Rankje,
ik ben vanmiddag naar cursus geweest van VPTZ
Er werd lied gedraait waarbij een prachtige tekst werd gezongen
deze wil ik je laten lezen.
Ik laat je gaan.
De bladeren,ze vallen
de zomer legt haar vleugels neer
de lijster zingt haar laatste liedje
de weerstand heeft geen woorden meer.
De herfstwind laat haar tranen lopen
en blaast de twijfel van mijn huid
het najaar legt de waarheid open
en trekt haar oude kleren uit
Dit was het dan,ik laat je gaan
de dingen die we deden
ze zijn voorbij gegleden
en raken me nog even aan
Dit was het dan, ik laat je gaan
jouw handen door mijn haren
die dierbare gebaren
zullen in gedachten voorbestaan
De bladeren, ze vallen
de winter spreidt z'n loper uit
verloren trekt de zon haar jas aan
en schijn nog een keer door de ruit
Dit was het dan
ik laat je gaan
de innigste momenten
ik laat ze aan de lente
wat eens zo mooi was kan niet meer bestaan
wat eens zo goed was is vergoed vergaan
De zwaluwen, ze vluchten
de avondster staart wat verward
de beuk verliest haar laatste vruchten
de bladeren, ze vallen van mijn hart
jouw lenteclematis in de herfst,
een klein wonder!
lieve groetjes voor jullie drietjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
BosrankjeStartte dit onderwerp12 nov 2009, 13:28Antwerpen9.308 berichten
Herfstige Nostalgie
Het is alsof onze bonte balkonplanten
de zomerzon in hun hart willen houden.
Zie, dauwparels die als kleine diamanten,
in 'n novemberzon zich trots blijven outen.
Clematis, petunia, vlijtig Liesje, alle drie
bloeien weelderig ; hun vrolijke gezichtjes
kijken naar de zon en hun glimlachjes
verlichten onze stil herfstige nostalgie...
Bosrankje
Lieve vriendinnen en vrienden,
Hartelijke dank aan :
Schrijfster (2x), Nele, bo'ke, Ria, Silver Wolf en Gustilpe
voor al het liefs en moois dat jullie in ons laar gebracht
hebben
Ik zal jullie straks persoonlijk komen bedanken !
Warme novembergroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....