Gewoon, gedichten - 3

[sunset]

weerkerende vergankelijkheid

filigrane draden verweven
koelte van nachten
met ontwakende zon
ijspegels glinsteren

zomersproeten wil ik
hen tussen pagina’s
gedichten bewaren
tot het juiste moment

het is tijd te zeven:
onbelangrijke routine
en eentonige nevels
vallen door ’t rooster

hangen blijft
wintermaan
dagennachtelijke ochtenden
in koude lucht

en de geur
weerkerende
vergankelijkheid.
**********
sunset 12-01-2010
**********

[patman]

[sunset]

patman,

Hé, de eerste keer dat ik je zie hier; welkom en bedankt voor je bezoekje en de mooie verwoording die je achterliet.
Vriendelijke groet, sunset

[sunset]

zoeken naar jezelf

onder olijfbomen weet ik je
in gedachten verzonken
tastend naar deuren
waarachter je eigen zijn
schaduw speelt in je haar

als waren het sleutels
verzamel jij lichtdruppels
richtingaanwijzers
naar een schuchter vuur
brandend in je bloed
dat je voedt, beschermt
en je verwarmt.
**********
sunset 13-01-2010
**********

[gustilpe]

Sunset,

proficiat met het toernooi van zondag
maar ook met je altijd mooie gedichten,
ze smaken 's morgens als honing op mijn brood!

winterse groeten uit Vlaanderen,
gustilpe

[sunset]

gustilpe,

Dank je wel (en ik zal het doorgeven). Het is voor ons een plezier dat de inspannigen en investeringen in een groep zo enthousiast en blij worden 'terugbetaald'. Want naast het feit dat zij nu al zeventien bekers dansten op twee toernooien slechts, is het voor iedereen zichtbare plezier in het dansen en met elkaar (en dat van klein - = goed drie jaar - tot groot - = meer dan 21 jaar) voor ons nog altijd het allerbelangrijkste.

Ik bloos onder je compliment voor mijn schrijfsels.

Warme vriendengroet en een prettige dag,
sunset

[sunset]

ik tel de uren

vaal werp een volle maan schaduw in kamer
groot, rond staat hij in stille wacht
heeft mij gewekt door toverschemer
en ik lig wakker, luister in de nacht

een engel zingt mij zachte melodieën
takken kraken onder winterlast
en klokslag twaalf slaan reeds de uren
het middernacht houdt alle wijzers vast

verlangde slaap wil mij niet storen
gedachten als de golven op een strand
zij komen, gaan en droomverloren
trek ik met hen door ’t niemandsland.
**********
sunset 14-01-2010
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

De zoektocht onder de olijfbomen sprak me zo aan
dat ik zin had om een ppt van te maken...

Jouw andere jongste gedichten zijn weer een streling
voor de ziel...Herlezen, herlezen en nadenken om de
finesse ervan volledig te begrijpen...doe ik graag !

Blij te horen dat jullie weer prachtige resultaten hebben
behaald op het danstoernooi. Hartelijk gefeliciteerd

Lieve warme wintergroetjes van ons beiden

Alter en Rankje

[sunset]

Bosrankje

Zo mooi weer van jou; dank je wel en natuurlijk neem ik het mee naar mijn eigen website pagina Zomaar gekregen gedichten 16.
Liefs en knuf, groetjes

sunset

[sunset]

zeg niets

wat wil je met je klagen
als zelfs de winter zich in dekens hult
zich dagenlang met ‘t witte vult
hen te bedekken die daar altijd lagen

op velden die zich in de lengte strekken
in breedte zich niet helemaal verstaan
en in een hoogte niet verhogend gaan
zich in de ronde helemaal bedekken

zeg niets en zwijg ook fluisterwoorden
want stilte staat zo stil en helemaal alleen
altijd maar zoekend naar akkoorden

hoor je nog veel te veel geween
waar mond met spraak kan moorden
woont liefde niet in harten slechts uit steen.
**********
sunset 15-01-2010
**********

[_Nele_]

Lieve Sunset,

"hoor je nog veel teveel geween"

Haïti,in ons land de moorden,
elke dag opnieuw ellende.

kom je toch een fijn weekend
wensen,samen met mijn kleindochter
Shani,is 14 jaar geworden.

liefs

nele

[sunset]

Nele,

Je mag best trots zijn op je kleindochter. Enne, nog van harte proficiat en een heel fijne zondag gewenst.
Liefs en warme knuf, sunset


PS: Wij zijn vandaag met onze dansgroep weer op toiernooi; gelukkig alleen maar met de solo's deze keer.

[sunset]

verleiding

haar lippen een perfect ovaal
rood, veelbelovend als
het vage evenbeeld van schaam
aan voeten rust de wind
die zich verheft in ‘t haar
dat zweeft als donkere sterren-
regen op twee blanke schouders

de handen vrij
wordt speels de borst bedekt
al liegt onder een elleboog
het jonge meisje nog
- om ‘t hoekje loerend -
als lippendorstend roze heuveltje
dat uitnodigt tot proeven.
**********
sunset 17-01-2010
**********

[schrijfster]

Sunset,
kom je snel nog even succes wensen
met dans groep!

Je gedicht
''Zeg niets'' is buitengewoon mooi.
groetjes schrijfster

[sunset]

schrijfster,

Dank je. En, ondanks dat we enkel met onze solo's op toernooi waren, toch nog één eerste, twee tweede en één derde plaats gedanst.
Liefs, knuf en een prettige dag verder,
sunset