anti-militaristisch

Mocht deze vraag technische of wetenschappelijke onderbouwd zijn kan dit getollereerd worden, anders vind ik het behoorlijk misplaatst.
Terwijl er zoveel voorstanders zijn om de 'Dienstplicht weer in te voeren'!

Het hele gedoe rond 'Anti-militair' is maar een dom gedoe. Schaf het leger af ... en als er morgen dan een mogendheid met slechte bedoelingen voor de deur staat, heb je niet eens een stok achter de deur!

Bijkomend, jaag je heel wat mensen hiermee in het harnas, wiens familielid zijn "Leven gegeven heeft voor het Vaderland".

Het Genieterke

Denk niet dat je er twee gaat vinden die van dat gedacht zijn van degene die ooit dienstplicht gedaan hebben want als milicien kon je alleen maar bijleren en respect en vrienden kweken,wat niet wil zeggen dat er vroeger veel gevloekt is op de chefs en het leger maar als je na de dienst achteruit kijkt was het toch een schone en leerzame tijd.

Vind die vraag dan ook overbodig.

""Bijkomend, jaag je heel wat mensen hiermee in het harnas, wiens familielid zijn "Leven gegeven heeft voor het Vaderland". ""

Het gaat om 'anti-militaristisch' zijn.

Ik zie geen verband tussen beide. Misschien een verschil maken tussen 'uw leven geven' en 'uw leven moéten geven', met andere woorden : moéten kreveren voor kerk en grootkapitaal, of tegen de muur gezet worden. Heb mijn legerdienst in het belgisch leger gedaan, ben er niet anti-militaristisch door geworden, heb echter wel vastgesteld dat er bitter weinig officieren waren die respekt verdienden.

Ik ben van mening dat het de grootste stommiteit is geweest van de legerdienst af te schaffen. Je leert er wat discipline is, leert er van te luisteren en commando's uit te voeren ( al dan niet tegen de zin maar ze werden wel uitgevoerd) Je leerde er wat het woord samenwerking letterlijk betekent, samen zijn, samen slapen, enz....... Zo kan ik nog wel een uur doorgaan. Ik ben er zeer zeker geen anti militarist door geworden.

ps : en ik vind die vraag hier helemaal niet misplaatst of overbodig.

Ik ben blij dat ik mijn legerdienst gedaan heb,was ook ni blij in het beging.
Maar het eind resultaat was,32 vrienden als we onze afzwaaie vierde als verkenner in Soest jaar 62/63.
Van die 32 zijn er reeds 8 overleden voor hun 65ste.
Ene laat niks van zich horen,maar al de andere zien elkaar meermaals per jaar wat een een enorme voldoening geeft,wij maken met de vrouwen er bij ook een etentje van met het nodige vocht.

Wel Aime1955,
Ik denk dat ge zo ongeveer zult bemerken dat het belgische leger geen antimilitaristen heeft gekweekt. Wat ik mij afvraag is of gij zelf wel "onder de wapens" (zoals ze dat noemen) bent geweest?
Ikzelf heb nog altijd goede herinneringen aan mijn legerdienst, en T.A.V. "RAMUNTXO" Ik had, en heb nog steeds respect voor een overgroot deel van mijn oversten tijdens mijn legerdienst, zij hadden het ook niet altijd gemakkelijk.

"T.A.V. "RAMUNTXO" Ik had, en heb nog steeds respect voor een overgroot deel van mijn oversten tijdens mijn legerdienst, zij hadden het ook niet altijd gemakkelijk."

Wij hebben allen onze eigen ervaringen.
Persoonlijk ben ik maar één officier tegengekomen waar ik respekt voor kon hebben.
Bij de onderofficieren geen enkele.

Waren er in uw tijd dan geen reservisten?
Wij deden onze legerdienst ook maar.

Het ergste was voor ons dat we ons buiten de kazerne ons niet familair met de andere dienstplichtigen mochten gedragen in cafeetjes en dancings.
Maar bij de officiele feesten ook niet door de beroeps als volwaardig werden beschouwd en ergens in de hoek van de feestzaal zaten.

Met het gevolg dat bij het 4°L een tekort na de uitspattingen in de bars bij een regimentsfeest door een KRO advocaat een tegemoetkoming door ons werd afgewezen in het tekort, wegens ons stauut van milicien (sic)

Rare vraag...waarschijnlijk afkomstig van een gewetensbezwaarde of een beetje keet schoppen. En als den haring niet braadt zijn ze niet meer te bespeuren.

Deze mening is net zo vreemd als anti-politie of anti-brandweer zijn.
Daarmee wil ik niet zeggen dat er wel misstanden kunnen zijn die voor verbetering vatbaar zijn.

Lachus

Hawk schreef:Rare vraag...waarschijnlijk afkomstig van een gewetensbezwaarde of een beetje keet schoppen. En als den haring niet braadt zijn ze niet meer te bespeuren.

Héél simpel van Aime1955; als ik me niet vergis heeft hij dat op SN in een ander topic ook al eens geprobeert.
Waar ligt het kalf gebonden:
Aime1955 vertoeft momenteel bij een vereniging die militaire dienstplicht veracht.
Er zijn er bij die organisatie die dat zo letterlijk hebben genomen dat ze daar in de tijd ,toen er nog dienstplicht was, daarvoor een paar jaar voor in de cel hebben doorgebracht als totaalweigeraar.
Ik kan me levendig voorstellen dat die gasten daar "aanzien" genieten.
Vermoedelijk was Aime1955, wanneer hij "dienstrijp" was, nog niet aangesloten en deed hij zoals de meesten zijn dienstplicht.
Nadien lid geworden is de verwachting ook dat men de dienstplicht wat gaat afschilderen als iets "verschrikkelijk"!
Grote onzin natuurlijk!
Voorbeeldje: een kennis van mij organiseerde voor kameraden zijn lichting na zijn diensplicht nog enkele jaren T-dansants (in militair uniform als dress-code).
Leerde via-via zijn partner kennen die bij de bewuste vereniging van Aime1955 aangesloten was en mijnheer moestg zijnn "klak" 180 graden draaien.
Daarna was het allemaal kommer en kwel wat hij allemaal heeft moeten doormaken bij het leger, ziek werd hij ervan!!


Mvg,
P.Siemons

voorn schreef:Het ergste was voor ons dat we ons buiten de kazerne ons niet familair met de andere dienstplichtigen mochten gedragen in cafeetjes en dancings.
Maar bij de officiele feesten ook niet door de beroeps als volwaardig werden beschouwd en ergens in de hoek van de feestzaal zaten.

Met het gevolg dat bij het 4°L een tekort na de uitspattingen in de bars bij een regimentsfeest door een KRO advocaat een tegemoetkoming door ons werd afgewezen in het tekort, wegens ons stauut van milicien (sic)

Mijn herinneringen aan mijn eenheid zijn volledig anders, (of ben ik dement aan het worden??)
Ik weet nog dat ik met de sgt van onze sectie (1e sgt Raeymackers) naar de Qmc winkel ben geweest om persoonlijke inkopen te gaan doen, en nadien bij hem thuis uitgenodigd voor het avondmaal.
Ook dat bij het afscheid van cmdt Vanhoutte (meen ik te herinneren) ik naast de echtgenote van adjudant Willocx mocht plaatsnemen en dus dienstplichtigen en beroeps door mekaar aan de maaltijd zaten.
Dat was in 1968 of 1969 en bij het 2e bn ttr mogelijks hing het er van af bij welke legergroep je zat natuurlijk, maar naar mijn gevoel was er bij ons niet zo een gevoel van rangen en graden