Gewoon, gedichten - 3

[_Nele_]

Lieve Sunset,

laat ons maar genieten van je
je mooie gedichten,en nooit aflatende inspiratie!
Wens je een fijn jaareinde en
alles wat je hartje lust voor 2010!!

Nele

[sunset]

Nele,

Dank je wel hoor. En voor jou en de jouwen een heel gezond en gelukkig 2010. Mijn jaarwisseling was in elk geval heel gezellig, fijn.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

01 januari 2010

in ’t nieuwe jaar voor iedereen
een warm hart, een maagdelijk blad
in ‘t levensboek en ook een hopen
minder smart, een aarde die nog altijd groen
weer in de lente brengt ’t gezang
van leeuweriken in de luchten
voor velen ook een minder zuchten
en zelfs een mindere geldingsdrang
dat in elk huis de liefde voelbaar
en overal echt vrede heerst
dat wens ik ons dit nieuwe jaar
van alles nog het allermeest.
**********
sunset 01-01-2010
**********

[sunset]

(herinnering aan mijn) jeugd


mijn herinnering vroeg mij:
waarom verhuizen wij niet
naar ‘Het grote vergeten’?

ooit woonde je daar in je slaap
– een vriend van jou ook
in zijn roes; beide lagen
dicht bij elkaar

ik sloot de ingangsdeur achter mij
en zag witte steriele wanden
– nooit dacht iemand eraan
ze te schilderen

buiten schopten mensen herrie
oude bekenden, dode familieleden,
verloren minnaressen - geliefd en ongeliefd
wierpen allen met bakstenen

die door het vensterglas gleden
als waren het ruiten uit gelei
ik werd vriendelijk naar mijn kamer gebracht
- natuurlijk kende die geen nummer

op bed bracht men mij het ontbijt
met op het tablet kruimelgebak
dat niet hard werd
en op de cup koffiemelk las ik:
houdbaar tot het verjaart

de receptie werd bezet door een verrimpelde vrouw
maar die was zo geboren
‘vandaag en morgen is het zondag’
‘natuurlijk’
zij lachte – misschien ook niet

mijn ogen, oren, mijn hart
herinnerden mij aan niets
ik kende geen reden tot vreugde
maar had ook geen greintje verdriet

ik was er nooit
en al afgereisd voor ik er kwam;
mijn hart kon er niet tegen.
**********
sunset 02-01-2010
**********

[sunset]

winterwandeling

de ijshuid glinstert op de weiden
aan ’t hout dat van de bomen bleef
een vogelschreeuw valt hard van tak
breekt stronken die, jaren geleden
nog stam vermoeden lieten

als houtzand licht gewelfd
ligt het verspreid op bodem en straat
scheidt open verte van ‘t versmelten
scheurt vorst, laat hem nog kouder lijken
in vroegere tijden hebben zij
nog wat met iets verbonden

huizen houden adem in
wanneer deuren zich sluiten
sluipt door de muren wind
ik breek het leven, dwing
randen naar dieptes
en wat mij afgestoten heeft
blijft zonder reden

een ijshuid gaat zijn stappen na
die veel te luid hun weg vertellen.
**********
sunset 04-01-2010
**********

[sunset]

het vergankelijke

dagelijks de zee en altijd nieuw
dezelfde kleuren dezelfde meeuwen
vissen schuw en bijna dagelijks
warmtegaven van de zon

’s nachts echter: hier donker stil
strandgangers ziet men zelden
al klinkt ’t gezang van dronkaards schril
de grappenmakers tussen schemer duister

- wat telt zijn niet die dagen nachten -
wat ons ontroert verwart in deze uren
het ongekende lot de hogere machten

in kloven oeverresten waar de stemmen wenen
seconden die zich op de hoogmoed wreken
- van groten resten ook nog slechts de stenen.
**********
sunset 05-01-2010
**********

[sunset]

oude dodenakkers

grijze stenen
in grasmond
oprijzend
denkend
in branding van tijd

- bouwvallige muren
houden niemand tegen -

pokdalige
regenbaarden
hoeden van mos
danken de klimop
geen troost

kolonies herfstvogels
broeden in bomen.
**********
sunset 06-01-2010
**********

[Bomi]

Dat het nieuwe jaar mag geven,
gezondheid, alles wat je hart verlangt.
Een aangenaam en liefdevol leven
dat wens ik jou, met heel mijn hart.

Liefs,
Bomi.

[sunset]

Bomi

Dank je wel voor je warm-mooie wens. En natuurlijk ook voor jou en de jouwen (en alle lezers hier) een gelukkig maar vooral gezond 2010.
Warme vriendschappelijke groet, sunset

[sunset]

sneeuwwonder

verwonderd ’t luisteren naar een zachte winterverte
de stille klank van witte vlokjesmelodie
hoor hoe ’t verspeeld uit grijze hemel sneeuwt
om op een koude grond als dons dan neer te vlijen
uit niets in ’t niets in stille elegie

ik zie verblijd hoe uit de diepe wolken
in dans met een te korte partituur
zij hun illusie van begrensde vrijheid leven
voor dat zij zelf hun laatste tranen wenen;
hoe snel vergaat deez tover van natuur.
**********
sunset 07-01-2010
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

Wat ben ik blij om een beetje meer tijd te hebben !

Dan kan ik rustig komen lezen en genieten van je
bijzonder mooie gedichten en ook af en toe een
ppt maken.

In een grote vlok, heb ik dan vandaag, je zeer
poëtische sneeuwdroom geplaatst...

Lieve warme wintergroetjes van ons beiden

Alter en Rankje

[sunset]

Bosrankje<

Laat ik jou en Alter vooreerst nog een heel gelukkig en vooral gezond 2010 wensen (het kan volgens mij nog steeds *glimlacht*). Ik ben één van die senioren die niet achter de geraniums zit maar door de hoeveelheid van zijn interesses gewoon tijd te kort komt (om overal te leezen en te reageren). Daarvoor wil ik me bij jou, jullie en alle anderen verontschuldigen.
Dank je wel voor je bezoekje en de mooie ppt (die ik uiteraard meeneem naar mijn eigen website - pagina Zomaar gekregen gedichten 16); nog een heel prettige donderdag verder.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

simpele troost

‘k herinner mij hoe mooi het is
de als een witte maan
met smalle tere bogen
over het water gespande
brug

en, weet je, het troost me

dat het voldoende is
op een dag de geur
van verse aarde
om me heen;
wolken die diep
over trekken
mij raken

of dat in een winter
een klein-kind
rillend mij omarmt;
warmte zoekt.
**********
sunset 08-01-2010
**********

[sunset]

geen weg terug

onze lijven uit licht
‘t gordijn waait
wind op onze huid
het ons bereiken
nooit meer vergeten

tussen de lakens
zwoele zinnen
rauwe adem
als een thuis

waar wij ons houden
in nachten zonder
beloftes verder op weg
is er geen terug.
**********
sunset 09-01-2009
**********

[sunset]

Gisteren weer een toernooidag met mijn dansgroep en zodoende geen tijd gehad iets te plaatsen (het resultaat was overigens nog beter dan vorige week *glimlacht*).



in liefde verdrinken

nachtadem van zee
taal der dagen, schaduwzwart
stilte tot in de slaapplaatsen
van vogels diep in het riet

één teug beroert de zomer
in boomkronen toonloos stappen
zomerpaden over wolkenwallen
huidgeschreven in de nacht

de zee een blinde spiegel
in frisse bries van water
duiken woorden uit monden op
en lijven verdrinken in liefde.
**********
sunset 11-01-2010
**********