Gestart door sunset op 19 apr 2009, 22:281286 berichten276.563 keer gelezen
sunsetStartte dit onderwerp01 nov 2009, 07:16Eindhoven, Nederland5.430 berichten
elisa20,
Dank je voor je bezoekje en je weer meer dan lovende woorden. Gelukkig ben ik koortsvrij en kan ik vandaag daadwerkelijk in Strijen zijn (al zal het misschien niet op mijn best zijn). Ik wens je een fijne Allerheiligen-zondag.
Liefs en knuf, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp01 nov 2009, 07:26Eindhoven, Nederland5.430 berichten
Allerheiligen, Allerzielen
in ‘t gras verzonken
nauwelijks leesbaar
namen jaren uit
het gisteren
levend blijft
wat werd gegeven
een stukje eeuwigheid
in ’t licht van tijd.
**********
sunset 01-11-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp02 nov 2009, 09:02Eindhoven, Nederland5.430 berichten
Het was meer dan gewoon leuk gisteren in het Culinair Café Pinokkio te Strijen.
vriendschapslicht
voorbije dagen berispen bloei van nu
alle nachten die een zomer trots maken
rollen met keien, versplinteren
het glas van dromen
ben ik er nog?
brieven uit ’t leven verbreiden
diepe weemoed; schoenen
die nooit twijfelen, ‘t wisselen
van kousen, of elke list
zonder enig plan zweven
tijdens een gedicht
verder in een verte reizen
samen met andere zielen
verwelkom ik dit vriendschapslicht.
**********
sunset 02-11-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp03 nov 2009, 08:32Eindhoven, Nederland5.430 berichten
01 november voor 11 september
laat mij rusten
voor een wijle
tonen luisteren
- je weet: ik lief de klanken
gregoriaanse gezangen
slechts voor een ogenblik
wil ik ogen sluiten
zelf sterren zoeken
in volle maannacht
terwijl ik droom
herinner je:
sneeuw zal vallen
deuren gesloten blijven
wijl zij onder grote vleugels stierven
- hun genen dragen vandaag nog lijden
laat mij voor even blijven
gedenken zuilen van vuur
en hen die sterven
het leven blijft met ons.
**********
sunset 03-11-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
Het is lang geleden dat ik nog iets kwam schrijven
in jouw stekje, maar je weet dat we dikwijls komen
lezen, en genieten van je bijzondere gedichten die
ik meermaals lees om alle finesses te ontdekken !
Hadden we meer vrijheid gehad (met mijn moeder)
waren we zeker naar jou komen luisteren. Spijtig !
Het verwondert ons niet dat het gelukt was zowel
in België als in Nederland, wat ons heel blij maakt
voor jou !
Blijf ons bekoren met je dichterstalent, beste sunset.
Warme groetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
sunsetStartte dit onderwerp04 nov 2009, 08:45Eindhoven, Nederland5.430 berichten
Bosrankje,
Hoe mooi breng je toch steeds je lief-warme verwoording wanneer je mij hier bezoekt. Dank je, jullie wel en geniet van een fijne rustige dag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
PS: Ik ga er van uit dat je moeder hulpbehoevend is en dat je haar moeilijk alleen kunt, durft laten. En terecht. Wij hebben de zorgplicht vanuit ons menszijn voor onze naasten, zeker voor onze directe naasten. Ik wens jou, jullie sterkte.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp04 nov 2009, 08:46Eindhoven, Nederland5.430 berichten
levenssprookje
ik heb de liefde gezien
toen zij de kamer betrad
zingend weer verdween
naar de sterren in nacht
heb ik ze helder zien stralen
toen ik haar wou pakken
danste zij ‘t ritme van leven
mijn liefde heb ik gezien
toen zij mij appeltaart bracht
die ik op mijn tong liet smelten
- zij at de slagroom er van af -
en op het eind wilden wij zoenen
appelen met room versmelten
maar werden verrast door de regen
hij benatte onze verhitte lijven
daar onder treurende wilgen
mijn liefde zie ik
voorzichtig rondsluipend in ‘t suikerhuisje
blijft zij stilstaan aan mijn bed
ik omvat haar, schenk haar
een plek naast mij
houdt zij mijn hand
laaft zich aan warme mond
en fluistert:
jij liefste, liefste, allerliefste jij.
**********
sunset 04-11-2009
**********
Laatst gewijzigd door sunset op 04 nov 2009, 15:14, 1 keer totaal gewijzigd.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp05 nov 2009, 08:16Eindhoven, Nederland5.430 berichten
schrijfster,
Dank je voor het moois dat je hier achter liet en nog een heel prettige donderdag.
Liefs en knuf, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp05 nov 2009, 08:17Eindhoven, Nederland5.430 berichten
optimisme
zoals licht een weg vindt
door bomen van een woud
aan hindernissen voorbij
door alle loverkronen
niet stopt tot de bodem wordt bereikt
- zelfs ‘s avonds wanneer het amper nog
grashalmen strelen kan.
**********
sunset 05-11-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp06 nov 2009, 08:00Eindhoven, Nederland5.430 berichten
nachtelijke routine
af en toe struikelen uit nachtelijke routine
direct in jouw schoot op de warme bank
en indirect: licht, wensen, kant
van achter schuin – innige verzorging -
ben jij, van buiten juist filigraan, strak materiaal
en lijkt eenvoudig in het onderhouden
in gedachten ‘t veld waarop zich te
bewegen dient: een tedere hand
reeds afgeschaft toch heel zacht haar-
draad, wol en ook wat schrammen
als jij bij ’t scheiden je wegdraait
ik nog eenmaal je silhouet aftast.
**********
sunset 06-11-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp07 nov 2009, 09:36Eindhoven, Nederland5.430 berichten
hoe jong was ik
hoeken van weggetrokken dagen
liggen tussen rottende kastanjes
als de as droog is dalen wolven
van takken van boomreuzen af
likkebaardend streelt hun tong
lippen wanneer zij prooi ruiken:
getemde tijden en verlamde lijven
wat blijft er meer van vandaag
- weinger land, rechte paden? -
dan een ontdekken van dode steden
rails die rotten onder asfaltdekens
’s ochtends, toen handen nog staakten
verzamelden windvlagen zich op stenen
zelfs poezen voldeden niet meer het vel
dat tot over hun pootjes hing
vader verborg zich in kelder, wachtte
tussen zwarte kolen, veegde woorden
bijeen voor hij begon te scheppen
warmde ons en het huis bleef groetloos
stil terug – ondanks tien kinderen
vader miste eenvoudig tong
om de hemel te laten spreken.
**********
sunset 07-11-2009
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.