kinderen, ons eerste kleinkindje was op komst, ik vroeg mij af hoe we dat zouden aanpakken, de hond wegdoen dat zou hartzeer betekenen maar het kindje zou voorgaan natuurlijk.
Het probleem loste zich vanzelf op! Al had ik liever een andere oplossing!
een fijn weekend,
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
elisa20Startte dit onderwerp20 jun 2009, 11:32Prov. Antwerpen2.687 berichten
Lieve Bo'ke en Gustilpe,
Ja, een hond moeten afgeven is altijd spijtig.
Onze vorige Tervuurse Scheper is vijftien jaar oud geworden, en wegens ziekte en veel pijn waren we verplicht hem te laten inslapen (moeilijke beslissing hoor!).
Na een tijdje hebben we deze hond van vier maanden gekocht, een Mechelaar, die betrouwbaar is en aanhankelijk . Hij komt goed overeen met de kleinkinderen, die nu al groter zijn, maar toch passen we nog op , want zoals je zegt, Gustilpe, de veiligheid van de kleinkinderen komt op de allereerste plaats
Veel liefs van elisa
Laatst gewijzigd door elisa20 op 09 aug 2009, 10:23, 3 keer totaal gewijzigd.
Zon en zomer gaan inderdaad zo goed samen, al weten ze dat niet.
We denken er ook niet aan dergelijk gedicht met Kerstmis te schrijven...
Dat toont aan hoe we nooit echt helemaal zelfstandig zijn...