Wondermooi Zweden ! - Niet verwijderen a.u.b.

[Raaike]

In het naar huis rijden passeren we nog een mooi kerkje.



Daar het gesloten is, zetten we onze weg verder.



In Valbo stoppen we en gaan daar een hapje eten en winkels kijken in de galerij.
Het is zondag maar alle winkels zijn open, dat is daar de gewoonte.
s'Avonds is er nog vuurwerk ( zeker voor de belgen die daar zijn)

Maandagmorgen,
we ontbijten nog samen in het hotel
en nemen dan afscheid van onze 2 dochters, die terug naar Belgie vliegen.



We vertrekken voor een week en gaan een trip maken naar het Noorden en meer landinwaarts.
Samen met Tessa en Urban.



We zijn aangekomen op onze bestemming: het pension in Svartnäs.
We maken kennis met Tessa's werk collega Annika
en gaan direkt een toer maken met de quad.



Eerst rijden we op de weg, om dan het bos in te duiken.
Weggetjes omhoog en omlaag, met grote stenen die we moet ontwijken.



Eens we boven komen, houden we halt bij een uitkijktoren.



Natuurlijk klimmen we naar boven
waar we een schitterend uitzicht te zien krijgen

[Raaike]

Hoe kan je die wijdse omgeving nu op een foto krijgen....



Onderaan staan de quads.



We kunnen niet blijven en keren terug naar de begaande grond.



Eens we beneden zijn, gaan we terug op pad.
Dit keer gaat de weg naar beneden toch wat moeilijker,
omdat je steeds moet afremmen.



Onze gids Johan leid ons naar de Beatas jachthut,
waar Annika ons verwelkomt aan de bbq.
Ze is worstjes aan 't grillen.



Ondertussen ga ik wat rond kijken en zie prachtige paddestoelen.





Ook de bekende lingobessen staan er in overvloed, heel lekker,
je kan er zoveel van plukken als je maar wil, ze komen in heel het noorden voor.

[Bekske]

[Michelly]

Raaike, dat leest en kijkt als een beeldroman!
Fijn dat je ons op deze manier laat meereizen en genieten!
Michelly

[Raaike]

Bekske, kom gerust maar eens piepen af en toe.
Rustig aan zet ik er wat fotokes bij
Michelly, jij leest heel graag, sorry dat ik er zo weinig bij vertel.
We krijgen zoveel te horen, teveel om hier neer te pennen.



Allee vooruit, we gaan eens verder,
ons Tessa wacht op de worstenbroodjes die zo heerlijk ruiken



Ik loop eens tot vanachter de blokhut en zie daar een ren staan.
Op mijn vraag aan gids Johan, of die ren voor de kippen is,
Zegt hij lachend "neeeeee dat is voor de honden."
Natuurlijk, dat had ik moeten weten
De blokhut is voor de jagers in de winter en zij hebben hun honden bij met hun sleden.



Het kleinste kamerke staat een eindje weg van de hut



Ondertussen zijn de broodjes klaar.






En lekker dat het smaakt, zo een gegrild worstenbroodje uit het vuistje





Annika verteld de geschiedenis van de blokhut.







Stillaan gaan we terug vertrekken, van deze rustige plaats.



Toch nog heel even deze reuze paddestoel even in beeld zetten.

[Raaike]

Na een tijdje rijden, stopt de gids aan de kant van de weg en zegt dat hij ons iets wil laten zien.



Een stukje strand aan het meer, omgeven door bossen, niet in het zicht van de baan.
In de zomer is het daar heerlijk vertoeven aan het water.



Er word geregeld een vuurtje gestookt zoals je op de voorgrond ziet.



We zijn terug op weg, eens we op de grotere baan komen, vallen we zonder naft,
Johan belt direkt het thuisfront



Annika is de reddende engel en voorziet ons van brandstof.



Na een tijdje proberen start de quad en en komen we veilig terug aan het pension.



We genieten van een heerlijk verkwikkende sauna, douche en bubbelbad





En Koen geniet nog even van een pintje voor we wandelen gaan

[Raaike]

Buiten schijnt er een heerlijk zonneke en we profiteren ervan om de omgeving te verkennen.



Svartnäs is niet zo groot, er staan maar elke huisjes en een kerkje.



Maar water is er altijd te vinden.



Eventjes blijf ik genieten van het zonneke,
terwijl Koen verder gaat kijken, rond het meer.





Vogeltjes komen in mijn buurt een bad nemen in het water.



Het pension van Annika is heel gezellig.
We zijn bij de laatste die er prive kunnen logeren.
In de toekomst wil Annika het penison alleen voor groepen openhouden.



Naast het pension ligt een mooi kerkje.
Met bijhorend kerkhof.

[Raaike]

Het symbool van Zweden zijn de houten paardjes.
Overal vind je ze, meestal in het rood geschilderd.



We worden uitgenodigt voor het avondeten,
dat echt heel lekker is met een glasje wijn erbij.
Koen gaat toch niet meer rijden.



Deze vorm van staande klokken kom je overal tegen in Zweden.
In allerlei kleurtjes.



De avond word gevuld met een gezelschapsspel.
Natuurlijk ben ik weer de laatste, maar " meedoen is belangrijker dan winnen"
en er moet toch iemand de laatste zijn he



s'Morgens ontwaak ik en kijk buiten,
waar de nevel nog over het land ligt.



Even een woordje in het gastenboek schrijven,
voor we aan het ontbijt beginnen.






We nemen hartelijk afscheid van Annika
verlaten Svartnäs met dit laatste zicht.

[magda2]

Raaike wat een pracht aan foto's weer het is echt genieten alsof ik zelf een beetje mee op reis ben
Bedankt om dit hier met ons te delen

Magda

[Michelly]

Raaike ik vind dat je genoeg bij de foto's vertelt. En buiten graag lezen, kijk ik ook heel graag foto's, dus ik vind hier echt wel mijn gading!
Michelly

[Raaike]

Magda, We zijn nog niet halverwege
Vandaag gaan we op bezoek bij Carl & Karin Larsson.

We zijn vertrokken van Svartnäs met volle zon en zo'n 8° gr.
Maar komen in een mistlaag terecht en het koelt wat af.



Eens we dan de stad Sundborn naderen komt het zonneke weer tevoorschijn.



Over het water ligt er nog een laagje nevel.



We komen aan het museum van Carl & Karin Larsson en gaan dat bezoeken.
In Zweden is die heel bekent.
De gids vroeg wat we van hen wisten, tot onze grote schande moesten we zeggen, dat we daar nog nooit van gehoord hadden.
Carl en Karin zijn een kunstenaaars koppel.
Eigenlijk kan je het best eens bij Google, zijn naam intikken en gaan kijken er is zoveel van die man geschreven.



In het bijbehorend winkeltje gaan we inkomtickets kopen en daar vertellen ze ons, dat er juist een rondleiding gestart was, dus we konden nog mee volgen.



Het winkeltje.



Het huis, waaraan steeds werd bijgebouwd.



Die venster was een groot, hoog atelier waar prachtige werken van hem stonden.
Spijtig genoeg mochten we binnen geen foto's nemen.



Een zichtje op de tuin.

[oma rienke]

raaike
heel mooi weergegeven
ik geniet zonder woorden ook
wat mij betreft…
ik kom terug hoor
een gezellige avond verder
de groetjes van ons

['zonneke']

Spijtig dat je niet mocht fotograferen daarbinnen raaike.
Ik ben even gaan kijken via google, naar zijn werken...
zoals deze die ik erg mooi vind

Heel mooie reportage alweer raaike van mooie plaatsen
en gelukkige mensen.
Morgen ben ik hier weer om verder mee te volgen!!!
slaapwel
zonneke

[lief]

Eindelijk tijd gevonden om een langs te lopen....
Het lijkt me dat jullie echt genoten hebben...
Lief

[Raaike]

Michelly, Je kwam nog eens kijken terwijl ik bezig was met plaatjes zetten.
Het duurt lang voor elke foto hier binnen geraakt
en soms moet ik even van de PC weg, voor vanalles en nog wat

Rienke, toch is het prettiger als je weet over wat de foto's gaan he.

Zonneke, je hebt Carl Larsson zijn werken gevonden,
en zeker ook wat over de man zelf gelezen.
We verlaten nu het museum en vervolgen onze weg naar Rättvik.
Kom maar mee



We gaan een koffieke drinken in het nabijgelegen cafe
en daar zien we een houte paardje staan voor een mooie bloemenbewerking, typische Zweeds



We zijn terug op weg, maar deze brievenbussen zijn te mooi om zomaar aan voorbij te gaan.



Evenals dit grappig paardje in een voortuintje.



En wat vind je van dit sprookjesachtig huisje ?



Ondertussen is het 14° gr en een schitterend zonneke aan de blauwe lucht



Zo komen we meer landinwaarts aan in Rättvik aan het grote Silan meer.
Een grijs paardje verwelkomt ons voor het stadhuis.



Het stadhuis met een fijn torentje erop.



We wandelen in het stadje en zien de stadbeeldenmuziekantjes bij de fonteinen staan.



Zie je de wonderboom tussen de bloemen staan ?



Even het toeristenburo binnen om te horen wat er hier te zien is.
Alhoewel we het al gezien hebben, toen we de stad inreden,
namelijk ; de brug.......