Bosrankje's Laar 4

Bosrankje · 17 jul 2009, 22:48

Lieve Gustilpe, bedankt voor je lovende en begrijpende woorden betreffend mijn
gedicht "woorden" dat mij nauw aan het hart ligt !

En jij, beste Robbe, bedankt voor de beschrijving van wat
je voelt als je in ons laar komt wandelen Het doet ons echt plezier !
En, toen je schreef :

"groetjes aan je huisgenoten

mama

man met baard
kat met snor "

dacht ik, oef, gelukkig dat hij niet zei :

mama met baard.....

Lachen is de beste medicijn en.... het is gratis !!!

Bedankt voor je bezoeken, beste vriend !

Lieve zomergroetjes beste Gustilpe en Robbe

en een prettig weekend

Alter en Rankje

Bosrankje · 17 jul 2009, 23:20

Onbekende liefdeswoorden...

Voor jou, wil ik liefdeswoorden uitvinden,
nog nooit uitgesproken, nooit gehoord...
puur, gemeend, en nooit verkeerd gebruikt.

Zo intens dat je hart zal vlugger kloppen
en jouw ogen hun luiken zullen sluiten
om onverwachte emotietranen te verbergen...

Vergeten woorden uit lang vervlogen tijden
Toen wij, mensen, nog niet konden spreken,
in een vroeger leven als ik je nog niet kende...

Woorden die ik onvermoeid en geduldig verzamelde
tijdens de lange zoektocht naar mijn tweelingziel...
Nu, kan ik eindelijk mijn kostbare schatkistje openen.

En straks, mijn lief, op weg naar ons Hemelpaleis,
zal ik heel zacht voor je zingen... een soort litanie,
en nooit meer zal je nog eenzaam of verdrietig zijn.

Bosrankje - 2007

Bosrankje · 18 jul 2009, 19:08

Robol · 19 jul 2009, 11:59

Bedankt Rankje voor de uitleg over de wilde cichorei. Ik heb er heel wat van opgestoken. Hier in de streek wordt de paardenbloem ook wel eens cichorei genoemd. In de oorlogsjaren werd van de wortel surrogaatkoffie gemaakt. Ik hoop de bauwe bloempjes eens tegen te komen op een natuurwandeling, ik ga er in elk geval speciaal op letten.

mvg

Robbe

Bosrankje · 19 jul 2009, 21:34

Beste Robbe,

Bedankt voor je bezoek en omdat je ook een liefhebber bent van sprookjes, wil ik dit nog even plaatsen :

De blauwe bloem of wilde cichorei

In het zielenrijk bloeide een wonderschone blauwe bloem. Alle andere bloemen bogen eerbiedig voor haar, want zij bloeide uit overgave aan de goddelijke liefde. Wijzen en dichters droomden van haar en in het uur van hun hoogste vervulling als mens aanschouwden zij haar goddelijk stralend gelaat.
Sinds lange tijd evenwel had geen enkele van deze verheven geesten de tuin van het zielenrijk betreden. Zij knielden allen voor de troon van de vorst der aarde en schuwden het steile pad naar het rijk van de hemelse regionen. Toen besloot de blauwe bloem zelf naar de aarde af te dalen. Haar fraai gevormde bladeren aan de voet van de stengel, die haar als een kostbare schaal omvatten, veranderden tijdens de lange tocht in ruwe haren en spitse blaadjes, waarmee zij zich zo goed en zo kwaad als het ging tegen hitte en koude, stof en vuil beschermde. Ten slotte ontviel haar in deze strijd ook nog de overheerlijke geur van haar bloemen. Ze kreeg een onaanzienlijk en bijna sleets uiterlijk.
'Kan ik niet beter teruggaan?' vroeg ze zich af. Op dat moment trad haar echter een jong meisje tegemoet en verwachtingsvol hield de bloem voor haar stil. 'Jou heb ik nog nooit eerder gezien,' zei het meisje verbaasd. 'Dat wil ik wel geloven,' zei de bloem heel zacht, 'ik ben de blauwe bloem!' 'Wat grappig,' riep het meisje uit. 'Op school hebben we het net vandaag over jou gehad, en we hebben geleerd dat je iets uit de romantiek bent en helemaal niet meer in onze tijd past.' Dit horende, verbleekte de bloem en zij verborg haar hoofdje in de nu verflensende bloembladen. Dit deed zij sindsdien altijd, wanneer zij in de schaduw stond.
Er trokken talrijke mensen aan haar voorbij, maar allen vonden haar onbeduidend of hadden zelfs in het geheel geen oog voor haar. Ze waren vervuld van hun eigen gedachten en plannen en niemand vroeg haar naar haar geheim.
Op een dag kwam er een oud, tandeloos vrouwtje langs, dat begon te gniffelen toen ze de blauwe bloem zag. 'Eindelijk,' meende de bloem, 'hier is iemand op weg naar het thuisland, ik wil graag een wegwijzer voor haar zijn.' Het oudje begon aan de plant te rukken en te trekken, onderwijl vol hunkering murmelend: 'Als ik jouw worteltjes brand, kan ik een lekker kopje koffie brouwen.'
Dat stemde de blauwe bloem bitter tot in haar vezels. 'Ik ben dus nog goed voor een blauwig koffiearoma,' dacht ze smartelijk, 'wat een lijdensweg is het leven op aarde.'
Het meest hield ze van de ochtendzon. Dan kwam een engel uit het lichtrijk, die nieuwe bloemen aan haar takken deed opgloeien en haar zegende. Spoedig vlogen dan vlinders, de lichtvleugeligste schepsels op aarde, om haar heen en begroetten haar teder. Op de mensen wacht ze nog altijd. Zij staat langs de wegen en wacht. Wacht, of er mensenzielen zijn, in wie bij de aanblik van haar de nauw hoorbare melodieën uit het rijk van het licht zullen opklinken.
Ze wacht langs de weg, vanuit haar hoge uitkijkplaats...

Lieve zomergroetjes van ons beiden

gustilpe · 20 jul 2009, 19:14

lief Rankje,

ik kwam hier genieten van de wilde chicorei,
wat een mooie ppt maakte je ervan
naar tekst en beeld!

Heel interresant en -Leerrijk!

zomergroetjes aan jullie beidjes en Mammy!
gustilpe

Bosrankje · 21 jul 2009, 08:51

Lieve Gustilpe,

Ik wist het wel dat je geïntereseerd zou zijn door de wilde
cichorei ! Een wonderbare plant... (maar feitelijk, wat in-
teressert je niet ? )

Bedankt voor je bezoek en lieve zomergroetjes terug van
ons drietjes (en luna )

Robol · 21 jul 2009, 09:58

Beste Rankje
en laargenoten...

bedankt voor "mijn" kruid.
al stoefen ze in mijn natuurgids niet over de geur...

Maar als je je insmeert met zijn fijngewreven verse bladeren...geen last van muggen...

mvg

Robbe

Afbeelding

ria · 21 jul 2009, 11:27

Lieve vrienden,

Heerlijk vertoeven hier en met de kans om nog heel wat bij te leren.

Het is bij ons nu wel superdruk, maar dat houdt ons jong.
Ik probeer nog regelmatig te komen lezen en genieten.

Ik wens jullie een zonnige dag en het allerbeste aan iedereen,
knuffel en lieve groeten,
ria

uit eigen tuin, mooi niet?

Bosrankje · 22 jul 2009, 22:02

Lieve Robbe en Ria,

Bedankt voor jullie bezoek en de mooie vlinders

Lieve zomergroetjes van ons drietjes

Bosrankje · 22 jul 2009, 23:25

schrijfster · 23 jul 2009, 11:33

Lief rankje weer prachtige gedichten bij jullie gelezen.
Hier een gedicht over als de wanhoop toeslaat!
Een van de trieste kanten van het leven.
lieve groet schrijfster.

Bosrankje · 23 jul 2009, 23:44

Beste Silver Wolf,

Hartelijk dank voor je ochtendverrassing !

"Passie", een prachtig gevoelsvol gedicht dat

echt in ons laar past !

Lieve zomergroetjes van ons beiden

Bosrankje · 24 jul 2009, 00:23

Lieve Schrijfster,

Bedankt voor je bezoek en je lieve woorden

In je pakkend gedicht, beschrijf je met heel veel

gevoel de moeilijke en moedige beslissing van een

vertwijfelde en wanhopige moeder !

We beamen wat Robbe schreef en hopen ook dat

de baby in een liefhebbende en beschermende familie

terecht komt !

Lieve zomergroetjes van ons beiden

_Nele_ · 24 jul 2009, 11:43

Lieve Rankje en Alter,

wens jullie een fijn weekend!

Afbeelding