PEAK OIL: De gesel van de 21e eeuw

pffff als ik dat zo allemaal lees, zullen we de laatste periode van ons leven niet in alle rust kunnen doorbrengen; vanwaar al die prognoses aub

Klaartje, de nu volgende 10 jaar worden de overgangsjaren waarin we ons via een fase van ongeloof, uiteindelijk gaan neerleggen bij het feit dat de jaren van De Grote Schaarste voor de deur staan. Het worden jaren waarin zuinigheid op alles (zowel energie als kleding als voedsel) terug aan de orde zijn. We gaan terug naar de levensstandaard van 1950 vrees ik. We hebben wel het voordeel dat er enorm veel kennis vergaard is die praktisch toepasbaar zal zijn, zodat het hopelijk geen lijdensweg wordt, maar slechts "soberheid".

Slechts indien er dingen uitgevonden worden die ons energieprobleem op een radicaal ingrijpende manier veranderen, kunnen we terug aan vooruitgang denken. Voorlopig is zo'n "kwantumsprong" nog niet in zicht.

zotspook schreef:En Wil, dit is al gelezen DE GASBEL ONDER ONZE VOETEN
In de Limburgse ondergrond zit een gasbel van 7 miljard kubieke meter. Er bestaan meerdere mogelijkheden om aan ‘zuivere’ gaswinning te doen
Eén bepaalde techniek is de ‘Coal Bed Methane’-winning. Dit is de winning van mijngas, ingesloten in een niet ontgonnen kolenlaag.
Door de druk van de bovenliggende terreinen en het hierin aanwezige water kan het mijngas niet ontsnappen.
Via een boring wordt de overdruk in de kolenlaag weggenomen met als gevolg dat het gas wel kan vrijkomen. Het gas wordt naar de oppervlakte gezogen en op de bovengrond opgevangen.
Dit procédé wordt onder meer in de Verenigde Staten op industriële schaal toegepast.
Tegenwoordig werkt men aan een variant op deze methode: de injectie van CO2 dat het gas verdrijft en zich tegelijkertijd aan de steenkool hecht.
Deze techniek slaat twee vliegen in één klap: CO2 wordt opgeslagen in steenkoollagen diep onder de grond en tegelijk wordt methaangas uit deze lagen gewonnen.
Deze methode wordt momenteel niet op grote schaal toegepast. De techniek om CO2 bovengronds op te vangen zit immers nog in een onderzoeksfase.
En dit moet je ook nog maar is dringend lezen
http://www.omnu.be/index2.php?option=co ... df=1&id=23 en dit ook dat noemt men geometrische energie
http://www.groen-limburg.be/bijlagen/Li ... ma2007.pdf
Vergeet niet dat er hier nog zeer veel mijngas en kolen in de grond zitten die men kan gebruiken
Deze methode wordt momenteel niet op grote schaal toegepast. De techniek om CO2 bovengronds op te vangen zit immers nog in een onderzoeksfase.

De eerste link die je me gaf begint met de volgende zin:

Het Belang van Limburg, 13 april 2042 Beringen - Vandaag - precies 50 jaren na de sluiting van de laatste Limburgse steenkoolmijn – huldigt de Minister van Klimaat een nieuwe boorinstallatie in. Deze installatie zal de opgeslagen CO2 in de ondergrond injecteren en het aanwezige methaangas naar de oppervlakte halen

Het is dus een toekomstbeeld. De techniek van Enhanced Coal Bed Methane Recovery zit in de onderzoeksfase. De Zwitserse onderzoekers (zie deze site ) schrijven het volgende over de techniek:
The factors still limiting the implementation of ECBM recovery are economical, i.e. lack of penalties for CO2 emissions, as well as technological and scientific, i.e. limited understanding of fundamental issues related to ECBM.
Vertaling:
De factoren die de toepassing van ECBM nog beperken zijn van economische aard,nl. het ontbreken van boetes voor CO2 emissies, en ook van technologische en wetenschappelijke aard, namelijk een beperkt inzicht in de fundamentele aspecten die verband houden met ECBM


In de VS wordt 7% van het zgn. 'natural gas' gewonnen uit gewone coalbed methane productie. Twee verveldende bijwerkingen: er komt veel vervuild (zout) water mee naar boven en vooral: er onstnapt nogal wat methaangas bij de productie. Dit gas is vele keren meer actief als broeikasgas dan CO2. Pas als het verbrand wordt, blijft er een relatief beperkte hoeveelheid CO2 over.


Als je ziet dat men overweegt om (in de verre toekomst?) de koolmijnen weer te gaan openen, dan blijkt daaruit dat het economisch haalbaar moet zijn. Dat kan pas als de kost van de alternatieven (olie in de eerste plaats) duurder moet geworden zijn dan de kostprijs om nieuwe mijnputten de boren. De oude zijn immers onbruikbaar geworden.

Wil. schreef:...

Slechts indien er dingen uitgevonden worden die ons energieprobleem op een radicaal ingrijpende manier veranderen, kunnen we terug aan vooruitgang denken. Voorlopig is zo'n "kwantumsprong" nog niet in zicht.

Bekijk eens de mogelijkheden van waterstof , zelfs voor jet-vliegtuigen : http://en.wikipedia.org/wiki/Hydrogen_vehicle

Waterstof is een moeilijke zaak en wel om de volgende redenen:
1. Waterstof is niet vrij te vinden in de natuur: het is steeds gebonden aan een ander element en moet daar dus uitgehaald worden. In die bewerking kruipt een groot deel energie waardoor het rendement verkleint. Om 1 eenheid waterstof te verkrijgen moet je vooraf meer dan 1 eenheid energie opofferen. Daardoor is het eigenlijk zinloos.
Maar de grootste hoeveelheid waterstof die vandaag geproduceerd wordt, haalt men uit methaangas. Het zou dan ook efficiënter zijn om vervoermiddelen van meet af aan uit te rusten voor het verbranden van methaan.
De tweede wet van de thermodynamica zegt dat je nooit evenveel energie overhoudt als je de energie omzet in een andere vorm van energie.

2. Waterstof is moeilijk bruikbaar omwille van de opslagproblemen die ermee verbonden zijn. Er zijn twee manieren om waterstof in een tank te stoppen. Ten eerste het gas onder hoge druk samenpersen. Dat gebeurt onder een druk die vele honderden kg. per vierkante centimeter bedraagt. De wanden van de tank moeten dan ook heel dik zijn waardoor het gewicht flink toeneemt. Dat drijft het verbuik omhoog. De afstand die een wagen met een tankje van enkele liter zou kunnen rijden is relatief beperkt. Om bv. 3 kg waterstof onder een druk van 3.000 psi (pounds per square inch) te brengen heb je een tank nodig die 400 kg weegt. Daarmee rijdt een middelgrote personenwagen slechts 90 km.

Ten tweede kan waterstof vloeibaar gemaakt worden. Dan heb je een cryogene tank nodig. Dwz een tank die het vloeibaar gas bewaart op een temperatuur lager dan -200 graden. Het behandelen van waterstof dat vloeibaar is, vereist veel zorg: meestal wordt het tanken door een robotarm gedaan.

3. De ganse infrastructuur zou moeten aangepast worden indien we een systeem willen op poten zetten dat bv 20% van ons wagenpark zou laten draaien op waterstof. Vloeibaar waterstof maakt alle metalen bros waardoor gemakkelijk scheuren in kleppen en afdichtingen kunnen ontstaan. Als waterstof brandt , dan brandt het met een onzichtbare vlam.
Om het element vloeibaar te maken heb je behoorlijk wat energie nodig, waardoor de restenergie alweer kleiner wordt.

4. Op welke manier zal de waterstof naar de tankstations gebracht worden? Welke type truck kan bv. 2000 kg samengeperste waterstof aanvoeren als een tank voor 3 kg gas reeds 400 kg weegt? Welk systeem van pijpleidingen zou in staat zijn om op veilige manier de zaak naar de tankstations te brengen? Welke ontzaglijke investeringen zijn daarvoor nodig?
Alle energie die men naar het produceren van waterstof leidt, kan niet meer gebruikt worden om andere noodzakelijke dingen te doen zoals planten, oogsten, eten koken, huizen verwarmen. Wie zal die keuze willen maken?

5. Een mogelijk pad om te volgen zijn de fuel cells. Hierbij is het probleem van de opslag van waterstof in de tankstations ook weer aan de orde.

Waterstof auto's kunnen gemaakt worden, maar leveren geen bijdrage tot het verminderen van onze olie-afhankelijkheid. Enkel indien elektriciteit massaal en bijna gratis kan geleverd worden om elektrolyse van water te doen, bestaat er een mogelijkheid. Dat is niet het geval. We zullen nooit in groten getale met auto's op waterstof rijden.

Lees deze tekst voor nog meer tegenwerpingen.

Het grootste nadeel van waterstofgas is dat het heel licht ontplofbaar is.In Duitsland vielen een dertigtal doden bij het leeglaten van een grote ballon gevuld met waterstofgas.Vermoedelijk had iemand gerookt tussen de zeer talrijke toeschouwers bij de landing van het gevaarte.Normaal vult men ballons met Helium een inert gas maar dat is peperduur en zeldzaam.

Wil. schreef:5. Een mogelijk pad om te volgen zijn de fuel cells. Hierbij is het probleem van de opslag van waterstof in de tankstations ook weer aan de orde.

Men zou de waterstof ter plaatse door electrolyse of uit gas kunnen aanmaken ( http://www1.eere.energy.gov/hydrogenand ... esses.html en http://www.reuters.com/article/environm ... 3620080701 )

Waterstof als brandstof op zich zie ik persoonlijk ook niet erg zitten , tenzij als brandstof voor jet-vliegtuigen , maar dat lijkt heel verre toekomst.

Omdat waterstof niet in ongebonden vorm voorkomt in de natuur moet dit element uit andere moleculen uitgesplitst worden. Dat kan methaan zijn – afkomstig uit fossiele brandstoffen – of water. Op dit ogenblik wordt het overgrote deel (+95%) geproduceerd door methaan te behandelen met stoom. De energie om stoom te maken komt voort van de verbranding van fossiele brandstoffen. Omwille van deze reden ontsnapt men niet aan de productie van CO2 en andere broeikasgassen. We verplaatsen de opwekking van de vervuiling gewoon even naar de waterstof fabriek.

In dit proces zit dus heel wat energieverlies. Eerst moet er methanol gemaakt worden uit natural gas of steenkool waarbij een netto energieverlies van resp. 32 en 44 procent optreedt. Vervolgens hebben we in het gebruik van de stoom nogmaals een verlies van 35% energie.


Er wordt wel eens gesteld dat we een onuitputtelijke hoeveelheid water ter beschikking hebben waaruit we de waterstof kunnen afleiden. Opnieuw stellen we vast dat er een aanzienlijke hoeveelheid energie moet gebruikt worden om de volgende reactie te verkrijgen: 2H2O + energie = 2H2 + O2. In deze reactie moet 286kJ per mol water gebruikt worden. Dat is een chemische zekerheid waaraan nooit te ontsnappen valt.

Hoe je de watermoleculen ook openbreekt, het is altijd een onrendabele manier van werken als je de verhouding Energie Return vergelijkt met Energie die geïnvesteerd werd. (ER op EI of EROEI)


Om via photovoltaische cellen de elektriciteit aan te leveren om zodoende de energie die je nodig hebt voor deze klus te verkrijgen, heb je voor de productie van 1 kWh waterstof 1,3 kWh elektriciteit nodig. De photovoltaische technologie staat weliswaar niet stil, maar de oppervlakten die dan moeten bedekt worden met PV-panelen, zijn enorm en moeten liefst staan in gebieden waar er voldoende zonlicht is. Als je de totale energiebalans in ogenschouw neemt van een PV-paneel, dan merk je dat er een zeer belabberde EROEI naast staat.


Zijn waterstof brandstof cellen een alternatief? Brandstofcellen zijn een opslagplaats voor energie die uit andere bronnen werd gehaald. Waterstof en zuurstof worden elk apart naar resp. anode en cathode geleid. Elektronen die van de waterstof worden ‘afgeplukt’ produceren stroom. Omwille van de tweede wet van de thermodynamica (je kunt niet evenveel energie overhouden als je die omzet) zullen brandstof cellen altijd een slechte EROEI hebben. Als er fossiele bronnen worden gebruikt – ofwel door de methaan + stoom methode, ofwel door elektrolyse – er zal geen voordeel zijn tegenover het rechtstreeks gebruiken van de fossiele brandstof. Het gebruik van waterstof als tussenstap is enkel verantwoord als er een goede reden is om de primaire brandstof niet te gebruiken. Dat is de reden waarom het noodzakelijk zal zijn om waterstof te winnen via nucleaire centrales of via enorme oppervlakten met zonnepanelen.


De “waterstof economie” vereist massieve investeringen in brandstofcel technologie onderzoek en in de bouw van nucleaire centrales of zonne-fabrieken. Daarbovenop komt de kost van het converteren van al onze bestaande technologie en machines naar waterstof fuel cellen. Denk eraan dat dit allemaal moet in orde gebracht worden onder de economische en energievoorwaarden van de post-piekolie productie van fossiele brandstoffen.
Haalbaar?

NOg een alternatief zou zijn, al de broeikasgassen opnieuw gebruiken, dat moet ook kunnen, ze kunnen al zoveel, en waarom zou dat niet gaan?

petrol schreef:Volgens Wil spelen we nu in blessuretijd.
Er is geen oplossing voorhanden en man man het wordt miserie.
Er is nog voor honderd jaar steenkool.
Ik zou zeggen stoken maar.
En miljarden vaten olie liggen nog te wachten in de oilsands Canada en Venezuela.
Ik maak me nog geen zorgen.

Steenkool stoken? Ze zullen je zien komen. CO2 en opwarming van de aarde, weet je wel. Anderzijds is het natuurlijk zo dat steenkool voor tal van zaken als alternatief kan dienen, maar een vliegtuig neemt nooit een lading kolen aan boord. De chemie heeft geen nood aan steenkool om bv. petflessen te maken, of synthetische vezels te fabriceren.

Daarnaast wordt de bevolking gedeeltelijk ook zand in de ogen gestrooid door die 100 jaar steenkool als argument te gebruiken. Al die steenkool heeft niet dezelfde kwaliteit. Men onderscheidt de volgende klassen en de reserves ervan (eind 2002):
bituminous coal + anthracite 479 billion tons
sub-bituminous coal 272 billion tons
lignite 158 billion tons

De energie-inhoud van die soorten is als volgt:
anthracite 30 MJ/kg
bituminous coal 18.8–29.3 MJ/kg
sub-bitiminous coal 8.3–25 MJ/kg
lignite 5.5–14.3 MJ/kg

Het heet allemaal 'steenkool' maar er is eengroot verschil tussen. In de metallurgie gebruikt men enkel antraciet en bitumineuze steenkool.
Het verbruik op wereldvlak ligt als volgt: China : 36% en de VS 9% de voorraad die China heeft zijn de helft van de VS-voorraden (de grootste).
China zou nog voor ± 45 jaar steenkool hebben, maar de consumptie van steenkool is drastisch aan het stijgen daar. Men vermoedt dat het max. 15 jaar duurt voordat China aan peak-coal zit, waarna het delven van kwaliteitsvolle steenkool snel zal dalen en uiteindelijk stilvallen.

De VS nu:
De reserves daar zijn zo groot dat men America soms wel eens het Saudi-Arabie van de steenkool noemt. De VS heeft echter haar productiepiek voor top kwaliteit steenkool reeds bereikt (van de Appalachen en de Illinois basin) en men heeft de productie van bitumineuze steenkool zien verminderen sinds 1990. Maar een toename in het delven van subbitumineuze steenkool in Wyoming heeft dat meer dan gecompenseerd. De groei in totaal geproduceerd volume kan nog 10 a 15 jaar toenemen. Maar, qua energetische inhoud heeft de steenkool in de VS haar piek bereikt in 1998 met 598 miljoen ton olie-equivalent. Tegen 2005 was dit equivalent teruggevallen tot 576 miljoen ton olie.

In een koolmijn haalt men de beste kwaliteit boven en de mindere lagen worden gewoonweg niet aangeboord omdat het de moeite niet is. De mijn wordt daarna 'verlaten' en dit maakt het meestal bijna onmogelijk om later toch nog opnieuw dezelfde aders aan te boren om de steenkool van geringe kwaliteit toch nog te gaan delven. Heel wat steenkool van lage kwaliteit zal ook nooit gedolven worden.
Een rapport van Gregson Vaux (“The Peak in U.S. Coal Production”), gaf Amerika 30 to 50 jaar tot de piek. Recente rapporten zijn pessimistischer.


Oilsands en oilshales:

Hier heb je het begrip peak-oil misbegrepen, Petrol. Het gaat er niet om dat alles op is en we onmiddellijk zonder vallen. Maar de moeite die gedaan moet worden om de 86 miljoen vaten per dag te produceren wordt mateloos groot. D.w.z. om uit die massale hoeveelheid oilsands die de VS en Canada bezitten, de juiste olie te distilleren die de industrie nodig heeft, kost zodanig veel energie dat het pas begint te lonen vanaf een prijsniveau dat in de buurt van 100 dollar per vat komt. Met 1 eenheid energie die men nodig heeft krijgt men uit de oilsands 1,5 eenheid terug. Bij conventionele bronnen is die verhouding 30/1
Men kan met de beste wil van de wereld de miljoenen vaten niet uit die brij gedistilleerd krijgen! Men noemt dat de 'flow rate' . Het zuiveringsproces voor die zware en vervuilde oilsands gaat zo langzaam en is bovendien erg milieubelastend, dat men dmv die 'bronnen' het verlies van de conventionele bronnen niet kan bijbenen. Het aanbod kan de vraag niet volgen. Prijsstijging is het gevolg. Men schat tegen 2020 een max. flowrate van 4 miljoen vaten per dag uit de oil sands te halen. Dit jaar allen verliezen we door uitputting van bronnen wereldwijd ongeveer 5 miljoen vaten per dag.

De alternatieven zijn al lang klaar ! Maar ze mogen, omwille van het winstbejag, niet benut worden

Wil, kwam gewoon eventjes kijken, uit interesse in mensheid of zoiets. Over wat gaat het hier juist

Tot strakskes dan.

In de zestigerjaren maakte men in Wesseling(Keulen) nog koolwaterstoffen uit steenkool vertrekkend van watergas.Druk 300 kg/cm².Het was nog technologie uit WO II.Het werd gedaan om de kolenmijnen te kunnen blijven subsidiëren.Het product werd dan veranderd in ethyleen en tenslote in polyethyleenkunststof.

petrol schreef:Wat steenkool en oilsands betreft zullen er in de nabije toekomst milieuvriendelijke procedes ontwikkeld worden die ontginning wel interessant maken.En dan kunnen we nog een hele tijd verder.

Waarop baseer je je om dat te stellen? Welke aanwijzingen zijn er vandaag dat die procede's in de pijplijn zitten? Ik ken er geen. Het geeft de mens weer even een optimistisch gevoel om dat te zeggen, maar is er een grond voor?

En dan ben ik de olievelden nog eventjes vergeten die in Alaska liggen te wachten op ontginning.Miljarden vaten zitten daar nog in de grond.

Alaska: het ANWR - Arctic National Wildlife Refuge - bevat een hoeveelheid olie maar het is nog niet 100% duidelijk hoeveel. Ik ga er inderdaad van uit dat de objecties van de natuurbehoudjongens vroeg of laat zullen verworpen worden. Wat zijn dan de mogelijkheden?
De schattingen zijn dat dit veld - eens het op dreef is - ongeveer 750.000 vaten per dag zal kunnen leveren. Wanneer men vandaag stelt (zie mijn uitleg daarover hogerop nl. wat het IEA toegegeven heeft), dat in de periode 2009-2010 de wereldproductie met 6.7% zal dalen dan betekent dat 5,7 miljoen vaten minder beschikbaar per dag. Alaska kan die terugval op stukken na niet goedmaken. Indien ook de OCS (outer continental shelf) zou aangeboord worden, dan zou dat de reserves van de VS verhogen met 20%. Dat is ongeveer 4 miljard vaten, ofwel het equivalent van 6 maanden wat er vandaag in de VS wordt geproduceerd en verbruikt.
Er mag dan al veel olie zitten, maar het helpt niet om de flow rate op 86 miljoen vaten (of meer bij economische groei) te houden. Vergeet ook niet dat de aanlooptijd van een olieveld ongeveer 10 jaar is.
Het is als water bijgieten in een emmer die onderaan een lek heeft dat groter is dan wat je er bij ingiet.

En in de ondergrond van Siberie en Canada alsook aan de noordpool liggen nog olievelden die wachten. En al de Oceanen, Wil je moet wel soms is ne keer kijken op de Nationale Geografische zender ,daar zenden ze vaak dokumentaires uit hoe men op zoek is naar olie, ze zijn al volop bezig met de Oceanen en doemdenken dat helpt ook al niet. Daar ben je ook al niks mee, want dat lost het probleem ook niet op en ik zal er helaas niet van wakker liggen, en de vuilhopen zijn er ook nog om al die produkten te hergebruiken of te vergassen, ze hebben de vuiligheid kunnen fabriceren, dus zal er ook wel een oplossing zijn om ze terug te hergebruiken. En wie de kosten zal dragen, tja de oleisjeiks zeker, die stinken toch al van het geld en weten niet wat ze ermee moeten doen, ze leggen zelfs kunsteilanden in de zee, denk maar aan Dubai. En als het zo erg is dan zal ik is ne keer komen spoken, voorstel goed?