Gewoon, gedichten - 3

[sunset]

maandag

grijs in grijs
zijn hemel, aarde
weekendmoe
te zware handen
moeizaam zoekend
’t ritme terug

eindeloos lijkt het
ons te duren
lijsten, data en getallen
sluipend met
de wijzers mee:
lange maandaguren.
**********
sunset 18-01-2010
**********

[schrijfster]

Sunset,
dit zijn prachtige resultaten,
nog van harte Proficiat!
Groetjes schrijfster

[sunset]

schrijfster,

Wij zijn dan ook apetrots op 'onze' dames - er bestaat overigens een eigen website van Stichting DG Blue Motion, url bij mij op te vragen bij interesse - en zullen het doorgeven; dank je wel.
Liefs, sunset

[sunset]

verlangen

er is iemand

misschien niet elke
nacht noch dag
soms maar per post
of enkele woorden
op een beeldscherm
bruine ogen
achter 't glas
van een portier
dat geopend wordt
eerst een vreemd
dan al beter bekend
schoen en been
en de radeloosheid
of handen, mond eerst
te zoenen

er is iemand.
**********
sunset 19-01-2010
**********

[sunset]

winterzwijgen

gedempt is
elke pas
in wit gehulde
eindeloosheid

’t verstilde gaan
niets ziende
stap voor stap
loopt ’t zwijgen mee

hoe kan je voor dit
stille woorden vinden
waar zelfs nevels
wolken en alle
adem parelt.
**********
sunset 20-01-2010
**********

[sunset]

’t oude kerkhof

nat druppelen
mossige stenen
engelen slapen
met open ogen

platanentranen
natten wangen
een ijverige wind
streelt klimop

oud zijn de rozen
en oeroud de kruizen
knorrig gestruik
fluistert ’t gevoelde

hagen vlijen troostend
zich in vroege schemering
trekken kraanvogels
lichtroepend zuidwaarts

met roestige zuchten
valt de poort in het slot.
**********
sunset 21-01-2010
**********

[sunset]

nevelwit

ik, jij – parelend nat
nog bedwarm
‘t ochtendrood
bolstaand
van dromen

echoot wind
onstuimige lust
onthult een kern
diepindigo

eerste daglicht
geurt naar dauw
en nevelwitte
afdrukken op
lakens.
**********
sunset 22-01-2010
**********

[sunset]

liefdesgezang

streel jij met tong mijn huid
lijkt ‘t net of het mij loom wordt
achter wimpers, valt nacht in zout-
kristallen op jouw borst
die jij mij terloops aanbiedt

jouw zuchten waar ‘k jouw dijen zoen
begroet ‘k met vreugd
het lokken van je lijf;
slik gulzig alle melodieën
die jij me jubelend schenkt.
**********
sunset 23-01-2010
**********

[_Nele_]

Lieve Sunset,

word altijd stil als ik je
mooie gedichten lees,
Wens je een fijn weekend

Nele

[gustilpe]

Sunset,

zeer bedankt voor het mooi gedicht 'Lentehoop' ook op mijn topic te plaatsen.

Voor het ogenblik heb ik ook weinig tijd maar toch kom ik elke dag je fraaie gedichten lezen! Het is een gewoonte geworden waar ik niet meer van loskom

Hartelijke groet,
gustilpe

[elisa20]

Dag sunset

Met het schaamrood op mijn wangen,
kom ik na veel te lange tijd een berichtje plaatsen...

Ik wilde gedichten benoemen die mij het meeste raakten,
maar...
helaas, dan moest ik alle gedichten aanduiden...
Heel je oevre lezen is volop genieten!

Vriendelijke groeten
elisa20

[sunset]

Mele,

dank je wel voor je bezoekjes en je altijd lieve woordjes. Ik wens je een jeel fijne zondag verder.
Liefs en warme knuf, sunset



gustilpe,

ook jouw wil ik bedanken voor je bezoekje hier en je nog een prettige zondag wensen.
Vriendschappelijke groet, sunset



elisa20,

Dank je wel; jouw woorden laten me blozen. Geniet nog van een heel fijne zondag.
Liefs en omarmende knuf, sunset

[sunset]

samen ontwaken

mijn slaap
flinterdun tegen de ochtend
wacht reeds op ’t eerste
geroep van de eksters

nacht knielt nog
op jouw ogen
bloeit langzaam
een slaapdronken lachje.
**********
sunset 24-01-2010
**********

[sunset]

hierna ‘t astrale

in ‘t glanzend rood schijnt maan
en dag breekt in het vale
van de wolken, laatste zonnestralen

doen vogels zwijgen in de schemer
glippen zacht naar nacht
droomgestalten in ‘t getwijg
veilige geborgenheid

de klank van zon, maanmelodie
begeleiden eeuwigheid in ‘t ritme
van een hemel die zich opent
je wegneemt op zijn vleugels

geef dood je levensadem
verlies je in zijn bijslaap
in kinderlijke onschuld
wiegt hij je in zijn moederarmen.
**********
sunset 25-01-2010
**********

[sunset]

zonnige winterdag

als is ‘t een vroege wintereinde
vertrouwd en stil met zon
die reeds naar lente geurt
zelfs waar wat ochtendnevels
zich verliezen in het grijze
en ik, in dat moment verblind
neem ’t beeld en zuig het op
houd vast die zachte glans
van ‘t koele glinsteren op het gras
met schaduwen licht goud omrand.
**********
sunset 26-01-2010
**********