talisman schreef:De Hebreeuwers hadden de gewoonte om zeer nauwlettend kopies te maken, en dat is nog zo. Dit betreft het O.T. .
Klopt.
.
Vanaf Paulus krijgen we andere talen in het N.T. En niet alleen andere talen, maar ook auteurs uit andere culturen, zoals het Grieks. Die begrepen ook niet altijd ten volle wat er in het O.T. stond en wat de Hebreeuwse gebruiken en rites waren. En dan heb ik het enkel nog maar over de vertaal-fouten. Kom me dus niet initiëren over mogelijke verschillen in de orriginele teksten. Ik denk dat ge al werk genoeg hebt met de JG-versie.
Je denegrerende opmerkingen laten je kortzichtigheid zien.
De schrijvers van het NT waren ALLEN Joden. Zolang de apostelen nog leefden was het begrijpen van de Bijbel geen probleem. Zij beheersten zowel het Grieks als het Hebreeuws. Daarna, toen de corrigerende invloed van de apostelen verdween, werd het geloof heel geleidelijk verzwakt, onder invloed van de heidense Griekse filosofie. Dat maakte de weg vrij voor Constantijn de Grote , die zijn RKK stichtte.
Het OT is vertaald door Joden en was beschikbaar ruim voordat Jezus geboren werd. De Griekse „Septuaginta”. De Septuaginta (dikwijls aangeduid met LXX) werd door Griekssprekende joden en christenen gebruikt. Men is in Egypte met het werk eraan begonnen in de dagen van Ptolemaeus II Philadelphos (285–246 v.C.), toen de Pentateuch (OT) volgens de overlevering door 72 joodse geleerden in het Grieks werd vertaald.
Een van de oudste voorhanden zijnde handschriften van de Septuaginta is de Papyrus 957, de Papyrus Rylands Grieks iii, 458, die wordt bewaard in de John Rylands-bibliotheek in Manchester (Engeland). Hij dateert uit de 2de eeuw v.C. en bestaat uit fragmenten van Deuteronomium.
Een ander handschrift, uit de 1ste eeuw v.GC., is de Papyrus Foead Inv. 266 (in het bezit van de Société Egyptienne de Papyrologie, Caïro), die gedeelten van de tweede helft van Deuteronomium volgens de Septuaginta bevat.
De Septuaginta is aldus bewaard gebleven in talrijke handschriften, waarvan vele fragmentarisch en andere redelijk compleet zijn. De Septuaginta-teksten zijn vooral goed bewaard gebleven in de drie vermaarde, op velijn geschreven unciaalhandschriften — het Vaticaanse handschrift nr. 1209 (Codex Vaticanus) en het Sinaïtische handschrift (Codex Sinaiticus), beide uit de 4de eeuw ., en het Alexandrijnse handschrift (Codex Alexandrinus) uit de 5de eeuw . De Septuaginta-tekst zoals die wordt aangetroffen in het Vaticaanse handschrift nr. 1209 is nagenoeg compleet; een deel van de Hebreeuwse Geschriften die eens in het Sinaïtische handschrift waren opgenomen, is verloren gegaan; de tekst in het Alexandrijnse handschrift is tamelijk compleet, alhoewel er gedeelten van Genesis, Eén Samuël en de Psalmen ontbreken.
Lees de Bijbel dagelijks.