Dag Elisa... Na alle emoties nog eens aan het rondspeuren. Zie met plezier hoe goed je boert. De muze heeft je in haar greep. Toom ze bijtijds in, en laat alleen je mooiste pareltjes los, zo broos en kristalhelder als jij alleen kan... Dit is geen kritiek, zeker geen negatieve, wel een raad die ik vaak mezelf ook moet geven... Niet het vele is goed, het goede is veel.
Heb van je overvloed aan expressie genoten!
Genegen, Frankie
Naschrift: Beste Elisa, met pareltjes bedoelde ik niet een gans gedicht. Evenmin dat ik me de pretentie toe-eigen om te oordelen wat goed is en wat niet. Ik merk dat je zelf al iets veranderde aan je gedicht over de zon. Je wordt dus zelf gewaar dat er iets scheelt. De eerste twee strofen zijn subliem, en behoren tot het beste wat ik ooit gelezen heb, en opeens verander je van aanpak, als je meent een antwoord te moeten geven op de waarom... Ik heb er al veel over nagedacht, maar vind het niet. Misschien had je het antwoord niet moeten geven en doorgaan met 'waarom...' en andere zintuigen aanspreken, die door de zon geprikkeld worden? Soms is de vraag stellen spannender en poëtischer dan ze te beantwoorden, wat vind jij ervan?
Fijn weekend nog !
xxx Frankie
Laatst gewijzigd door eurocent1948 op 17 jul 2009, 23:50, 1 keer totaal gewijzigd.
Frankie (zie ook blog onder deze naam)