Gewoon, gedichten - 3

[_Nele_]

Lieve Sunset,

terug van je avontuurlijke reis?

En toch genoten!!

Doet me denken
aan toen we naar Kroatië reden,
een autopanne hadden in Duitsland,
en een Tchech op ons inreed terwijl we stonden te wachten op
de overzet naar het eiland Cres.
En toch hebben we van ons verlof genoten!!

Terrwijl hebben we op je Topic
genoten van je wedervaren en je gedichten

veel groeten

Nele

[sunset]

Nele,
Goedemorgen en een fijne zondag gewenst.
Ja, heel erg genoten (ondanks al het avontuurlijke). Maar dat kun je wel lezen, toch?
Dank je voor je bezoekje en het moois dat je hier weer plaatste.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

dat

dat is het moeilijkste:
jezelf wegschenken
en weten dat je overbodig bent
je helemaal geven en denken
dat je als rook verliegt
en niemand je echt kent.
**********
sunset 05-07-2009
**********

[sunset]

ik schrijf

ik schrijf wanneer
de huizen dicht en 't licht
van de lantarens uitgestorven
melancholie als dauw van bladeren druipt
en in een goudvisvijver vallen
de rozen weer gaan bloeien

ik in het wit van deze kamer zit
versnipperend alle woorden
die ik schrijf.
**********
sunset 06-07-2009
**********

[sunset]

waar iedereen eens rust

in de rug sluipt ’t koele
vochtige uit het natte kort geschoren gras
de benen hoog, naakt onder ’t hemd
woekeren rododendrons vreemd
en op distantie, alsof er orde zijn moet
waar de slaap nu heerst

slechts deze ene weg ging tijd
nam mensen met en zonder hen
erin en nooit eruit met zware schreden
over stenen eeuwigheid het mos
hen die in ruste ‘vrede’ riepen
(of zij die het zich dachten)

op luide dagen graaien grasmachines
millimeters vijfenzeventig hoog
opdat wij in de greep houden wat gebeurt
tot stilte ’t hart bekoort en eindelijk rijpt
de koele lucht de oren en warm
het eindeloze zwaluwlied

waar rust niet genegeerd
draait d’ aarde door
ongegeneerd.
**********
sunset 07-07-2009
**********

[gustilpe]

beste Sunset,

ik had hier heel wat bij te lezen
en zoals altijd geen seconde verveelt
maar intens genoten!

nog veel schrijfgenot gewenst!

groetjes,
gustilpe

[sunset]

gustilpe,

Dank je voor je bezoekje en je eens te meer mooie woorden. Nog een heel prettige dinsdag.
Vriendschappelijke groet, sunset

[sunset]

sloppenkinderen

'k zie nog de tranen die op wonden blonken
de kinderen die van ’t zonlicht dronken
- een lach op lippen vol van zoet verlangen

volledig in roes van 't spel verzonken -
in avondschemering door straten lopen
wijl in de ochtend hun leven is verdronken

heimelijk stil de nacht komt aangeslopen
- zij leggen bevend hete wangen
tegen wat bladeren die van donker dropen -

hunkeren blinde handen vol verlangen
naar ’t allerlaatste sterrenluister
dat achter rode bergen wordt gehangen

hun laatste wenen sterft in ’t duister.
**********
sunset 08-07-2009
**********

[schrijfster]

Sunset,

Een lichtknop in ons leven
zodat we alles snel vergeten zijn.
Hem om te kunnen draaien,
tegen verdriet en alle pijn.

Dit is in vele periodes,
een veelvuldige wens.
Zouden we dan nog wel,
gelukkig zijn.

Een wijs en gesterkt mens,
worden we immers alleen
door de diepe en hoge dalen
te doorlopen.
De weg van vreugde en alle pijn!

lieve groet schrijfster

[sunset]

schrijfster, een heel goede morgen en dank je wel voor je mooi gedicht waarvan ik het inhoudelijke helemaal wil onderschrijven.
Liefs en geniet van je dag, sunset

[sunset]

van Bratislava, regen en slapeloze nachten en zo

blauwe wolken wil ik je tonen
die zich diep door frisse nachten trekken
zó dat je weet waarom zelfs gloeiwormpjes
het koud hebben

jij bent er niet

dus kies ik twee kleuren van je ogen
één voor de hemel en de andere voor het water
wanneer ik mijn armen uitstrek en eentje beroer
branden mijn vingers
de andere laat mijn hart bloeden

om ’t maanlicht te drinken open ik het venster
en kijk over de stroom in de nacht
op de kade ligt een scheper onder een lantaarn en droomt
tramrails tekenen krijsend een kruis op het plein
de hond hangt zich aan de hemel en sterft

ik zoem stemloos een lied waarvan de verzen
zich in de wonden slaan
de schaduw verlichten die door de straten loopt
en altijd maar groter, groter wordt

in ’t huis op de oever buigt een vrouw zich uit een raam
groet mij met een korte knik van haar hoofd
en nagelt haar man aan de gevel
‘t gezicht blauw en ogen donker zwart
droomt zij van liefde

pijnvol geniet ik 't verlangen dat in mij groeit.
**********
sunset 09-07-2009
**********

[sunset]

nacht in de haven

elektrische kristallen
weggeworpen licht
wacht in de haven

schepen liggen zwijgend
zweven schaduwen
zwarte gaten in het nachtlaken

het asfalt straalt zonnewarmte
de gekooide dag komt vrij
en onder mijn stappen
knarst kiezel

een zoute wind
draagt geluiden mee
die uitsterven
tussen stelten van kranen.
**********
sunset 10-07-2009
**********

[gustilpe]

Sunset,

Ik kom jou een fijn weekend wensen
met hopelijk veel zon!

weer genoten van jouw laatste gedichten!



groetjes,
gustilpe

[sunset]

gustilpe,

Dank je voor je bezoekje en je mooi warme woorden. Ook voor jou en de jouwen een heel fijn rustig weekend.
Vriendschappelijke groet, sunset

[sunset]

dagdromend in de ochtend

schaduwspel op je oogleden
hoe jij de zomer vangt
jouw huid zandig goud

laat mij de zee zijn
badend aan jouw strand
die ene zon die nooit vergloeit
en zoveel meer

laat mij jouw meer zijn
de schaduwen met golfvingers
verstrelen, jouw ogen open zoenen
dagdromend in de ochtend.
**********
sunset 11-07-2009
**********