Mysterie Man schreef: Als wikipedia op filosofische leest geschoeid is, dan is de Bijbel dat misschien ook. .
Mensen zijn snel geïmponeerd door filosofie. Filosofie heeft zijn wortels in heidense religie, afgoderij dus. En dat wordt juist in de bijbel bestreden.
Filosofen die aan hun eigen bestaan twijfelden ? .
Ja. Ik heb dat meegemaakt.
Dat is een loutere herhaling van wat U eerder al gezegd hebt. Ik heb het recht dat te betwijfelen. .
Je mag ook twijfelen of je wel bestaat. Wanneer mensen de Bijbel niet kennen, spreken ze wel een oordeel uit en betwijfelen de juistheid daarvan. Dit houdt beslist op, wanneer men de moeite heeft willen doen om echt inzicht te verkrijgen.
Ja, het is mogelijk dat er iemand gekruisigd is in die dagen, het gebeurde regelmatig. Maar of dat een bewijs is dat alle woorden die aan hem toegeschreven worden ook werkelijk uit zijn mond gekomen zijn KUNNEN wij niet weten.!
De Bijbel geeft voldoende informatie.
Ik heb eerder al ergens aangehaald waarom die tekst van Tacitus als twijfelachtig beschouwd kan worden. .
Alle Bijbelse informatie wordt filosofisch betwijfeld. De bewijzen DIE er zijn worden genegeerd. Misschien , misschien? Misschien valt de hemel naar beneden en krijgen we een blauwe pet.
Ik heb al gezegd dat het allemaal gissingen zijn en dat we het NIET voor 100 % kunnen besluiten op grond van de evangeliën zoals ze er NU liggen.
Degenen die de Bijbel kennen gissen niet, zij weten.
Andere auteurs beweren dat Nazareth in die tijd nog geen bewoonde plaats was en dat het gaat om een verkeerde vertaling. Er zou gestaan hebben: Jezus de Nazoreeër (een bepaalde sekte), en dat is iets totaal anders als Jezus van Nazareth.
Het is een sport geworden om de Bijbel; te betwijfelen. Het gevolg van vooroordeel en onkunde. Zo zag ik eens een documentaire van iemand die de plagen van Egypte probeerde toe te schrijven aan “natuurlijke” gebeurtenissen. Daarbij negerende dat al deze gebeurtenissen vooraf door Mozes persoonlijk zijn aangekondigd. Negerende dat alle plagen een feitelijke aanval waren op de Egytische Goden.
De schrijvers van de evangeliën waren alleszins NIET de discipelen zelf, het waren mensen die later leefden, zij het niet veel later. Het is mogelijk dat ze ooggetuigen gesproken hebben, maar het is inderdaad ook mogelijk dat het verhaal verder opgesmukt werd. Wat U beweert zijn evenzeer gissingen als wat ik beweer. .
Ach ja. De bekende mantra. Er zijn zoveel persoonlijke details dat dat naar het rijk der fabelen verwezen kan worden. Opsmukken doen de farao’s. Nederlagen werden weggepoetst. Overwinningen werden opgeblazen. Ook hun opvolgers hebben aantoonbaar moeite gedaan om hun visie boven die van hun voorgangers te stellen. De Bijbelse verslagen vermelden positieve en negatieve persoonlijke zaken. En dàt is ongebruikelijk.
Als ik het Gilgamesjepos lees uit 2100 voor Christus, dan ben ik ook onder de indruk van de unieke stijl en schoonheid van het verhaal. Moet ik daaruit dan opmaken dat het een historisch verslag is ? Neen toch ?
Mensen worden vaak geïmponeerd door kunstig verzonnen verhalen.
Waarom zouden we een draad beginnen over de historische Jezus als we niet zouden geloven dat hij echt bestaan heeft ? Ik heb nooit gezegd dat het hier een louter mythisch figuur betreft, al is het verhaal over hem wel doorspekt met mythische gegevens overgenomen uit andere religies. .
In de Bijbel worden alle vormen van afgoderij bestreden. Het is onmogelijk dat de Bijbel daarop geënt is.
Als Jezus een 'nazoreeër' was en tot de 'therapeuten' behoorde, dan kan hij inderdaad genezingen bewerkstelligd hebben. Of het wonderen waren, dat valt nog te bezien.
Filosofie.
Dan probeer je Jezus weer de rol van nazireeër aan te praten. Het nazireeërschap was GEEN sekte.
NAZIREEËR
[Afgezonderde; Opgedragene; Afgescheidene].
De nazireeërs konden in twee klassen worden verdeeld: de vrijwillige nazireeërs, en degenen die door God tot het nazireeërschap bestemd werden. De voorschriften die voor vrijwillige nazireeërs golden, staan opgetekend in het boek Numeri, hoofdstuk 6. Zowel mannen als vrouwen konden een speciale gelofte aan JHWH afleggen om gedurende een bepaalde tijd als nazireeër te leven. Wanneer echter een vader de gelofte van zijn dochter of een echtgenoot de gelofte van zijn vrouw hoorde en het daarmee niet eens was, kon hij de gelofte ongeldig maken. Bovendien moest de nazireeër (Hebr.: nazir) „werkelijk heilig” zijn door de lokken van zijn hoofdhaar te laten groeien”, want deze dienden als een in het oog springend teken waaraan iedereen direct zijn heilig nazireeërschap kon herkennen.
Wat de joodse sekten betreft, je had er de Chassidim, de Essenen, de Farizeeën, de Sadduceeën en de Zeloten. Deze laatsten waren zeer gewelddadig.
Lees de Bijbel dagelijks.