met genoegen "verloren vriendschap" gelezen.
je topic bewandelen is geen "processie van Echternach"...daarmee bedoel ik, je gedichtjes gaan crescendo...
vandaag wandelde ik in de natuur...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
elisa20Startte dit onderwerp22 jan 2010, 21:20Prov. Antwerpen2.687 berichten
Dag Robbe,
Blij met je bezoekje ,
je ondersteunende woordjes,
die schitterende natuurfoto met
weerspiegelingen in 't heldere water
Wat een zinvol en prachtig gedicht, schrijver onbekend
blijkbaar. Jammer ik kan je niet helpen, alleen zou ik
willen dat ik zo schrijven kon.
Het blijft echt hangen in je gedachten, afbeeldingen van
voetsporen in het zand heb ik wel al gezien. Die vind ik
trouwens ook altijd raadselachtig.
Je kan je daar echt van alles bij voorstellen, bij wegdromen.
Laatavond groetjes,
Bomi
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Deze wonderbare tekst (voor gelovigen of niet) heb ik al jaren
in mijn "Schatkaft" bewaard.... gaf me altijd moed in moeilijke
momenten van mijn leven !
En vandaag, in één van de zwaarste periode van mijn leven,
vind ik die terug bij jou, Elisa ! Weer een bewijs dat toeval niet
bestaat en dat alles een reden heeft.
Ik was te moe om nog iets te gaan lezen op Forum maar Alter
zei me juist voor 't slapen gaan : ' is dat niet een tekst die je
ook kent, die je graag hebt ?'
Ik kan niet beschrijven wat ik voelde toen ik het las !!! Zo veel
emotie maar ook een opluchting, een psychische hulp...
Hoe dikwijls heb ik niet gedacht, gezegd, maar wie heeft het
geschreven ?
Nu ben ik onmiddelijk bij Google gaan zoeken en kon eindelijk
een gezicht erop plakken.... meer details over de auteur weten...
Bij dit gedicht is een discussie over de oorsprong ervan. Welnu, ik heb een Amerikaanse website ontdekt (www.footprints-inthe-sand.com), waarop beweerd wordt, dat op deze site de oorspronkelijke versie van 'Footprints' staat. Volgens deze website is Mary Stevenson, die leefde van 11 augustus 1922 tot 1 juni 1999, de auteur van 'Footprints'. De website is van een vriendenkring van Mary Stevenson. Mary Stevenson zou dit gedicht op 14 jarige leeftijd geschreven hebben en aan velen handgeschreven afschriften hebben uitgedeeld. Op deze wijze ontstond een soort 'ketting-gedicht'.
Het 'oorspronkelijke' gedicht van Mary Stevenson luidt dan als volgt:
One night I dreamed I was walking
Along the beach with the Lord.
Many scenes from my life flashed across the sky.
In each scene I noticed footprints in the sand.
Sometimes there were two sets of footprints.
Other times there were one set of footprints.
This bothered me because I noticed that
During the low periods of my life when I was
Suffering from anguish, sorrow, or defeat,
I could see only one set of footprints,
So I said to the Lord, "You promised me,
Lord, that if I followed You,
You would walk with me always.
But I noticed that during the most trying periods
Of my life there have only been
One set of prints in the sand.
Why, When I have needed You most,
You have not been there for me?"
The Lord replied,
"The times when you have seen only one set of footprints
Is when I carried you."
By Mary Stevenson
Er is (weer volgens deze website) in Amerika nog een auteur, die beweert, dit gedicht te hebben geschreven en wel Margaret Fishback Powers.
One night a man had a dream. He dreamed he was
walking along the beach with the LORD,
Across the sky flashed scenes from his life.
For each scene, he noticed two sets of footprints in the
sand, one belonging to him, and the other to the LORD.
When the last scene of his life flashed before him, he
looked back at the footprints in the sand. He noticed
that many times along the path of his life there was
only one set of footprints. He also noticed that it
happened at the very lowest and saddest times in
his life. This really bothered him and he questioned the
LORD about it. "LORD, you said that once I decided
to follow you, you'd walk with me all the way. But I have
noticed that during the most troublesome times in my life,
there is only one set of footprints, I don't understand why
when I needed you most you would leave me." The LORD
replied, "My precious child, I love you and I would never leave
you. During your times of trial and suffering, when you see
only one set of footprints, it was then that I carried you."
Wanneer het gedicht van Mary Stevenson werkelijk een 'ketting-gedicht' is, moeten er vele versies van bestaan. Dit kan al voorzichtig geconcludeerd worden uit de discussie bij de bovengenoemde versie van 'Dijkstra' en wellicht bij het zien van beide bovenstaande Amerikaanse gedichten.
Dus.... wie zegt de waarheid ?
Mooi is het zowiezo...
Bedankt Elisa en lieve warme wintergroetjes van
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....