Gaëtan
Merkwaardige ontmoetingen dienen zich soms aan, zoals gisteren bijvoorbeeld.
Hier eerst enkele inleidende gegevens om het merkwaardige beter te illustreren:
- Van opleiding ben ik wiskundige en als hobby speel ik klassieke muziek.
- De schoonzus van mijn schoonmoeder had drie geniale broers: de oudste was directeur van een psychiatrische kliniek, de tweede was hartspecialist in de Verenigde Staten en de derde was een groot expert op gebied van de Europese Economie. Hun zus nu, had, zoals wij hier zeggen, een draai teveel gekregen. Ze kende de telefoonnummers van al hun kennissen uit het hoofd, alsook alle geboortedata, nummers van autonummerplaten en nog van die dingen … waar men eigenlijk niets aan heeft. Verder was ze onpraktisch, onhandig, asociaal en een voortdurende bekommernis voor haar man. Dit om aan te tonen hoe dun de grens is tussen het geniaal zijn en een draai teveel gekregen hebben, met het tegenovergestelde resultaat tot gevolg.
- Een twintigtal jaren geleden ontmoette ik een wat oudere man in de psychiatrie. Hoe meer ik hem liet vertellen, hoe meer ik door hem geboeid raakte. Hij had ooit een turf van een studie geschreven waarin hij aantoonde dat alle door Bach neergeschreven muziek alleen maar wiskunde was… “Ik ben mijn werk gaan voorstellen en verdedigen aan de Universiteit meneer, doch niemand nam me ernstig. En weet je waarom niet …ze konden mijn redeneringen niet volgen, noch verstaan.”
Dit als inleiding van de merkwaardige ontmoeting gisteren.
Ik wandelde door onze onvolprezen hoofdstad, in lief gezelschap. Zoals altijd als ik er de mogelijkheid toe heb stapte ik de kerk binnen, steeds dezelfde kerk: mooi gebouw, mooie aankleding, eigen sfeer, merkwaardige ligging. Het orgel produceert er klanken die volgens kenners ook weer de mooiste zijn van alle orgels in alle Brusselse kerken. En … op deze rustige maandagnamiddag in januari toverde een organist Bachmuziek door de hoge orgelpijpen. Wat kon die man spelen. Ik ging naar hem toe voor een praatje over orgels en Bach en … wiskunde. Ik sprak hem over de man uit de psychiatrie en zijn stokpaardje: de affiniteit van Bachs muziek en de wiskunde. Die man had volkomen gelijk wist Gaëtan, zo heette mijn ontdekte organist. En Gaëtan wist waarover hij praatte. Hij was professor ‘Geometrie Analytique’ aan de ULB, en … professor ‘Harmonieleer’ aan het Conservatorium van Brussel. Hij sprak vloeiend Engels, vloeiend Frans, bijna vloeiend Nederlands en dat hij kon orgel spelen om jaloers van te zijn, had ik al gehoord. Ik wist ook al dat wiskunde en muziek dikwijls samen gaan, doch de twee verenigd, in één persoon, op zo’n niveau … hier stond ik voor een echt genie. Jammer dat de man uit de psychiatrie dat niet meer kon meemaken.