Gewoon, gedichten - 3

[gustilpe]

Sunset,

zeer blij met jouw gedicht op mijn topic:
'het hollen van de tijd'
zoals al jouw gedichten fijn om te lezen
en inderdaad de tijd holt!

Ik kom hier regelmatig poëzie opsnuiven,
een zalig genieten!

zomerse groetjen,
gustilpe

[elisa20]

Dag sunset,

Ik dank je voor je lief bezoekje
En ook ik had veel bij jou in te halen

Ik heb erg genoten van:
'ebbe en vloed'
'avondfile'
'geloven en soms niet'
'geschilderde tijd'
'heel soms'
'het stille ademend zuchten'
'wenen op herhaling'

Alle gedichten (en ook de vorige) prachtig geschreven, heerlijke poëzie

lieve groeten,
elisa20

[sunset]

gustilpe,

Een heel goedemorgen deze zomerzaterdag en dank je voor je woordjes . Nog een heel prettige dag.
Vriendschappelijke groet, sunset



elisa20,

Jij ook van harte bedankt voor je lovende verwoording die je hier hebt neergezet. Een mooie zomerse dag wens ik je.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

eeuwig

eeuwig is:

wanneer je niet wilt
dat het juist nu
voorbij is

en ook niet later
wanneer het al
een tijdje duurt

en al helemaal niet
ooit of eens

eeuwig is dat
wat in je ogen staat
wanneer je ruimte
om tijd wikkelt

en mij om je vinger.
**********
sunset 08-08-2009
**********

[sunset]

Venetië – gisteren, vandaag

was het niet gisteren pas
dat wij in zeeën onbevangenheid
lagen in manoeuvres van de tijd
met enkel een weg naar het zuiden

’s avonds trokken bootjes en gondels
aan ons voorbij en soms trof me
een splinter droomvol marmeren
schoonheid waar ik het meest kwetsbaar was:
in ’t hart

laat ons reizen naar plantages olijfbomen
zonsondergangen bewonderen
brieven aan het gisteren vergeten
- tijd doet wonderen.
**********
sunset 09-08-2009
**********

[schrijfster]

sunset,
Ik ben weer eens
bij je op bezoek geweest.
Fijne zondag lieve groet schrijfster.

[sunset]

schrijfster,

Dank je wel voor je bezoekje hier; zodra ik weer even tijd heb kom ik zeker bij je langs.
Liefs en nog een heel prettige maandag,
sunset

[sunset]

mijn erotiek

eindeloze brandende lust
- waar zich aan vastklampen
als zekerheden instorten -
hete stoom duwt zerkdeksels
als golven die in de zee verzinken
- even niet opgelet en reeds vloeit
zweet als watermassa over lijven -

nog steeds zijn wij slachtoffer
- mag ik nu een weinig slapen
asjeblieft? -
vrede langs de demarcatielijn

later denk ik over een oplossing na
- iets schraapt onder het ijs -
maar de lucht warmt weer op, zinkt
diep barsten bellen kleuren rood
de schoot en geel mengt zich
waar langzaam weer het vuur ontvlamt.
**********
sunset 10-08-2009
**********

[sunset]

eenzaam in nachten

op de rand van de nacht hoor je soms klagen
de slinger van tijd laat zijn willekeur gaan
het gekke gelach verstuift tussen vragen
en ergens blijft er een leugen bestaan

het knarsen van balken, het knisperen van laden
een helder gewaad zwaait zijn bijl over jou
in ’t wegglijdend licht versmelten façaden
de dag is gestorven en dat stemt niet blij

op de rand van de nacht hoor je angstig gebons
en soms uit de lakens een eenzaam geween
versijpelt de waarheid in platgedrukt dons
verarmen je tranen en ben je alleen.
**********
sunset 11-08-2009
**********

[sunset]

nieuwe horizonten

gestapeld beton
verspert het zicht
op de mogelijke zee
in troostloos grauw
na liefdeloze jaren
sterft nieuwsgierigheid

maar dan die zomer!

vervloeiend blauw
van gelukkige dagen
zonnewarm
groeit eindeloze verte
helder leven
roert zich in ’t hart.
**********
sunset 12-08-2009
**********

[sunset]

zelfspiegeling

hier, daar
waar zich nog steeds
dezelfde hand
aan ’t schrijfpapier klampt
krabbelt
droomt

niets in mij nog gelooft
aan vrede, rust, liefde-
lessen die geleerd
door te vele valse
broederkussen
gezwollen borsten
in ’t prikkeldraadkozen
blauwe lippen

ik ben mij vreemd
zelfs mij
schrijf niet wat ik zeg
en zwijg, zwijg

niet eenmaal mij
behoor ik toe
hoe wil ‘k mij dan bezitten
als ik te laat bent
veel te laat

spreek muze
verlos de inkt uit elk gevoelde woord
en laat niet sterven ‘t leven
voordat ik mij zelf moord.
**********
sunset 13-08-2009
**********

[sunset]

wat blijft is de bewering

wij gooiden de steen, ongeslepen
terug in zee; ‚Hoop’
staat op een boot in rode verf
op het strand speelt, zonder publiek
een poppenspeler; en weer

filemeldingen, ergens op de radio
het wegblijven van golven; een kind
vraagt of plankton dieren zijn
of planten

wat blijft is de bewering
dat alles begon in zee: het leven
- zeg jij – misschien zelfs de liefde;
en ergens daar buiten ligt een steen
ongeslepen in ’t water gegooid
tot een volgende hem vindt
en terug smijt.
**********
sunset 14-08-2009
**********

[bo'ke]

[sunset]

bo'ke,

Heel mooi dit. En ja, elk dag-verhaal is en blijft spannend, ontroerend. Voor mij toch.
Ik wens je een heel fijne zonnig-zomerse zaterdag.
Liefs en warme knuf, sunset

[sunset]

die eerste momenten

in het begin slapen wij
dichter maar stiller, verrast
door de zachtheid van huid
in vroege ochtendnevel

als jonge honden
onverhoopt en blauwogig
lieven onder een dak
waar regen van gisteren
vandaag verdampt

de duiven blijven
woorden die fladderen
tonen, basen en bovenal
die weerklank van golven

later schijnt alles
veel simpeler.
**********
sunset 15-08-2009
**********