Vandaag 4 maart...de verjaardag van mijn pa,
verleden jaar op deze dag openbaarde zich zijn ziekte.
Het zilte water,
staat tot aan de rand,
't staat zelfs een beetje bol
aan de kant.
Eén ondoordacht woord,
een duistere blik
verstoren het wankele evenwicht,
en plots,
is er van alles mis.
Donkere wolken verduisteren
de mooie zonnige dag,
onbedwingbare tranen
uit een overlopend vat.
"Stop"...met denken aan...
de tijd bleef even stille staan...
Nog een laatste wolkensliert
een knuffel,
van iemand die me graag ziet
en daar schijnt weer de zon,
we kunnen weer verder gaan.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Je treurt om je vader...
één jaar geleden is het gebeurd !
Bij mij is het bijna 13 jaar en,
het is precies gisteren gebeurd !
Je vader en de mijne waren
bijzondere mensen voor ons...
We missen hen voortdurend
en toch gaat het leven verder...
We moeten leren leven met het gemis
met die drang om met hen te spreken
om raad te vragen, om zich beschermd
te voelen...
Ze zouden zo trots op ons zijn
als we hun afwezigheid zouden aanvaarden
en hen eindelijk loslaten...
Lieve warme groetjes en een dikke knuffel
van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Bomi, met een mooi lente-plaatje
Bibi, met twee schatjes van poezen
Bosrankje, met bemoedigende woorden
drie vrienden die ik graag zag komen,
veel liefs van hilde...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Al veertig jaar
zijn we nu te saam
en de dood
komt af en toe
onze gesprekken kleuren,
in zwart en paars,
ons afvragend,
wie van ons
het eerst moet gaan
en wie zal overblijven...
Onze woorden klinken belangeloos
en groot :
Zoek een nieuwe liefde,
zit niet te kniezen,
ga door...
maar ons hartje is klein.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Eens waren we jong
en onbegrensd,
we dachten niet
aan de eindigheid
van de mens.
We hadden plannen
voor een eeuwigheid,
ons niet bewust
van het gebrek aan tijd.
Maar de jaren
zijn vervlogen,
eveneens het streven
en de hoop.
We worden ouder,
de koude en de winter
dringen door tot
in ons bloed.
Hoeveel hebben we
nog te goed?
Tot we zijn verworden,
een portret tussen voorouders
op de schouw...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Na 't lezen van je twee jongste gedichten, dachten wij 'waar is onze
optimistische Hilde gebleven ? ' Want in je motto dat we zo goed vonden,
schijnt je glas nu meer halfleeg dan halfvol te zijn !
Maar, we begrijpen wel hoe je gemoedstoestand momenteel is en
hopen van harte dat je er terug wat bovenop komt en dat we weer
de optimistische Hilde te lezen krijgen...
Lieve warme lentegroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Lief, mooi Rankje,
en Alter natuurlijk...
lieve vrienden "echt" blij dat jullie langskwamen...
Lieve Ria,
je psalm, was een mooi doordenkertje...
liefs van Hilde...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
