Zoals gewoonlijk bedank ik iedereen die hier voorbijkwam,
met de belofte van een bezoekje van mijn kant.
Gevoelens.
Een blik van bewondering,
onuitgesproken hulde,
gevat in één oogopslag,
Een blik van verwondering
onbegrepen uiting van dát,
wat je eerder nooit zag.
Een woord van bewondering,
gesproken recht uit het hart,
erkenning van ongekende pracht.
Een woord van verwondering,
verbazing voor iets onverwacht,
discreet naar buiten gebracht.
Een gevoel van vertedering,
de eerste kus van je lieveling,
stiekem dromen van méér,
inwendig vragend wanneer.
Een gevoel van verwondering,
mysterie, de geboorte van een kind,
zoete gedachte, blije herinnering
aan nachten elkaar bemind.
Gevoel van gelukkig zijn
ondanks tegenslagen en pijn.
Bomi,
(2010)
- - - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Weer héél veel dank aan iedereen die even langs kwam!
Lokkend.
Lokkend en lonkend,
mysterieus staat ze daar,
haar ogen karbonkels
vol passie en vuur,
donker, zo bewonderd
haar pose secuur,
zwoele volle mond
lippen rood gestift,
haar wangen, eirond
bedwelmend gezicht.
Haren zwart en lang
op haar rug gedrapeerd,
een bewegende slang.
Glimlachend,
zeker van haar charme,
lichaam zacht en teder,
kom laat je verwarmen
één aantrekkingskracht.
Totaal gehuld in rood,
kleur van de liefde
voor even te koop.
Bomi.
(2010)
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
-
Beste vrienden(innen) en iedereen die hier even langs kwam om te lezen en te kijken, goed te keuren of af te keuren, bedankt om er te zijn.
Twee handen.
Geruisloos, stil zit ze bij het raam,
haar handen losjes in haar schoot,
nadenkend kijkt ze ernaar,
haar vingers rimpelig, stram en rood.
Tja de reuma, denkt ze bij zichzelf,
dingen die met de leeftijd meekwamen,
ondertussen al kwart over elf
tijd om een hap klaar te maken.
Och wat zou het, ze had geen haast,
streelde met de ene hand over de ander
bewust, tevreden met dit trouwe paar
door de jaren en werken zo veranderd.
Zij weet wat ze zoal deden,
zorg voor 't gezin op de eerste plaats
van 's morgens tot de avond gehaast
kinderhoofdjes vol liefde strelen.
Handen gevouwen in gebeden,
Heer geef ons, ons dagelijks brood,
tranen met liefde gewist in kinderlevens,
troostend, aaien in tijden van nood.
Mijmerend is ze mijlen ver weg,
lang leven geeft stof tot nadenken,
haar handen vindt ze als paar perfect, echt
even kan zij, ze nu een pauze schenken.
Bomi
(2010)
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
tussenin, ik verwacht bezoek, even komen jouw twee handen' lezen,
heel mooi, wat kunnen handen veel hé
in een mensenleven, veel moois,
werken, liefde geven, aaien, traantjesvegen, koesteren
liefhebben...