vervolg...
ROEMENIÊ 2009
Vooraleer Hongarije binnen te gaan wil ik iets schrijven over het gewone Roemeense leven en enkele bemerkingen:
Het is nog altijd zo dat er een groot verschil is tussen het leven in de steden en het leven op het platteland.
De leefwereld van de rurale bevolking bestaat nog grotendeels uit de eigen streek en de dichtstbijzijnde stad, àls ze daar al eens komen. Sommige mensen geraken niet verder dan het eigen dorp.
Een klein deel van de bevolking is er na de revolutie op vooruit gegaan in de steden, op het platteland is er nauwelijks iets veranderd. De moestuin, het kippenhok en het varkenskot vervullen ook nu nog een cruciale rol, en veel stadsmensen blijven op familie in de dorpen vertrouwen op de nodige vitaminen en eiwitten. Het is wel zo dat de varkens supervet geslacht worden. Zelfs bij onze vrienden die in Sibiu wonen werden we als hapje zuiver spek, zonder maar iets van mager tussen, aangeboden, als delicatesse!
Op het platteland worden volkstradities nog in hoge mate in ere gehouden. Op zondagen wordt dan ook de traditionele kledij bovengehaald.
Hoewel Roemenen in het buitenland niet zo’n goede reputatie hebben is de rurale bevolking uiterst vriendelijk en gastvrij.
De paardenkar is nog overheersend, koeien en schapen lopen gewoon op straat. Vaak zie je een vrouwtje met één of twee koeien op wandel, gewoon op straat langs de huizen, de koeien grazen de bermen.
Voor hun drinkwater in de rurale dorpen zijn de mensen nog altijd aangewezen op de waterput om de zoveel meter langs de straat.
De bevolking wordt ouder, in de steden maar ook op het platteland trekken veel jonge mensen naar het buitenland voor een beter loon.
Twee jaar geleden bezochten we Sighisoara, een vrijwel intacte middeleeuwse stad op een heuvel, compleet met stadsmuur en pleintjes met kinderkopjes. Het centrum staat op de UNESCO-lijst van werelderfgoed.
De stad kreeg steun van de Europese Gemeenschap tot volledige restauratie.
De straten lagen overal open, er werden buizen aangelegd, overal werken aan de gang.
Verleden jaar gingen we kijken hoe de werken waren opgeschoten. Inderdaad er was vooruitgang, de putten waren in de meeste straten dichtgemaakt doch de straatstenen lagen nog niet terug.
Dit jaar namen we terug een kijkje, tot onze grote verwondering was alles gebleven zoals verleden jaar.
Terug in Hongarije sprak ik met een uitgeweken Roemeense dame en vroeg haar naar de reden hiervan.
Het is doodsimpel, zo zei ze, het project werd in wezen gesteund door de Europese Gemeenschap maar als het geld verdwijnt…. dan is het er gewoon niet meer en alles blijft liggen. Zo zijn er tal van hangende projecten in het land…
Verschilllende keren overnachten we in een gloednieuw pension, zeer goedkoop, en gesteund door de Roemeense regering en de Europese Gemeenschap om het toerisme te stimuleren. Dit zijn familiebedrijfjes, de mensen doen hun uiterste best om het jou zo aangenaam mogelijk te maken. Het is er veel beter dan in een hotel.
In Sibiu werden in 2007 naar aanleiding van Culturele Hoofdstad van Europa de centrale pleinen hernieuwd met steun van de Europese Gemeenschap, de kasseitjes echter komen uit China.
Ook het aanleggen van wegen wordt gesteund door de Europese Gemeenschap maar de bedrijven die het werk leveren komen uit Canada, begrijpe wie kan!
De Roemenen behoren niet tot de gezondste mensen van Europa wat grotendeels te wijten is aan overmatig alcoholgebruik, palinka, en sigaretten, en daarbij de ongebalanceerde eetgewoonten met te veel vet. En daarbij de vervuiling zoals hierboven reeds vermeld.
Hoewel de tijd van Ceausescu voorbij is zijn er nog steeds veel sociale problemen en is hulp nog altijd aangewezen.
De hoofdwegen worden beter, rij je van de hoofdweg af kom je op vaak onvoorstelbaar slechte wegen terecht, levensgevaarlijk in het donker!
Veel loslopende honden, zoals Fernanda zei, achtergelaten van de mensen die moesten verhuizen naar de betonblokken, ondertussen hebben de honden niet stilgezeten, maar nooit waren ze agressief!

het dagelijks leven: aubergines worden gerookt en klaargemaakt voor de winter; vaak kom je een vrouwtje tegen met één of twee koeien; paard en kar gebruikt voor alles en nog wat, ook om gewoon uit te gaan, de jongen met zijn kar stopte om de foto te nemen.

een onvoorstelbaar slechte weg; op de brug durfden we niet te rijden; andere obstakels: koeien, schapen, kippen, alles loopt op de openbare weg.
enkele natuurfoto's
wordt vervolgd...